Hoi allemaal.
Ik ben nieuw hier, en ik lees regelmatig jullie berichten waar ik soms ook veel aan heb, nu heb ik zelf iets wat ik graag wil mededelen.
Ik zal me eerst even kort voorstellen ( aangezien jullie elkaar bijna allemaal kennen) Mijn naam is Debbie ben 23 jaar en woon in Purmerend. Ik heb een ruwharige teckel genaamd sjors van 9 jaar oud.
Oke dan zal ik nu vertellen wat er aan de hand is.
Het begon ongeveer een week geleden, mijn vriend kwam op bezoek en op een 1 of ander manier was me hond niet enthousiast, hij was wel door dolle heen, maar wist niet waar die moest kijken wat ik al vreemd vond.
Nadat me vriend ging zitten was die opeens wel heel vrolijk, ik dacht dat het niets was, tot ik met hem de volgende dag op straat ging en opeens steeds "bonk - tok" hoorde.. Ik keek me hond aan en die bleek telkens tegen een lantaarnpaal te lopen en een auto.
En toen zag ik in zijn bruine ogen dat het blauw was, ik was erg geschrokken, hij liep steeds de verkeerde kant op, en zag zijn lieve maatjes niet eens meer, ik moest hem begeleiden door het hele huis, zijn favo-koekjes zag die niet eens meer.
Maar!.. S'avonds ziet ie gewoon alles weer, hij kijkt in je ogen, en niet naast je.. Hij kijkt wanneer je gaat zitten, en niet omhoog of tegen een muur, hij ontwijkt de tafels, kasten heel netjes, en de koekjes.. tja die heeft ie binnen no-time gevonden.
Maar toch, is die in de middag zo blind als de pest, terwijl in de avond hij alles weer ziet.
Heeft iemand enig idee hoe dat kan? We gaan binnenkort langs de dierenarts, maar zelf vinden we het ook erg bizar.
Honden zien zwart wit toch? Als een hond blind wordt zal die zwart ziet, hoe kan die in het donker dan veel beter kijken dan in de middag? Iemand een idee misschien? Ik heb vanmiddag echt lopen huilen om hoe hij tegen alles aan liep, kon het niet meer aanzien.
Je zou bijna zeggen dat ie het express doet om mij gek te maken.












