Ik begin bij het begin aangezien ik niet meer weet wat te doen en hoop op iemand die iets soortgelijks heeft meegemaakt.
een jaar geleden hebben we onze dame geadopteerd, ze was toen ongeveer 6 maanden oud, niemand weet iets van haar verleden (ze had zelfs geen chip).
Ze was toen ziek maar we kregen er de eerste weken gratis dierenartsbezoeken bij.
Symptomen van de hond toen: allerlei soorten hoesten, slijmen, snot, gal overgeven, ...
Dierenarts keek niet erg nauw en gaf haar zonder te onderzoeken medicatie voor alle basis problemen (bronchitis, ...).
Uiteraard was ik hem na 2 bezoekjes meer dan beu en gingen we tegen eigen betaling naar onze dierenarts.
(ondertussen zijn we 4 maanden verder aangezien ze van elke antibiotica kuur 2 maanden pilletjes moest nemen)
Het gal overgeven was uit zichzelf al gestopt, ze begon ook beter te eten.
Onze dierenarts had geen aparatuur voor luchtwegen te bekijken en verwees ons dus onmiddelijk door naar een dierenkliniek.
Hier was gelukkig wel iemand gespecialiseerd in luchtwegen. Ik moest van alles filmpjes maken, ze hebben foto's van de longen en het hart genomen.
Op de foto's was te zien dat het hartje helemaal in orde was, de longen daarintegen vertoonde erg veel littekenweefsel.
De oorzaak hiervan moest verder gezocht worden. Uit de filmpjes kon ze al zien dat ze een te lang gehemelte had en last had van reverse sneezing.
Dit is geen probleem, alleen een beetje lastig. Ook had ze een typische stress-hoest zoals bv chihuahua's vaak hebben. Het hoesten was dus opgelost.
Nu bleven de slijmen en het snot over. Hiervoor heeft ze een longbioptie gedaan en bloed getrokken.
Uit de longbioptie bleek dat ze Toxoplasmose had, dit kan in heel uitzonderlijke gevallen op de longen slagen. Dus hiervoor is ze behandeld.
De bloedtesten kwam niks raar uit.
Na de behandeling van toxoplasmose was er geen verbetering.. We geven 2x per dag Lysox aan haar (zoals voor kleine kindjes) om de slijmen los te maken.
Dit krijgt ze inmiddels al maanden en als we hiermee stoppen word het nog veel erger.
Hierna hebben we de onderzoeken op gegeven, deze dame was in haar 1.5j oud al meer bij de dierenarts en onder narcose geweest dan iets anders.
Alles ging vrij oke, nooit echt last van ademen (maakt wandelingen van 3 uurs mee zonder leiband en voelt hier NIKS van!).
De hond is dus erg sportief en heeft tot voor kort ook 2x per week hondenschool gedaan.
Maar gisteren ging het mis.. We zijn ondertussen een jaar verder dan toen we haar adopteerde.
Ze kreeg rond 19u amper nog lucht. Stond te bibberen en helemaal ineengekropen.
Uiteraard, wie zou er niet bang zijn als hij aan het stikken was..
Dus even afgewacht en na een uur toch naar de kliniek gereden.
2 dierenartsen erbij en beide stonden ze weer voor een raadsel. Ze vermoedde beide vocht op de longen en dus hebben ze foto's genomen.
Hieruit bleek, geen vocht op de longen.
Ze heeft een spuit en medicatie gekregen voor vocht af te drijven aangezien ze moeilijk kan ademen door slijmen.
Vandaag, een heel tijdje later licht ze nog altijd bang in de zetel, krijgt amper lucht..
Wie heeft er nog een idee? ik ben bang dat ik haar binnen enkele dagen moet inslapen zonder zelfs te weten wat het probleem was.
Deze dame eet niet meer, drinkt amper (en dit moet ze veel doen door die antibiotica) en is doodsbang, net zoals ik.
Dit is ze:














