Hoi allemaal,
Ik heb maar even een nieuw topic aangemaakt, want ik weet het even echt niet meer…
Gisteren heeft JJ namelijk mijn vriend gebeten (weer eens, want heeft hij al vaker gedaan). Niet hard, maar we zijn er wel weer van geschrokken. Willem (mijn vriend) wilde JJ namelijk aaien. JJ lag op de bank en mijn vriend aait hem, heel zacht en kort en JJ viel uit. JJ keek echt ‘boos’: opgetrokken rimpel neus, tongelen, oogwit. Het is niet zo dat JJ ervan schrok, want we raken hem nooit zomaar aan, maar zeggen eerst altijd zijn naam. Ik moet zeggen dat Willem wel een foutje maakte, want hij wilde op de flanken van JJ aaien maar ging daarom eerst met zijn hand over JJ’s hoofd (zonder aanraking), dus wellicht vond hij dit bedreigend? Aan de andere kant…dit zou niet al een trigger moeten zijn natuurlijk…dus ik denk echt dat er iets gebeurd is met JJ vroeger en dat dit niet meer echt goed gaat komen.
Van te voren gaf JJ geen waarschuwing (daar letten we altijd heel erg op,omdat JJ nou eenmaal moeite heeft met aanrakingen), maar misschien hebben we die aanwijzingen toch gemist. Het gaat namelijk altijd heel snel, hij kan van relaxt ineens totaal omslaan. Daar houden we rekening mee.
Nou we weten dat hij moeite heeft met aanrakingen en proberen ook niks af te dwingen en ook niet over zijn grenzen heen te gaan. Maar ja, als hij ze niet duidelijk aangeeft heb je dus een probleem.
Ik begrijp het ergens wel, mijn vriend heeft ook niet echt een echte band met JJ. Ik ben degene die alles doet met JJ (eten geven, spelen, dingen aanleren) en mijn vriend laat hem alleen maar af en toe uit. Willem doet wel zijn best, maar heeft zeg maar niet echt ‘het gevoel’ wat ik wel met honden heb.
Op mijn initiatief hebben we dan ook al diverse GT’s ingeschakeld met nu als laatste Nelis Verhoeven. We proberen echt zo goed mogelijk zijn adviezen na te leven en ik merk wel effect. JJ is voortaan super rustig in huis en het wandelen gaat ook beter.
Verder ben ik druk aan het oefenen geweest met aanraken (oa Ttouch en steeds snoepje geven bij aaien, zijn naam altijd zeggen voordat ik hem aanraak, dus niks plotselings) en ik kan hem nu gewoon aaien en daar geniet hij ook van. Maar andere mensen blijft gewoon een probleem. En het aanraken door mijn vriend dus ook.
Moeten we accepteren dat hij niet aangeraakt wil worden? Maar bij mij vindt hij het wel fijn. Moet mijn vriend ook zo gaan oefenen? Maar mijn vriend kan JJ niet zo goed lezen (gaat al wel steeds beter), dus ik ben bang dat dat niet echt gaat lukken…
Verder heeft mijn vriend het nu echt helemaal gehad met JJ. NV was de laatste die ik in mocht schakelen omdat we al zoveel geprobeerd hebben. Willem geloofde wel in die aanpak, maar het vertrouwen tussen hem en JJ is nu helemaal weg. Ik begrijp hem wel. We zijn nu al ongeveer 3 jaar met JJ bezig en we zien gewoon niet genoeg resultaat (het enige pluspunt is dat we hem steeds beter kunnen lezen en dus eerder ingrijpen, maar zijn gedrag is nog hetzelfde). Mijn vriend ziet het helemaal niet meer zitten. Die heeft zoiets van: “Ja JJ is rustiger in huis, dat is fijn en hij blaft minder buiten maar dat komt alleen maar omdat we andere honden vermijden. Zijn stress is minder, maar zijn eigenlijke gedrag is nog precies hetzelfde. Ik wil een hond waar ik niet zo spastisch mee hoef om te gaan.” Kortom: Het geduld van Willem is op en ik vind het nog begrijpelijk ook. Voor mij houdt Willem het nog vol, maar als het aan hem lag zou JJ wegmoeten. Ik wil dat niet!!! Maar ik weet het ook niet meer. Als ik eerlijk ben, ben ik ook best wel moe van al 3 jaar lang ‘politieagentje’ spelen, continu op JJ letten en dat alles om JJ draait (alleen laten is/was ook een probleem).
Maar ik wil JJ echt niet kwijt!!! Hij kan er niks aan doen dat hij zo is en ik denk sowieso niet dat hij ergens te plaatsen valt. Geen optie wat mij betreft!
Pffff, sorry voor dit lange en waarschijnlijk onduidelijke verhaal. Weet ook niet wat ik er precies mee wil. Ik ben gewoon even helemaal wanhopig nu….denk gewoon dat het nooit meer echt goedkomt met JJ en ben het vertrouwen ook even kwijt. Normaal zou ik niet zo overdreven reageren op deze gebeurtenis, maar we hadden zo het gevoel dat we nu de goede kant opgingen en dit is gewoon even een heel grote teleurstelling!
Maar even opschrijven helpt wel! En misschien dat jullie nog adviezen hebben?
Bedankt alvast!



2 doggies











