Onze Binky een kruising Keeshondje/friese Stabij was altijd druk! Spelen blaffen rennen elke dag de hele dag weer.
Op een dag kreeg hij een naar kuchje dus naar de dierenarts.
Die meende bronchitis maar hoorde wel dat zijn hartje te snel klopte, hij was toen 8 jaar.
Weer door gaan als vanouds, leek wel ADHD zo speelde hij. Af en toe kuchte hij maar restje bronchitis. 5 jaar later, elk jaar keurig naar de dierenarts, leek het kuchen erger dan ooit. Foto's gemaakt en zijn hart was zo groot dat er een knik in de luchtpijp zat! Hij was nog steeds de oude Binky vrolijk eten alles dus tabletten om de groei van het hart tegen te houden en poeder tegen de kuch. 3 weken later was hij zo erg afgevallen dat ik de dierenarts belde. De kuch was zo erg. Assistente en ik overlegd en zou bellen als het erger werd. Dierenarts hoorde het gesprek en toen kwam wat we het meeste vreesde ter sprake. In laten slapen. Nog 1 dag genoten van elkaar. En hoe! Binky wist het en trooste ons. Het was goed liet Binky merken. Binnen 10 sec was het over! De dierenarts wilde hem graag en dat hebben we gedaan. Maar hij word erg gemist.
