Een paar jaar geleden liep ik heerlijk te wandelen in het park met meerdere vrouwen en hun honden. We spraken iedere dag af om te wandelen zodat onze honden lekker konden spelen! Mijn schotse terriër had z'n maatje een labrador gevonden. Samen renden ze er heerlijk op los. De labrador sprong de sloot in en er weer uit, mijn schotje vond de water spetters geweldig! Wij (de vrouwen) waren zo aan het kletsen en ik hoorde wel een flinke plons maar had nog niets door. Totdat ik omkeek en ik mijn Schotje nergens meer zag! Ik keek in de sloot en keek in een paar angstige ogen!! Ik riep mijn schotje dat deze eruit moest, maar hij zakte weer omlaag! Wederom kwam dat kopje boven, maar hij reageerde niet op mijn roepen! In paniek riep ik de dames! Ik heb gegild: mijn hond verdrinkt!! Meerdere moesten erom lachen, maar ik ben in die vreselijke vieze sloot gesprongen en haalde een slappe schot eruit! Zelf zat ik vast in de modder en de lachende vrouwen hebben me er toch wel uitgekregen. Het was misschien een komisch gezicht, maar ik was me rot geschrokken! Gelukkig kwam mijn schotje aan de rand van de sloot weer bij kennis! Wij lekker naar huis en samen gedoucht. Ik was toch nog wat van slag en besloot bij de dierenarts navraag te doen. Wat blijkt!!! Inderdaad kunnen schotten vrijwel niet zwemmen. Ze hebben teveel vacht en te korte poten, dus in het water worden ze te zwaar om te kunnen zwemmen. Sommigen vinden het wel leuk om pootje te baden, maar daar houd het meestal ook bij op!! De dierenarts vertelde me dat franse/engelse bulletjes ook een probleem hebben met zwemmen: zij hebben een te zware kop om boven te blijven! Ik had hier nog nooit van gehoord!!! Ik was van mening dat eigenlijk iedere hond wel kon zwemmen!!! Gelukkig is alles goed afgelopen!!!



