Verlatingsangst? Blaffen, blaffen en nog meer blaffen...

Toen Perdie net bij ons was duurde het zeker enkele maanden voor ze voor het eerst blafte, nadat ze haar 'stem' terug had ontdekt blafte ze alleen bij het bellen aan de voordeur!

Maar sinds Orga hier is lijkt het van kwaad naar erger te gaan... Bij het minsten geluid schieten ze aan het blaffen. Soms gaat het een nacht goed, maar tegen de ochtend beginnen ze eraan. Het heeft niets te maken met eten of plassen want zelfs als dat allemaal geregeld is blaffen ze nog. Een geluid kan hen triggeren maar soms lijkt het gewoon alsof ze eisen dat we beneden bij hen zijn.

We zijn nu zover dat ze nu rond 8u in de ochtend begint te blaffen en dat zelfs na wandelen en eten geven moet er steeds iemand beneden zijn. Als ik ze film met het alleen zijn durven ze ook af en toe aan te slaan voor niets. Als we boven met iets bezig zijn blaffen ze en zelfs als we boodschappen zijn gaan doen en de fietsen voor de deur zetten wordt er geblaft. Dit is echt geen doen meer en ik weet gewoon niet meer wat te doen! Ik beloon ze als ze stil zijn, maar als ik boven ben kan dat natuurlijk niet. Als ze blaffen kan ik echt wel heel boos worden en loop ik naar beneden en roep 'stil' maar ook dan is het maar even rustig.

Hoe komt dit toch? Ze krijgen genoeg beweging, ik doe regelmatig een speur- of denkspelletje en ze krijgen ook regelmatig iets te kluiven. Het is wel zo dat als er iemand beneden is ze gewoon allebei gaan slapen, dus ze hebben volgens mij geen energie over?

Het enige wat ik kan bedenken is dat ze het niet meer gewoon zijn om alleen te zijn. De laatste maanden zijn ze eigenlijk bijna nooit meer alleen. Ofwel ben ik thuis (ik werk niet en studeer veel thuis) ofwel zijn mijn mama of broer thuis. Zou het hierdoor komen?

Ik hoop echt dat iemand tips of ideeën heeft want ik wordt stilletjes aan radeloos...

De buren lijken er voorlopig geen last van te hebben want we hebben het ze eens gevraagd, maar toch wil ik hier aan werken...

Vandaag wéér een stille nacht en ochtend!! Ik ben een trots baasje!! Ik negeer nu elke blaf in de dag, ik doe gewoon alsof ik ze niet zie en dat doet de rest van het gezin ook. Als ze dan stil zijn zeg ik meteen heel rustig 'flinke stil'. Als ze in de ochtend blaffen zet ik de gangdeur open en ga ik terug slapen zodat ze leren dat ik niet beneden blijf door het geblaf. Ook krijgen ze voor het slapen gaan nog een kort snuffelspelletje of een Kong. Hopelijk blijft het de goede kant uitgaan!!

@ Sandra: Wat erg van je kat Melodie. Ik weet hoe het voelt en dan ben je toch altijd zo ongerust hé! Ik hoop dat ze snel weer terugkomt!!

Klinkt goed yasmine! Ik hoop dat het werkt.

Onze hond probeert ook onze aandacht te trekken met blaffen. In haar geval is het een vorm van claimgedrag. Ze doet het bij ons eigenlijk zelden, alleen als ze bijv. Buiten is en wij binnen en we vergeten haar naar binnen te laten oid. Gelukkig niet als ze beneden moet zijn en wij boven.

Maar toen ze hier net was, deed ze het even ook als ze alleen moest zijn - dat was echt blafjanken, begon als roep en ging over in blaffen. Heb daar toen een topic over gemaakt in de koffiehoek met een flink aantal goeie tips, vooral over het claimen. We hebben alles geprobeerd, dus wat er precies allemaal gewerkt heeft, weet ik niet. Maar het is wel belangrijk dat ze niet altijd haar zin hoeft te krijgen, oftewel ze hoeft niet continu bij ons te zijn. Ze kan ook best in de kamer zijn als ik in de keuken ben, of beneden als wij boven zijn. Als we haar continu haar zin geven daarin, vindt ze dat ze recht heeft op steeds bij ons zijn en gaat ze blaffen claimen als ze dat een keertje niet is of kan zijn.

Het is inderdaad zo dat ze elkaar aansteken want toen ik een weekje met Perdie op reis was heeft Orga gewoon niet geblaft volgens mijn mama en als ik met Orga alleen weg ben blaft zij ook amper. Het is dus wel sinds Orga erbij is, maar volgens ons is Perdie wel de aansteker aangezien zij de enige is die echt blaft. Hij doet dan soms mee maar soms ook niet.

Ik heb er deze nacht eens goed over nagedacht en ik denk ook aan een soort verlatingsangst. Kunnen ze dat opnieuw ontwikkelen na een tijd? Want hiervoor hebben ze daar nooit last van gehad! Zelfs als Orga hier in het begin was filmde ik ze regelmatig en was alles oké. Ik vermoed dat het iets te maken heeft met het feit dat ze nu bijna nooit alleen zijn? En dat ze zo dus opnieuw een soort verlatingsangst hebben ontwikkeld? En is het mogelijk dat ze die verlatingsangst vooral samen hebben?

Ik heb ook veel opgezocht op internet en wat ik zowat concludeer uit alles is dat we het best zo aanpakken volgens mij:

* Nooit roepen bij het blaffen want dat versterkt het alleen omdat ze denken dat de baasjes 'mee blaffen'
* Pas binnenkomen als ze stil zijn en ze dan negeren tot ze rustig zijn
* Ik ga ook oefenen met zelf opgestelde situaties dus ik ga met een heupzakje met snoepjes rondlopen en dan zelf eens aanbellen, op de ruiten kloppen aan de fietsen voor de deur rammelen en boven lawaai maken. Of ik vraag een huisgenoot even al die geluiden overdreven te maken en dan beloon ik ze telkens als ze niet blaffen. Blaffen is dan negeren en stil direct belonen.
* Ik denk dat het verder ook belangrijk is om ze regelmatig apart uit te laten (doe ik nu al maar niet zo vaak) en om regelmatig even naar boven te gaan of 'weg' te gaan (dan blijf ik buiten wel even staan) zodat ze het echt terug gewoon worden om alleen te zijn

Wat denken jullie van deze aanpak?

Apart zetten hebben we trouwens ook al geprobeerd (Perdie in de gang, Orga in de woonkamer) maar dan kunnen ze elkaar nog horen/zien door de spleet onder de deur en dan wordt Orga erg pieperig en nerveus. Ze verder scheiden is niet echt mogelijk of ik moet Perdie mee naar boven nemen, maar of ik daar aan wil beginnen... We hebben wel een hekje tussen de woonkamer en de keuken maar ook dan kunnen ze elkaar gewoon nog zien. Verder zorg ik er ook voor dat ze zijn uitgelaten en hebben gegeten voor ik vertrek of boven iets ga doen. Ze hebben dan ook wel altijd een Kong of kluifje, maar die eten ze vaak pas weer op als er iemand beneden is...

Ik denk zeker dat verlatingsangst kan opspelen als je veel thuis bent. Kiara (die al slecht alleen kan zijn) kan normaal best 30 minuutjes/ 1 uur alleen zijn, maar als het vakantie is geweest zijn we weer helemaal terug bij af en kunnen we nog niet eens de deur uit.

Ik heb momenteel ook vakantie maar zorg dat ik iedere dag minimaal een uurtje de hort op ben zodat de honden gewend blijven aan het per dag even alleen zijn.

Ik neig ook naar claimgedrag ipv verlatingsangst, wel doordat ze gewend raken aan dat ze altijd bij jullie zijn. Maar het is lastig. Hoe is hun lichaamstaal? Ogen ze bang, of zijn ze meteen tevreden als jullie er weer zijn?

Kijk anders ook eens hier of je iets herkent

https://www.hondenpage.com/hondenforum/164276/verlatingsangst.php

Ze zijn meteen tevreden. Je komt binnen en binnen de 30 seconde (na een uitbundige begroeting) liggen ze weer te slapen alsof ze doodmoe zijn... Echt heel frustrerend, vooral omdat ze het voorheen zo goed deden! Ik kon gemakkelijk 6u-8u weg zijn en dan sliepen ze gewoon...

@ Aurelia: ik heb heel je topic doorgelezen en ik heb begrepen dat jullie dus aan het claimen gewerkt hebben? Bij ons is het vooral Orga die claimt, maar daar ga ik dus wel extra hard opletten (hopelijk doet de rest van het gezin dat ook )

Verder maakte jullie haar moe, gaven haar eten vlak voor vertrek en gingen weg zonder iets te zeggen? Want die 3 dingen doe ik ook al. Misschien kan ik wat brokjes verstoppen in huis en terwijl ze bezig zijn vertrekken. Ik ga het zeker eens proberen

Ja, ik heb het idee dat dat het grootste verschil maakt bij kim. Ze claimt eigenlijk heel subtiel, want ze komt geen knuffels halen of zo, trekt geen aandacht, maar ze wil continu gewoon bij je liggen. Als je haar haar gang laat gaan, springt ze vaak ook op om mee naar boven te lopen als ik wat ga pakken, etc. Dat kappen we gewoon vaker af, en dan wel op een "veilige" manier, als we gewoon in huis zijn, zodat ze ons kan horen.

Buiten oefenen we haar geduld trouwens ook wel, dan moet ze bijv. Ergens blijven liggen terwijl wij verder lopen. Of blijven liggen als wij de stok oppakken. Ik weet eigenlijk niet in hoeverre dat ook telt?

Bij ons blaft ze nu echt niet als ze alleen thuis moet blijven, dus dat is super. We deden ook nog de radio aan, maar nu vaak niet meer. Maar laatst pasten we op het huis van mijn schoonouders, waar ze niet binnen mag komen. De deur stond dan wel open en wat ze dan gaat doen is eerst kwispelend voor de deur staan (terwijl ik binnen bezig ben). Vervolgens van dat kreunpiepen, jeweetwel. En uiteindelijk blaffen om de aandacht te trekken.

Ik denk eigenlijk dat dat het beste ook genegeerd kan worden, want hoe je ook reageert, ze krijgt haar zin, want ze krijgt aandacht. Maar mijn schoonfamilie brult dan altijd dat ze haar mond moet houden, dus ik denk dat dat gedrag wel (negatief) beloond is en ze het daarom blijft vertonen.
Maar het is wel verrekte moeilijk om te negeren, helemaal als je buren hebt...

Hmm ik kan me voorstellen dat die routine dan inderdaad lastig is. Bij ons werkt het volgens mij juist wel goed, omdat ze weet dat als wij vroeg weggaan, ze dan verder slaapt.

Moet trouwens wel zeggen dat kim bij ons op de kamer slaapt s nachts... (Eerst uit nood, want we hadden nog geen deuren. Nu durf ik haar er niet meer uit te schoppen ) maar dat voorkomt natuurlijk ook blafgedrag...

(Ze heeft ook wel eens dat ze dan om zes uur naast ons bed gaat staan van, kom, we gaan wandelen. Maar dan draaien wij ons demonstratief om en gaat zij met een zucht weer slapen ).

He, je kunt niet editen hier. Wil nog even zeggen dat ik alles behalve een expert ben, dit is wat ik bij kim zie en wat bij ons gewerkt heeft. Maar voor andere honden... Tja. Wij zeiden laatst nog tegen elkaar, dat ze zo enorm verbeterd is in gedrag heeft eigenlijk niet zo heel veel met onze training te maken, maar hooguit met dat we voldoen aan haar behoefte van genoeg fysieke en mentale uitdaging en genoeg menselijk gezelschap. Maar jullie doen dat al bij perdie en orga, dus de rest is voor mij echt giswerk.

wij hadden dit probleem met blaffen ook en nu krijgt onze dame stressles poeder. Ze zit nu op onderhoudsdosis en echt ze is nu beter te bereiken en ook te stoppen met blaffen.
1x dgs wat poeder en wij merkten met 2 wkn al een verschil

Ja op het claimen let ik ook extra maar het valt allemaal goed mee. Ik probeer gewoon niet altijd aandacht te geven als ze erom vragen en ook te stoppen vooraleer ze zelf weggaan. Ik verwacht wel geen mirakels en er zal nog wel geblaft worden want op 2 dagen is zoiets niet opgelost, maar toch ben ik heel blij en trots vandaag! We hebben een goeie dag

idd deze zorgt voor meer rust in der koppie, lisa was heel erg met dwang bezig dus je kwam in de cirkel van bv:

ik wil nu spelen -blaffen- baasje reageert niet- nog harder blaffen- baasjes hebben buren dus om de vrede te bewaren maar even een spelletje doen- blaf over hond te vreden en baasjes ook.

dat hebben we nu doorbroken en dat was niet makkelijk.
er wordt 1x id week met bak gespeeld rest vd week niet.
elke dag 1 leuk spel bv hersenwerk of zo en de gewone dingen.

dankzij de poeder is nu stuk beter ( we zijn nu even gestopt om te kijken hoe ze nu doet zonder de ondersteuning. mocht dit niet gaan dan blijft ze op de poeder in onderhoud dosis. mocht dit goed gaan dan laten we der even zonder gaan kijken wanneer de stress level meer omhoog schiet en hoog blijft