Aangezien ik hier ook vrienden heb die niet op FB zitten (en ik alles nog niet online op mijn site heb staan) plaats ik hier ook nog even een update over de hele situatie. Mijn excuses mocht ik wat verward klinken, waarom lijkt me wel logisch…
Vanavond heeft Abby, na bijna een jaar aanvalsvrij te zijn geweest en inmiddels alweer zo’n 2mnd medicatievrij te zijn geweest, een epileptische aanval gehad heftiger dan ooit. Na een spuit valium hier thuis die niet mocht baten is mijn moeder rond 9u met spoed met haar naar de dierenarts vertrokken (uiteraard hadden wij hiervoor al meerdere malen contact met haar gehad op de avond). Ik ben met veel moeite toch maar thuis gebleven vanwege de andere meiden. Abby’s dochter Eevee was namelijk uiteraard zwaar aangeslagen door dit alles en Ashley die ook al een geschiedenis heeft met lichte epilepsie was er ook niet al te best aan toe dus voor hun eigen bestwil zat ik nu thuis bij hen terwijl mijn moeder hier om de hoek bij de DA zat (heb immers geen rijbewijs dus zij kon er sneller zijn dan ik met haar). Gelukkig had Abby’s vaste behandelend arts vanavond nachtdienst dus daar was ik erg blij mee, gaf me voor zover dat in deze situatie kan nog een beetje een geruststellend gevoel maar jullie kunnen je denk ik wel voorstellen hoe ik hier nu zat te shaken in de huiskamer (kon het toen Abby hier nog was goed verbergen maar daarna...).
Inmiddels is Abby is weer thuis. Ze heeft uiteindelijk ruim een uur in status epilepticus verkeerd. Bij de DA is haar slaapmiddel toegediend om haar spieren te laten ontspannen en haar zo uit de aanval te krijgen. Dit heeft gewerkt en inmiddels is ze weer helemaal bij en haar vrolijke ik weer (beetje hyper, net zoals de voorgaande keren na een aanval). Het infuusje zit nog in haar poot voor het geval er nog een aanval volgt in de komende 24u maar zo niet dan kan de assistente dit morgen in de loop van de dag er uit halen. We houden voorlopig nauw contact met de DA en moeten over 2wkn weer komen voor een bloedonderzoek. Het bloedonderzoek wat vanavond is gedaan zag er goed uit, wel wat waardes iets anders dan normaal maar niks alarmerends en daarom dus ook het bloedonderzoek weer over 2wkn. Om er achter te komen of deze ietwat afwijkende waardes iets te maken hadden met de aanval of niet. Echter was dit alles niks om ons zorgen over te maken dus dat doen we dan ook maar niet.
We starten Abby per direct weer op de fenobarbital, oude dosering net zoals toen bij de eerste aanvallen en over enkele weken zien we wel weer verder. Waarschijnlijk zullen we uiteindelijk wel weer terug gaan naar de dosering die ze de laatste maanden steeds had en het goed op deed maar goed dat moet natuurlijk allemaal heel erg geleidelijk aan gedaan worden dus dat worden allemaal kleine stapjes weer de komende maanden.
Abby deed het super zonder medicatie tot vanavond maar dit is wel het bewijs dat ze toch echt niet zonder kan. Had toevallig de afgelopen weken het er nog met verscheidene mensen over dat ze zo een wonderbaarlijke vooruitgang had na die aanvallen van 5 en 6 april. Geen enkele aanval meer sindsdien en nu sinds de medicijnen uit haar systeem waren werd ze ook steeds meer de oude Abby die we zo hadden gemist. Maar helaas, het mocht niet zo zijn. Een klein jaar later slaat het noodlot toch weer toe en ditmaal nog veel heftiger dan voorheen.
Abby loopt inmiddels weer door het huis te scharrelen met haar pretbekkie, afwachtend op wat voor leuks ‘r gaat komen (had ‘r tijdens de aanval lekkers beloofd nou reken maar dat ze me daar aan houdt hoor, ze stond alweer meteen in de keuken na thuiskomst hahaha). Verwachting is dat ze in de loop van de avond erg suf en duf gaat worden en dit voorlopig dan ook wel weer blijft door de medicijnen. Maar goed ze is uit ‘r aanval, nu maar weer hopen dat de medicijnen hun werk net zo goed doen als voorheen en dit de laatste aanval was die ze ooit hoeft mee te maken. Die wij ooit hoeven mee te maken…


Reageren


...