Labjes moeilijk te herplaatsen?

Nou las ik net dat Labradors, samen met Rottweilers en Staffords in de top-3 staan van de moeilijkst herplaatsbare honden. Die honden die dus de minste kans maken nog uit het asiel te raken. Het was me inderdaad wel al opgevallen dat er in elk asiel wel een paar zitten, meer dan van andere rassen.
Ik kan nog begrijpen dat mensen wat schrik hebben van rotties en staffies, maar Labradors???
Als rechtgeaarde Labradorfanaat kan ik maar niet begrijpen dat niet iedereen dol is op hun typische aard.
Omdat ze er eruit zien alsof ze heel wat minder beweging nodig hebben dan in werkelijkheid het geval is?
Of zijn zij momenteel de slachtoffers van modetrends in hondeland?
Voor mij komt het nu wel goed uit omdat ik er graag eentje vinden wil, maar zo zielig voor al die leukerds die daar maar zo zielig zitten.
Oké, ook zielig voor andere honden.
Maar hoe kun je een Labrador nu niet leuk vinden???
Groetjes, Floortje.

Inderdaad onbegrijpelijk!

Slachtoffers van modetrends? Ik denk het ook. Honden worden veel te gemakkelijk aangeschaft en zeker ook labradors want die zijn altijd zo rustig, denkt men. Maar een jonge labrador is wild en enthousiast en moet uitgelaten worden en opgevoed worden.
En dan blijkt het voor vele ineens niet meer zo leuk.

Jammer dat een hond aanschaffen zo laagdrempelig is.

En ik begrijp al helemaal niet hoe je een labrador niet leuk kunt vinden!
Altijd vrolijk, altijd willen knuffelen, altijd trouw.

mss dat de mens een lab een beetje oudbollig vinden, te gewoon.

Ja denk ik ook , een labje is gewoon niet meer "in". Tegenwoordig zijn andere rassen veel hipper.

De laatste keer dat ik les had met Lasse, liep het veld van de A en de B ineens vol met witte herders...
dat is het nu helemaal hier.

Voor een heel aantal mensen ( de niet- hondenliefhebbers) is hun hond een statussymbool....
tja wat moet je ervan zeggen....

Van geen enkel ras wat hier genoeg is begrijp ik het. Ja ik begrijp dat onwetende mensen terughoudend zijn voor rottweilers en staffords, maar als je jezelf verdiept in deze rassen moet je ook beter weten. sorry ik ben ook rott liefhebber en ken ZEER lieve staffords.

Van labs begrijp ik het ook echt niet! Een lab is toch ideaal als huishond, dat karakter is geweldig. Wat wel zo is, en dat moet ik zelf ook beamen en van vele kanten hoor is dat de labs van nu niet meer de labs van vroeger zijn. Bedoel dit meer in karakter, zijn tegenwoordig erg druk (stuiterbal zoals ik ze dan noem) en ook qua opvoeden en trainen zijn ze moeilijker als vroeger. Zal echt niet met elke lab zo zijn, maar wel iets dat ik ook van deskundigen als de GT en wat meer professionele mensen hoor die veel honden tegenkomen.

Maar dan nog is het geen reden om ze in het asiel te laten, denk dat het idd een modetrend is. Erg jammer ook want ze zijn zo leuk!

Wat een hele zoektocht me geleerd heeft: dat veel Labjes in het asiel kruisingen zijn, de andere zonder stamboom.
En dat die zonder stamboom wel heel veel kans hebben van bij zo'n broodfokker vandaan te komen. Je wordt er ziek van als je ziet hoeveel pups er dagelijks aangeboden worden. Waarbij ze moeite genoeg doen om je te misleiden met termen als "familiekennel". Of ze laten een kind met die pups poseren.
Die broodfokkers zullen zich vast niet bezig houden met, onder andere!!!, het typische karakter. Als de dieren er maar als Labrador uitzien (dan lees je van die onozele aanprijzingen als "fors gebouwd!").
Het voordeel hiervan is dat ze vanzelf minder populair zullen worden...
En dus minder interressant qua snel geld verdienen op de rug van honden.

Groetjes, Floortje.