Tijdens de zomervakantie van 2008 ben ik met mijn moeder en oma op vakantie geweest naar Oostenrijk. Mijn moeder vroeg aan mijn vader of hij op de pekingees wou passen. Dat was goed zei hij, maar niets bleek minder waar....
Bij thuiskomst van onze vakantie bleek namelijk dat de hond verdwenen was. Ik was mijn pekineesje aan het zoeken ik zag wel mijn Amerikaanse Cocker Spaniel, maar geen pekingees. Ik vroeg aan mijn vader of hij de hond soms had gezien, want ik kon mijn hondje nergens vinden. Hij vertelde dat hij de hond weggegeven had aan mensen die op een boerderij woonden, die goed voor de hond konden zorgen. Ik wist niet wat ik hoorde. Het drong tot mij door dat mijn eigen vader de hond zomaar had weggedaan.
Dit was het begin van alle ellende van de zoektocht naar mijn pekineesje.
Ik heb sinds kort een eigen website gemaakt over mijn verdwenen pekineesje. De website heet:
www.pekingeesschumi.jouwweb.nl
Graag deze site zoveel mogelijk delen en bekijken met zoveel mogelijk mensen.
Alvast bedankt voor het bekijken van mijn ingrijpende verhaal,
Amanda
