Ik ben supergek op mijn 5 hondjes : Toshie, Maaike, Babtje, Pilou & (sinds 1 jaar
Diva. Ze zijn nu respect. 12, 11, 10, 13 & 2 jaar oud. Eigenlijk moet ik toegeven dat ik als single, quasi enkel en alleen voor en door hen leef. Zodanig dat ik zelfs een beetje "een gevangene" ben van mijn woefkes, want IK DENK ER NIET AAN om (zelfs maar één dag) zonder hen door te brengen. Ik kan gelukkig ook de hele dag bij hen zijn vanwege mijn (hoogst zeldzaam supervroeg pensioen als ambtenaar). Véél te gevoelig voor elke vorm van wreedheid op dieren (bijzonder voor honden, maar ik doe zelfs geen spin meer dood !) lig ik telkens weer met mezelf overhoop bij het zien, lezen, of horen van dergelijke wreedheden. Anders zou ik best een heel gevreesde activiste zijn geweest ! Utopisch gezien is mijn motto : de daders bestraffen door hen hetzelfde te laten ondergaan als hun slachtoffers (min of meer, maar toch genoeg om "aan de lijve te ondervinden"). Maar over het algemeen wil ik voor iedereen een liefdevol voorbeeld zijn van al het goede in de mens. Met een beetje wijsheid & inzicht wordt het duidelijk dat het leven simpel is, maar dat wij het zelf zo moeilijk maken. Einstein zei : "Er zijn slechts 2 dingen oneindig : het universum & de domheid v.d. mens. Maar aan het eerste twijfel ik nog.". So do I...
