4 jaar geleden hebben mijn vriend en ik besloten een hond uit het asiel te halen. We hadden 8 maanden daarvoor de laatste van onze 3 katten laten inslapen en waren het er allebei mee eens dat het veel te stil in huis was. Beiden zijn we namelijk opgegroeid met katten, honden, vogels etc. Mijn vriend wilde heel graag een Jack Russel zodat hij hem lekker overal mee naartoe kon nemen en het enige wat ik wilde was dat het hondje absoluut uit het asiel moest komen. Na wat speurwerk kwamen we een heel leuk hondje van 7 jaar (Rinus) tegen in het asiel in Zandvoort, maar daar zat nog een Jack Russel van 14 jaar (Dirk). We wilden eigenlijk maar 1 hondje maar ik kon het werkelijk niet over mijn hart verkrijgen om die arme schat daar te laten zitten en zo kwamen we uiteindelijk thuis met 2 Jack Russels. Ongeveer 10 maanden geleden hebben we Dirk op 17 jarige leeftijd laten inslapen en wat had ik een verdriet want we waren dikke vrienden maar tot op de dag van vandaag heb ik er geen spijt van gehad dat ik dit oudje mee naar huis genomen had. Rinus is inmiddels 11 jaar en ontzettend verwend maar het is dan ook een heel lief hondje ondanks alle gedragsproblemen in het begin. Afgelopen week zijn we op zoek gegaan naar een vriendinnetje voor hem, we hebben 1 ontmoeting gehad maar helaas was het geen match. Net zoals toen is mijn enige wens dat het hondje uit het asiel moet komen en een teef is (Rinus kan niet zo best met reuen) maar verder maakt het niets uit.
