Hoi .Sorry ik ben door omstandigheden niet meer op het forum geweest.Een dier verliezen is altijd naar en zeer verdrietig.Weet alleen wel dat verliezen door ziekte of iets dergelijks op jonge leeftijd er zwaarder inhakt dan verliezen door ouderdom.Het gemis is hetzelfde alleen het verdriet niet. Na twee jaar is het nog steeds een zwakke plek bij me.Hoe gaat het nu bij en met jou>? Gr ingrid

Nizinny, las net jou verhaal op dit forum over je hond die zo bang was. Het bericht was wel al van een poosje terug, dus hopelijk lees je dit berichtje. Wat was er dan met jou hond dat hij zo bang was. Heb 3 weken geleden mijn 3 jaar jonge hond (golden retriever) laten inslapen, lichamelijk beresterk en gezond, een super lief en zachtaardig karakter, maar geestelijk helemaal op. Ook hij was een doodsbange hond, begrijp niet dat het zover is gekomen dat we hem daarom moesten laten inslapen, heb er een jaar over gedaan om in te zien dat hij nooit meer beter werd. Maar heb nu verschrikkelijk spijt, mis hem steeds meer. Groetjes Marje