Ja, dat is inderdaad heel erg. Dat is het enige nadeel van een dier, je moet ze een keer afgeven, terwijl het je beste vriend/vriendin is.En vergelijken blijf je doen volgens mij, het komt me bekend voor, ook al heb ik nu een ander ras, maar bepaalde trekjes herken ik dan van mijn Duitse Herder Bonzai, en met bepaalde dingen zie ik mijn kruising Sam weer. Ik wilde na Sam geen hond meer nemen, maar het is me niet gelukt.Nu weer elke dag de bossen in, en lekker genieten van buitenlucht,ff weg van maatschappij, dat doet voor allebei goed. Sterkte gewenst, geef het lekker de tijd, en wie weet wat een mooi dier weer op je pad komt in de toekomst. Gr Christel

Thanks Sandra, ze krijgt ook complimenten bij t leven.Wat een triest verhaal zeg van Benno, zit zelf te huilen. Heb ook al 2 kanjers af moeten geven, dus weet goed hoe t voelt. Mijn maatjes uitgestrooid op de hei. Daar had ik een plekje waar ik altijd ff ging zitten genieten.Mun herder begon gelijk te graven, na 7 jaar nog zichtbaar, en de kruising snuffelen, rollen en konijnenkeutels zoeken om op te eten. Nu heb ik Yiska, en zij ging er vanaf t begin al ff zitten, dus t is nog steeds mun plekje, alleen iets specialer. Heeel veeel sterkte met t verlies van je maatje. Je hebt een juiste beslissing genomen, maar t doet altijd ontzettend veel pijn. Gr Chris, en Yis

Hoi Sandra, Ja leuk herdertje is het hè! Die van jou is ook erg mooi. Een mechelaar? Gr, Marijn

Lieve Sandra, Bedankt voor je krabbeltje... Ik weet wat je meemaakt op dit moment. Wij hebben op 1 jaar tijd 2 van onze honden moeten afgeven. Er zijn nu wel 2 nieuwe doggies bijgekomen, maar we denken nog elke dag aan de anderen die er niet meer zijn. Wil je eens babbelen, mag je me altijd een pb'tje sturen. Veel liefs

Hoi, wat een moeilijk besluit om je grote vriend te laten gaan en het is inderdaad leren omgaan met het grote verlies, want het is en blijft stil in huis. Veel sterkte, de komende tijd zal moeilijk zijn! Liefs Hadassa