Spiky was een dakloos hondje toen we hem kregen.
mijn vader werkt op een daklozenopvang en belde in juli op of ik een paar dagen op een klein hondje wilde passen..
zijn eigenaren waren uit huis gezet en verbleven op de opvang en wilde Spiky aan een regenpijp laten liggen.
Dit vonden wij niet kunnen en hebben hem in huis genomen. Dit zou in eerste instantie voor een paar dagen zijn.
Na 2 weken niets gehoord te hebben lieten ze weten dat ze Spiky donderdag of vrijdags zouden komen ophalen..
Vrijdagavond niets van de mensen gehoord en na een weekend bellen hebben we besloten om Spiky te houden.
's Maandags hebben we de eigenaren eindelijk te pakken gekregen ze hadden een raar verhaal over een boerderij met herdershonden waarom ze hem niet hadden opgehaald.
Op het moment dat ik zei dat ik Spiky graag wilde houden waren ze in een keer minder afhoudend en zouden ze ervoor zorgen dat ik de papieren kreeg,
een week later kreeg ik zijn paspoort.
Spiky wordt in november 2 jaar en volgens het paspoort zijn wij de 3e eigenaren. En het is een schat van een hondje..
het is een chihuahua (waarschijnlijk een kruising).
een ondeugende slimme acteur die niet zonder zijn tennisbal kan. En ondertussen is hij (gelukkig) ook zo aan ons gehecht dat hij ons niet uit het oog verliest.
de tennisbal gooit hij zelf van de trap, verstopt hem onder elke kast om hem er dan met veel moeite weer onderuit te krijgen. En als hij iets graag wil knijpt hij zo lief met zijn oogjes dat er zelfs bijna traantjes uit komen.
En ondanks ons konijn (4jaar) niet altijd wil spelen, blijft hij uitdagen totdat het konijn een keertje moppert en Spiky dan maar verontwaardigd gaat slapen.
Al met al een heerlijke charmeur met een treurig verleden maar des te betere toekomst.
