Geschiedenis van de Anatolische Herdershond
Een paar decennia geleden zijn er kangals uitgevoerd naar Engeland en Amerika en daar is het gefokt met andere rassen om de kangals een wat huiselijker uiterlijk en karakter te geven. Een verbod van uitvoer was het gevolg dat het verboden werd om kangals naar het buitenland te exporteren.
De naam die de Kangal kreeg van de Amerikaanse en Engelse fokkers was de Anatolische herdershond. Het is eigenlijk fout, omdat daar de Anatolischie herdershond een andere hond is die voorkomt uit andere rassen dan de Turkse versie.
In Engeland en Amerika is de Kangal een mix van Labradors en Golden Retrievers om ze zo gehoorzamer en huiselijker te maken.
Dus het is geen orginele Kangal
De Anatolische herder heeft dus nog maar een korte geschiedenis in de kennels van Amerikaanse en Engelse fokkers waar ze op gedrag en uiterlijk werden gefokt.
Karakter van de Anatolische Herdershond
Het is een hond die in het algemeen voor het gezin heel erg tolerant is, dit zowel naar mensen als naar andere dieren binnen dit samenlevingsverband. Voorwaarde is wel dat de hond opgroeit samen met deze andere dieren. Tegenover hem niet bekende mensen is hij mits goed gesocialiseerd niet agressief. Hij is echter wel tot op zekere hoogte waaks op eigen terrein. Problemen kunnen ontstaan met andere honden van gelijk geslacht.
Ook zijn onafhankelijke gedrag kan, mits niet goed begeleid, problemen geven; wegloopgedrag. Het gedrag van de hond moet heel rustig en stabiel zijn, dominant zonder overmatige agressie. De hond moet zeer consequent opgevoed, maar zonder daarbij over te gaan tot fysieke dwangmiddelen.
Uiterlijk en rasstandaard
Herkomst
Grove, hoge, grote en krachtig gebouwde hond, snel met een goed uithoudingsvermogen.
- Schofthoogte
- reuen 74 - 81 cm, teven 71 - 79 cm
- Gewicht
- reuen 50 - 64 kg, teven 41 - 59 kg
- Vacht
Tamelijk korte vacht (kort stokharig) met een dichte ondervacht. De vacht ligt vlak aan, en is iets langer op de hals, schouders, broek en staart. Ofschoon alle kleuren zijn toegestaan is de meest gewenste kleur eenkleurig roomkleurig tot fawn met een zwart masker en zwarte oren, met eventueel een kleine witte borstvlek, en korte witte sokken.
Gebruik
Beschermt de kudde tegen predatoren zoals wolven of rovende wilde honden. Hij hoedt de kudde echter niet. Het is absoluut géén herdershond al doet de naam anders vermoeden.
Gezondheid
Behalve heupdysplasie geen ernstige rasspecifieke problemen bekend.
Meer over de Anatolische Herdershond
De vacht vereist regelmatige kam- en borstelbeurten.