Wij hebben sinds kort een puppy in huis. Nu hebben wij ons van tevoren goed laten informeren wat het inhoudt om een puppy in huis te nemen. Ze is nu 11 weken oud. We hadden er al rekening mee gehouden dat ze typisch puppygedrag ging vertonen: onderzoeken, spelen, bijten. Dat bijtgedrag begint ze na wat oefening al goed onder controle te krijgen. Ze bijt steeds zachter in onze handen. Ook andere oefeningen lukken al goed. Op een speelse manier proberen we haar al wat te laten wennen aan bepaalde basiscommando\\\'s (zit, blijf). En dat doen we op een positieve manier, door haar te belonen. Ze is dan ook rustig en vindt het leuk om te doen.
Meestal is ze heel lief en gehoorzaam. Alleen heeft ze sommige momenten waarop haar speelse gedrag lijkt om te slaan in agressie. Op die momenten lijkt ze helemaal buiten zinnen en niet meer onder controle te krijgen. Ze rent dan als een razende door de kamer en springt omhoog. Ze bijt dan in enkels, laat haar tanden zien en gromt/blaft steeds harder. Het is dan niet meer speels en onderzoekend, maar echt agressief, alsof ze wil aanvallen. Ze komt trouwens bij particulieren vandaan en niet bij een fokker of kennel.
Nu hebben we geprobeerd om haar te kalmeren (de kamer uitgaan of negeren), maar op die momenten lijkt ze nergens op te reageren. Ook corrigeren helpt niet, ze blijft dan druk en agressief. Ik heb gelezen dat je dan moet handelen zoals de moederhond: haar plat tegen de grond drukken en vasthouden bij haar hals. Dat lijkt even te werken en ze onderwerpt zich dan, maar even later kan ze dan toch weer agressief worden. Bovendien leek het juist angst op te roepen bij haar. Later schrok ze als ik een onverwachte beweging maakte en dat lijkt me ook niet de bedoeling. Daar krijgt ze toch juist angst-agressie? Maar negeren helpt dus ook niet.
Wat is nu de juiste manier van handelen? Ik heb gezocht op verschillende websites, maar ze spreken elkaar tegen. De ene zegt negeren, de andere tegen de grond drukken. Wat kunnen we het beste doen?



3 doggies



.





