Gelukkig is het nu vaak zo, dat de hond die een andere hond doodbijt of ernstig verwondt,
niet meteen een spuitje krijgt.
Een aantal weken geleden is er vlakbij waar ik woon, in een van de parken een teckeltje
doodgebeten door een Stafford, ook losgelaten.
Het diertje had geen schijn van kans.
De hond werd in beslaggenomen en ging in heropvoeding.
Nog niet zo lang geleden, werd de hond meteen gedood.
Ik had de Stafford die mijn Luca bijna doodde, ook kunnen laten afmaken, als ik dat gewild
had. Dat wilde ik niet.
Want de baas is verantwoordelijk. De baas van de hond die Luca bijna doodde, ging er gewoon
van tussen, mij met mijn stervend ventje achterlatend, midden op straat.
Vroeg niet eens, of Luca nog leefde, hoe het met mij was. Broek kapot, jas kapot, hakken
afgebroken, knieen kapot, handen bloedend.
Ik heb toen gevochten voor Luca met de Stafford.
Niet te geloven, maar het is echt zo.
Een man die de hond een knie op zijn hals zette en doordrukte, heeft Luca in feite gered.
Met drie man gooiden ze de hond over de afrastering en weer probeerde hij door het gat te komen,
nu om zijn werk af te maken.
Als iemand me dat van te voren had verteld, had ik nooit kunnen begrijpen, dat ik zelfs
de bek van de hond open probeerde te krijgen om Luca te redden.
Als ik een verhaal lees, zoals het dit hondje is overkomen, komt dat weer helemaal boven.
Als de hond een spuitje krijgt, neemt de baas weer een hond en je kunt er zeker van zijn
dat je kunt wachten op het volgende voorval.
De hond krijgt een spuitje, de baas een berisping.
Het voorval heeft wel gemaakt, dat ik altijd goed oplet, als ik loslopende honden zie.
Ik vind het absurd dat ik mijn aangelijnde hond moet losgooien, omdat iemand vindt dat hij of
zij haar hond los moet kunnen laten. Ik ben er nog steeds van overtuigd, dat maar weinig bazen
kunnen inschatten, welke honden bij elkaar kunnen en al helemaal niet een mening vormen over een vreemde hond of de combinatie van honden.