Vandaag ben ik met haar naar buiten geweest. Het was vreselijk. Ik heb een heel ander hondje gekregen. Toen ze net bij ons kwam was ze ook onzeker buiten maar nu...
Ze staat alleen stil. Bang om zich geen kijken, heel nerveus. En ze gaat mooi niet rustig plassen.
De plas en poep bewaart ze voor thuis.
Ik begrijp haar wel, maar toch baal ik er goed van, ik vondt het juist zo gezellig om samen te wandelen.
Maar we gaan er aan werken, ik ga elke dag een paar keer per dag 5 minuutjes naar buiten. En hoop dan sociale honden te treffen.
Zelf heb ik ook schrik hoor, er liep een man achter ons en
Zijn hond liep los, ik ging een steegje in, en wachtte tot hij voorbij was. Ik deed het zo onopvallend mogelijk. Wil niet dat jessie voelt dat ik dus ook bang was. "
ik vind het echt een vreselijk verhaal,
maar je kon ook niet weten dat dit zou gebeuren.
Honden kennen geen verwijten, dit was duidelijk hond onder hond.
Ik zou zorgen dat voordat je de deur uit gaat, je hondje rustig is.
en zelf niet bang/nerveus zijn als je buiten bent, want dat pikt je hondje op
want als het baasje nerveus is,word hij dat ook.
dus probeer met zelfvertrouwen te lopen, ook al ben je natuurlijk bang dat het nog een keer zal gebeuren.
maar als jij met angst de straat op gaat, zal hij dat voelen, en daarvan word hij ook niet zelfverzekerder.
beloon hem dan ook mocht hij weer plassen/poepen buiten of als hij weer nieuwsgierig word buiten.
heel veel sterkte & ik hoop dat het goed komt.


3 doggies
















Gelukkig is het goed afgelopen, maar ik snap dat je nu behoorlijk op je hoede bent en Jade dus ook. Ik denk dat je haar het beste gewoon kunt laten spelen met honden waar je zeker van weet dat het goed gaat. Dan krijgt ze vast wel weer vertrouwen erin. 






