Ongelovelijk hoeveel hondeneigenaren zoiets ergs meemaken.
Je hoort het vaak maar dan besef je het niet. Nu ik dit ook meemaak begrijp ik helemaal dat dit voorval zeker niet in onze koude kleren gaat zitten.
Jessie is de nacht weer goed doorgekomen. Ik heb haar bench naast mijn bed gezet. Ze kon al heel goed alleen zijn, voorheen bleef ze snachts in de woonkamer, maar nu wil ik haar niet alleen laten.
Ze zal hierdoor vast verlatingsangst door krijgen maar dat is van later zorg.
Gisteravond heeft ze geplast, nu moet ze nog haar ontlasting hebben. Ik hoop dat het gaat gebeuren. Anders moet ze weer terug naar de da. Nu zien we ook hoe vreselijk ze is toegetakeld. Ze is 2x zo dik, grote wond, en heel erg blauw. Zodra ze zich omdraaid of verlegd jankt ze het uit. Haar oren slap, staart tussen de benen en ze kijkt zo zielig. Ze likt steeds aan haar wond zodat het steeds weer begint te bloeden. De da wilde het nog niet hechten ivm met bacteriën maar ze hadden erover om het nu wel te gaan doen.
Ze drinkt haar water en eet ook. Ik geef haar vers vlees daar zit ook vocht in.
Deze dame komt er bovenop! Ongelovelijk ze weegt 1700 gram, de hond woog 45 kilo wat is ze sterk hè?
Ohja ik las over advies een harnasje, die droeg ze! Dat heeft zeker bijgedragen dat ze er nog is. Heeft toch extra bescherming gegeven.



























