(Sorry als t verkeerd staat!)
En dat terwijl Inca nog een pup is =p.
Ik ben zo van deze tijd aan t genieten, en ondanks dat het vooral in het begin erg zwaar is geweest, gaat er over een jaar of 2/3 (woon tegen die tijd denk wel op mezelf) zeker weer een aussie pup bijkomen.
Wat een vooruitplannen zeg, ben ik nooit zo snel mee haha.
Maar gelukkig staan er nog een hele hoop leuke dingen met Inca in de planning (ga nog een xtje aan een show mee doen, GG1, GG2, schapendrijven.. jahoor heb er helemaal zin in).
Hebben jullie dat ook wel eens gehad?
Dat wanneer het hebben van een pup niet zo zwaar meer is (Inca is nu 6 mnd, dus de pubertijd moet er nog aankomen, maar het vroege opstaan en 3x per nacht m'n bed uit is natuurlijk al aardig wat maanden voorbij) het gevoel alweer begint te kriebelen?
En dan helpen die foto's van toen ze 8 weken was ook niet mee hoor! haha.
Nu ligt ze bij m'n voeten te dromen, en als ik dan naar haar kijk wordt ik weer helemaal gelukkig!
Man wat hou ik van dat beestje!



3 doggies
















