We zullen het allemaal wel hebben...een bepaalde plant, stoelpoot, bank, weet ik veel wat, die je met je leven verdedigd tegenover je pup of puber die er steeds maar achteraan gaat....
nu had ik dat hier met mijn ficus...als pup, constant die plant aanvreten...toen was het over, baasje blij
ineens zat ik weer met een puber in huis en werd de plant weer erg interessant. nu kijkt ze er alweer een tijd niet naar om, en het lijkt erop dat mijn ficusje het toch gaat redden
zul je zien dat ik nu heel voorbarig ben, en het toch misgaat nog
zo ook de poten van mijn eettafel-stoelen
nu ben ik wel benieuwd naar jullie verhalen
wat zijn nou jullie "ficusjes"
dat ene waar je hond constant maar achteraan gaat, aanvreet...en wat toch (tegen alle verwachting in) je puberende hond heeft overleefd, tot jullie grote vreugde



3 doggies

Madam vind het leuk om op alle tafels en kasten te springen als ik weg ben en de stoel is ook al toegetakeld. Pfffff 














