Ik heb sinds december diva en sinds april boefje in huis. Beide zijn herplaatsers en beide ben ik nog mee aan het werk; Diva probeer ik wat meer uit dr schulp te laten komen en actiever, speelser en gezonder te laten worden. Met Diva ben ik al een heel eind en het gaat dus al heel goed en steeds beter met haar.
Boefje heb ik een lange weg mee gehad, met veel (her-)opvoeding en (her-)socialisatie met mens en dier. Ook met boefje gaat het inmiddels heel aardig en we zijn duidelijk goed op weg.
Dit proces is met veel belangstelling gevolgd door mede honden eigenaren bij mij in het park/ losloopgebied.
Regelmatig en steeds vaker krijg ik complimenten over hoe ik het doe e/o gedaan met de honden en dat ze zo vooruit zijn gegaan en blijven gaan. Altijd leuk zulke complimenten natuurlijk!
Maar nu komt het volgende: in het park loopt ook vaak een jonge meid met een schat van een golden retriever (reu); deze jonge dame gaat binnenkort voor een jaar (maar evnetueel ook voorgoed, afhankelijk hoe het gaat) naar turkije. Haar plan was dat een bevriend stel in haar huis zou gaan zitten en voor haar hond zou zorgen, maar dat stel is uit elkaar en geen van beide willen alleen in haar huis en voor haar hond zorgen...
De jonge dame wil absoluut haar hond niet meenemen naar turkije en zoekt dus voor in elk geval een jaar een opvangadres (maar mogelijk dus ook voor voorgoed).
Ik vind die hele gang van zaken erg sneu voor de hond en ik heb dan ook diverse malen met de andere hondeneigenaren onze zorgen en onbegrip hierover besproken.
Vandaag vertelden enkele van hen dat ze gisteren weer met elkaar over een oplossing voor die hond hadden gesproken en dat ze gezamenlijk hadden bedacht dat ik de beste optie was om de hond op te vangen...
Ik kreeg allemaal veren in mn k***t en werd overladen met complimenten en steunbetuigingen... kortom; ze zaten me echt om te praten om het te doen...
Ik denk dat de hond prima bij mijn honden, kinderen en verdere omgeving past: het is een schat van een hond, gehoorzaam, lief, leuk en makkelijk...
Maar ik heb zelf nooit meer dan 2 honden gehad en vraag me dan ook heel sterk af wat ik me daarmee op de hals zou halen.
Wat de kosten betreft maak ik me om de voeding en verzorging ook geen zorgen, maar wel de (eventuele) DA kosten. Nu is het een hele gezonde hond, maar je weet nooit hoe het in de toekomst zal gaan (hetzelfde geld natuurlijk voor de honden die ik heb: daar weet ik ook hun afkomst en voorgeschiedenis van).
Willen jullie meedenken over waar ik aan moet denken, waar ik rekening mee moet houden, hoe ik (financiële) afspraken moet maken met het huidige baasje, etc?
En of ik er dus verstandig aan doe om het wel/niet te doen?...
Bij voorbaat dank!



3 doggies






