Pff... Zoals Sam is op het moment...
Commando's waarvan ik weet dat 'ie ze allang kent, volgt 'ie 9 van de 10 keer niet op. Hij kijkt me aan alsof ik Chinees praat. Zodra er echter een koekje aan te pas komt, weet meneer niet hoe snel 'ie het moet uitvoeren. Vooral 'hier' is op het moment een drama. Loslopen ging altijd erg goed, maar op het moment is alles leuker dan ik ben. Ik kan op m'n kop gaan staan, maar meneer is nergens van onder de indruk (zelfs geen kaas of worst)! Hij leidt op straat compleet z'n eigen leven, dit is aan de lijn eigenlijk net zo, met 'hier' heb ik dan niet veel te maken natuurlijk. Constant probeer ik hem af te leiden, want hij volgt vreselijk z'n neus. Nu weet ik dat 'ie een hond is en die gebruiken hun neus, maar het lijkt me erg extreem zoals het op het moment is (hormonen ook? op het moment moet ook ieder hondje bereden worden). Minutenlang kan 'ie alles besnuffelen, trekt me gewoon omver als 'ie iets nieuws ruikt etc. Op het moment voelt het dus alsof 'ie vaker met mij loopt dan ik met hem...
Ik weet dat de aanhouder wint, maar ben even gefrustreerd. Iemand misschien nog tips? Of gewoon wat opbeurende woorden?



3 doggies











