Jeetje wat zijn wij geschrokken.....
Gisteren avond had Zilla het ineens benauwd en begon heel erg in de lucht te likken. Het was alsof er iets in d'r keeltje zat dus hebben we haar een paar stukjes wit brood gegeven. Ze had een paar stukjes op en begon heel veel water te drinken en gaf een klein beetje over. Het ging toen iets beter maar na een uurtje begon ze heel benauwd te doen en echt alles van de grond op te eten (katteharen, klein stukje papier, pluisjes en kattesteentjes). En echt verschrikkelijk erg te tongelen.
Gelijk spoeddierenarts gebeld en hop in de auto, daar zaten we dan om half 1 snachts. Eenmaal bij de dierenarts werd ze een stuk rustiger. Helemaal nagekeken en niets te zien. De dierenarts dacht dat er inderdaad wat in haar keelje heeft gezeten en dat daar nu een wondje zit. Ze heeft een spuitje gekregen tegen een eventuele zwelling en eenmaal thuis ging het gelukkig een stuk beter.
Nu hou ik haar goed in de gaten, de schrik zit er nog goed in.
Arme kleine Chi....alhoewel volgens de spoedarts was ze een pekingees...!?!?!?! Hmmm dat geeft dan toch iets minder vertrouwen in de spoeddierenarts



3 doggies












eigenlijk boeit het me niet zo wat een ander van haar vind, wij zijn gek met d'r en daar gaat het toch om 

