Hallo allemaal,
een maand geleden is het hondje (Julie = maltezer) van mijn mama overleden.
Graag wil ik hier mijn verhaal doen om te horen of nog iemand dit gelijkaardig heeft meegemaakt...
Julie had een vaginale ontsteking en een blaasontsteking, zondag was het hoogtepunt en had ze ook nog eens koorts.
Vervolgens had ze contact opgenomen met haar DA die haar wist te zeggen dat ze geen tijd had en dat ze maar maandag gewoon op consultatie moest komen.
Aangezien ze zelf vond dat dit niet kon wachten tot maandagavond is ze maandagmorgend naar een andere DA gegaan.;
Die wist haar dus te zeggen dat het best was dat alles werd weggenomen (baarmoeder, ...)
Helaas had DA slecht nieuws. De operatie was geslaagd maar ze had 2 epilepsie aanvallen gehad waarvan de laatste dus fataal was.
De Da vroeg dan ook of we daarvan op de hoogte waren. Julie was bijna 11 jaar maar wij hebben dit nooit vastgesteld.
Het enigste wat we wel opmerkte maar waar ze dus niet had bij stil gestaan en dus niet gemeld had aan die nieuwe DA waardoor ze haar nu schuldig voelt is dat het feit dat als Julie een njectie kreeg dat ze daar een week slecht van was. Je mocht ze niet aanraken en ze stond niet stabiel op haar pootjes. Dus wat dan eventueel wel kan gelinkt worden aan die epilepsie.
Ook wij persoonlijk vinden als haar vaste DA sneller had willen helpen dat dit misschien niet gebeurd was aangezien Julie verkeerd reageert op een injectie laat staan een hele operatie.
Alle geluk dat ze Julie dan niet van in het begin gesteriliseerd haden want anders had ze allesinds geen 11 jaar geworden.
Heeft er nog iemand zoiets gelijkaardigs meegemaakt?




