Dat plassen binnen gaat vanzelf over. Goed om te horen dat je meteen na het spelen naar buiten bent gegaan. Zo leert Diesel dat plasjes buiten gedaan worden en niet binnen. Hoe consequenter jij dit volhoudt, hoe sneller hij het leert. Zoals gezegd: je doet het al goed. Raad je aan om de doekjes waar hij op mag plassen te verminderen en uiteindelijk de ene doek waar hij op mag plassen steeds verder richting de voordeur te verplaatsen. Dit mag je best vlot doen. Elke dag een stuk verplaatsen. En tja, dat die doek zo leuk is om mee te slepen, dat moet je maar even voor lief nemen
.
Raaf is nu ruim 7 maanden oud. Toen hij 3 maanden oud was, plaste hij nog wel eens binnen. Dat is opgehouden sinds hij 4 maanden oud was en hij kreeg vlot daarna zijn blaas volledig onder controle. Een zindelijke hond is niet alleen een hond die niet binnen plast, maar ook zijn behoefte op kan houden. Dat heeft tijd nodig, maar uiteindelijk kan elke hond dat. Diesel gaat dat ook vanzelf kunnen.
Over het 'op je plekje': dat is ook consequent volhouden. Ik heb er een spelletje van gemaakt. Elke keer als ik wilde dat Raaf naar zijn bench ging, dan nam ik of zijn maaltijd of wat lekkers, liep ik naar zijn bench en dan zei ik 'op je plekje'. Als hij er dan in ging, kreeg hij zijn eten of het lekkers. Later ging ik op een afstand staan, gooide ik het lekkers in zijn bench en zei ik tegelijk 'op je plekje'. Nu hoef ik alleen maar 'op je plekje' te zeggen en hij gaat er naartoe. Ik geef hem wel nog altijd een beloning als hij dat doet. En hij gaat er zelf graag in liggen.
Ook heb ik zijn dingen allemaal in de bench liggen. Zijn knuffeltjes, zijn dekentje die altijd mee gaat als we op stap gaan en soms verstop ik iets lekkers in de bench, gewoon, zodat hij er in gaat en er iets leuks in vindt. Zo blijft de bench interessant.
Daarnaast heeft Raaf nog een mand met en kussen er in. Deze staat bij de bank en hij gaat daar in wanneer ik op de bank ga zitten. Of gewoon wanneer hij daar zin in heeft, zoals nu. Dat kussen heeft hij al sinds pup en ik wissel het wel eens van plek. Maar het ruikt wel altijd naar hem. Dat is dus ook zijn plekje.
En dan het dekentje dat ik altijd meeneem als ik op stap ga. Dat hoef ik maar op de grond te leggen, 'op je plekje' te zeggen en hij gaat er op liggen. Dat werkt nu ook met mijn jas. Soms vergeet ik het dekentje wel eens namelijk
.