neefjes zijn bang voor de hond

Ik heb twee neefjes. Een is 6 en de ander 4 jaar oud.
Nu zijn ze bang voor Max.
Max ziet ze niet heel erg vaak maar is gewoon heel enthousiast. De kinderen doen wat ik van ze vraag. Ze negeren hem, maar toch als er een zich beweegt zit Max er alweer bij.

Ik snap ook wel dat Max heel groot lijkt voor hun en dat het best eng kan zijn als hij blaft, maar hoe kan ik ervoor zorgen dat Max wat rustiger wordt als ze hier zijn zodat ze zien dat Max niks doet en gewoon blij is dat ze er zijn en dat ze dus niet bang voor hem hoeven te zijn.

Ik zie wel dat het vrij stressvol voor hem is omdat Max constant gaapt als ze er zijn, maar hij moet en zal bij ze zijn. Vanmiddag hebben we hem even afgezonderd en dan gaat hij gewoon uit z'n dak.

Wie kan mij tips geven?

Niemand?

Hier leer ik kinderen altijd gelijk dat als ze hun rug naar hem draaien en hun armen na beneden laten hangen, ze dan niet meer leuk zijn voor de hond, Sky is ook super enthousiast en als kinderen bang renne, gillen, bewegen word ie nog drukker, moet eerlijk zeggen dat kinderen gauw door hebben dat omdraaien werkt en dan word Sky ook weer rustig ,.. Miss iets om te proberen ?

ons neefje en nichtje waren eerst ook bang voor onze honden... ik deed dan masha en jayla aan de lijn als zij kwamen.. zaza gaat niet naar de kinderen toe, dus daar zijn ze ook niet bang voor.. jayla en masha vinden kinderen erg leuk, ze springen niet meer op, maar de kids waren gewoon bang als ze naar het toen kwamen.. dan deed ik ze dus aan de lijn.. dan konden ze rustig wennen bij binnenkomst.. op een gegeven moment deed ik masha los.. die is klein en daar waren ze dan niet meer zo bang voor.. jayla vonden ze erg eng.. dus die liet ik ze dan eerst even aaien terwijl jayla aan de lijn zat.. jayla gaat dan altijd gelijk op haar rug liggen waardooor ze rustig konden aaien (doet ze bij ons ook) daarna gaf ik ze een balletje en daardoor leerden ze jayla vertrouwen.. en jayla vind het geweldig om balletjes te halen en te brengen naar de kids.. dat doet ze heel voorzichting.. zo zijn wij elke keer te werk gegaan en nu zijn ze niet meer bang

Je geloofd het of niet, maar bijna alle kinderen zijn bang voor mijn jack russel.
Nouja niet als ze hem op een afstandje zien dan is ze leuk. Maar zodra ze dichter bij komt. Word ze ook erg enthousiast en dat is iets wat kinderen niet aanstaan.
Want is misschien 1 van de kids ooit omver gelopen door een hond. Dat had namelijk mijn broertje toen die heel jong was.En die vond die hond gelijk eng.
En misschien is het beter om de hond eerst samen met de kids en desnoods heel de familie(gezellig) uit te gaan laten. De hond is dan niet gefocesd op de kinderen. En merkt hun bijzijn wel. Als je dan naar binnen gaat weet de hond dat ze er zijn en word die niet meer zo enthousiast.
Dit hoeft natuurlijk niet altijd maar de eerste paar keren dan zal het echt werken. En is die binnen zo enthousiast dan kun je hem misshien ook eve naar zijn plaats sturen. Dan snapt hij dat die fout zat. Dat werkte heel goed bij de mijne en daarna kwam ze rustiger naar binnen.

Ik hoop dat het lukt! Laat anders even weten als het geholpen heeft.

ohja.. op 1 of andere manier vonden mijn neefje en nichtje het ook fijn om de lijn vast te houden, samen met mij , en dan alleen.. dat durfden ze op 1 of andere manier beter dan wanneer ze los liep.. nu heb ik wel geluk met dat De honden echt super tolerant zijn naar kinderen.. ze zijn gek op kinderen en ze luisteren dan ook naar niemand beter dan naar de kinderen, vooral de hele kleintjes

een voorbeeld is van toen wij op vakantie waren . ze logeerden bij mijn opa en oma.. op een gegeven moment was masha ontsnapt.. die rook de vrijheid, dus was keihard rondjes aan het rennen door de boerderij heen.. mijn tante en opa en oma waren haar aan het roepen.. maar nee hor.. mevrouw had geen zin om te luisteren.. toen had mijn tante mijn nichtje van toen 3 jaar van binnen gehaald en gevraagt of ze masha wou roepen.. masha kwam als een speer en ging mooi voor mijn nichtje zitten... Geweldig is dat!!!

en ook als ik mijn neefjes en nichtjes soms met jayla bezig zie.. dan gooien ze met de bal en dan geven ze jayla af en toe een commando tussendoor.. voordat ze de bal gooien.. poot, high five, zit , af.. enz.. en mevrouw doet het allemaal keurig! en wanneer de kids weg zijn?!?!

valt ze als een blok in slaap

Ikzelf ben vroeger altijd heel bang geweest voor honden, en dat is ook echt geen pretje! Nu ik zelf een hondje heb, snap ik het nog steeds niet van mezelf. Achteraf denk ik dat ik gewoon angst had, omdat de honden te onbekend voor me waren.

Ik vraag als er iemand over de vloer komt, of die bang is voor honden. Zo ja, dan pak ik hem op schoot of leg ik hem aan de lijn. Zoals ik al meerdere horen, is dit misschien wel een oplossing. Zodra de kinderen komen, eventjes vastleggen. Af en toe met de kinderen heen lopen misschien? Beetje aan de hond laten wennen, of laat ze ze mee uit laten. Het lijkt me wel lang duren voordat kinderen er aan gewend zijn, maar ik denk wel dat het met wat geduld zal lukken.

Succes!

Hier precies het tegenovergestelde haha

Mijn nichtje van 6 komt vaak op visite, we passen veel op haar..

Wat zij doet:
Ze loopt vol vertrouwen naar de snoepbak, pakt 2 kluifjes en zegt:
'zit'
en ja hoor ze gaan allebei (duitse herder + dobermann) voor haar zitten!
dan zegt ze 'af', gaan ze liggen..

ze doet er van alles mee en die 2 vinden het maar al te gezellig haha

laatst ook, pakt ze een stukje kaas, stopt ze het in haar mond en laat ze het zo van haar mond pakken door mijn herder. die pakt het super lief en voorzichtig van haar over zonder haar te raken echt schattig.

ik laat haar nooit alleen met de honden, dat is wel de voorwaarde.

heb helaas geen tips voor je :( maar je komt er vast wel uit!!succes

Hm... Juultje is ook weg van kinderen en sommige kinderen zijn ook bang voor haar. Maar het scheelt dat Juultje er uit ziet als een grote knuffel, dus de meeste kinderen zijn al vrij snel om. Ik heb nog jonge zusjes dus er komen vaak vriendinnetjes op de vloer, die zien natuurlijk dat Juultje heel lief is voor mijn zusjes.

Als max een bench heeft of mat ofz. kan je hem erin zetten met het deurtje open zeg je dat hij moet blijven en als hij er uitkomt zet je hem gewoon telkens trug.
Of inderdaad aan de lijn dan kan je hem nog goed corigeren.
Je kan je neefjes ook met max aan de lijn met hem laten wandelen door het huis en hem truckjes laten doen dan weet hij misschien dat hij ook naar hen moet luisteren.
Verder weet ik nie ik heb ook een nichtje die echt bang is van honden, als zij komt moet de hond vast anders komt ze niet langs.

Ik weet niet hoe goed je engels is maar deze site is van een gt in de vs en geheel gewijd aan de omgang tussen kinderen en honden en er staan ook tips in voor bange niet-eigen kinderen die op visite komen.
http://www.livingwithkidsanddogs.com/index.html
En off-topic, de hugs and kisses video's zijn erg interessant.

Hier geen bange kinderen, maar één van de 2 die weleens komen vindt het erg moeilijk om te negeren, dus die gaat hem toch weer roepen, opzoeken of even aanraken als hij langsloopt.

Als je iets lekkers geeft, echt een goed gevulde Kong of een lekker bot/kluif?

En wat doen zij?
Zijn ze aan het spelen, door de kamer aan het lopen/rennen?
Dat laatste gaat hier niet hoor, dan zou Santa er telkens achteraan gaan.
De kinderen waar ik het over heb zijn 6 en 8, zij zitten aan tafel of op de bank iets te doen, bijv tekenen of nintendo.
Misschien kun je meubels even zo zetten dat Max niet zo makkelijk telkens bij ze kan komen?

Hier het probleem gehad met de kids van een vriendin (6mnd, 2 en 5).

De regel is hier negeren bij binnen komst.
Daarna als iedereen drinken heeft mag de hond aandacht.
Dat is niet alleen iets wat de kinderen moeten leren maar de hond net zo goed.

Vervolgens ben ik op de grond gaan zitten en heb Demon af gelegd.
Met als redenen:
- Als de kinderen erbij willen kan het.
- Als Demon weg wil kan het.
- Als er iets gebeurt zijn kind en hond binnen hand bereik.

Nu na 1 maandje snapt Demon dat hij geduld moet hebben met de kids en de kids snappen dat de hond niet eng is.
Tenzij er ineens een tong richting gezicht gaat, dan wil de 2 jarige nog wel eens gillen.

De kindeen zitten gewoon rustig op de bank. Durven zich amper te bewegen.

Max ziet ze op een of andere manier als een speelmaatje, maar ja dat durven ze niet.
Miscchien is het een fase. Als we buiten lopen is er niks aan de hand want dan heeft Max geen aandacht voor ze maar zodra we binnen komen vindt hij het helemaal geweldig. We hebben de bench al geprobeerd, aan de lijn in huis maar dat werkt juist averechts.

Waarom de hond beperkingen opleggen (bench/lijn), je hond wil er natuurlijk graag bij horen. Wat vindt een hond niet vervelender als buitengesloten worden van de roedel. Je kan van beide kanten toch helpen. De kinderen leren rustig te zijn, handen laag houden en (wat je zegt) negeren. Maar even zo goed kan je je hond leren niet zo gefocused op de kinderen te zijn.
Ik heb een neefje van 1 en die vindt de honden (gelukkgi) geweldig (van jongs af aan aan laten wennen). Dat loopt ook gewoon door elkaar, maar soms zijn Luca en Noa ook te enthousiast en dan stuur ik ze gewoon weg bij mijn neefje. Zij moeten ook weten dat er voor hun regels gelden mbt kinderen. Zo mogen ze ook niet aan het speelgoed komen en mogen ze ook geen eten uit de handjes van kinderen pakken. Dat kan je ze echt leren hoor.

Max bedoelt er niks meer. Ligt gewoon rustig op het kleed voor de bank.
In het begin hebben we hem aan de lijn gehouden omdat de kinderen bang waren maar kwamen al snel tot de conclusie dat dat te gek voor woorden was. De kinderen weten wat ze moeten doen als Max in de buurt is dus dat is niet aan de orde. Max is gewoon zoals ik al zei nieuwsgierig. De kinderen halen hem ook niet aan omdat ze bang zijn.... Max doet echt niks, maar hij is voor hun doen gewoon groot volgens mij.
Heb het idee dat het dus niet aan Max ligt als ik het hier zo schrijf. Die weet gewoon niet beter.
Ook al ligt Max rustig dan nog zijn ze bang.
Ze zijn ook geen honden gewend, ja kleine hondjes uit de buurt.
Mijn vader zegt dat ze er maar aan moeten wennen want Max hoort gewoon bij de familie, maar ja dat is makkelijk te zeggen als er twee bang zijn.

Ze weten heel goed hoor dat max niks doet. Begin september was hij een weekend bij mijn ouders en hebben ze zelfs met hem gespeeld, maar dat was buiten...

Misschien dan eerst buiten met hem spelen?

Nou dat zou ik wel graag gedaan hebben gisteren maar het goot de lucht uit hahahaha

Ik denk dat ik je vader dan gelijk ga geven. Max voelt het natuurlijk ook aan dat je neefjes bang zijn en ik weet niet of dat alles bevorderd (ik wil niet zeggen dat het Max z'n schuld is, maar hij zal daar anders van reageren). Zo reageert Luca extra fel (blaffen e.d.) als hij merkt dat iemand bang is voor honden.
Misschien je neefjes in de angst negeren?

Dat blaffen doet hij inderdaad. Het lijkt wel of Max iets van bevestiging zoekt. Hij is ook gestresst als de kinderen er zijn. Weet niet wat voor het achter is als ze er zijn.

Mijn vriend heeft Max maar mee naar boven genomen op het laatst omdat het voor Max ook niet te handelen was. Dus heb ik tegen de kinderen gezegd dat dit de laatste keer is en dat de volgende keer de hond gewoon in de kamer blijft.

Ik denk dat je ook de hulp van de ouders van je neefjes moet inroepen. Vaak als kinderen op die leeftijd bang zijn van honden, komt het toch omdat de ouders ze (vaak onbewust) er bang voor hebben gemaakt. Je zei al dat je neefjes geen hond hebben, ze zijn er dan natuurlijk ook niet aan gewend. Als de ouders op straat (dit zie je vaak), gelijk de kinderen naar zich toe trekken als er een hond langs loopt, is het geen wonder dat de kinderen bang gaan worden van honden, vooral als honden juist enthousiast van ze worden en op ze af gaan. Hun ouders moeten dus in hun bijzijn laten zien, hoe leuk ze honden vinden door lekker jouw hond te aaien en mee te gaan spelen. Ik denk dat de kinderen op den duur dan zelf ook hun angst gaan overwinnen.

@ Liz

Nou dan wens ik mezelf heel veel succes want ik heb een broer waar niet mee valt te praten.
Heb hem wel eens gevraagd om de kinderen te vertellen hoe ze moeten doen als de hond in de buurt is maar hij vindt het overdreven en Max moet zich maar aanpassen
Dus nu vertellen wij (ik en mijn vriend) het de kinderen dus zelf.
Ze hebben wel eens een hondje en daar passen ze dan op, maar dat is een klein hondje en dus niks vergeleken bij Max.

Max kan gewoon rustig liggen maar ook soms niet. Wat ellun al zei weet Max gewoon dat ze bang zijn en zal daar op reageren.

Ik stop met het wegcijferen van Max want dat is MIJN kind en zoals mijn vader al zei ...
HIJ HOORT ERBIJ!!

Heel goed! Max hoort er gewoon bij!
Net zo goed als jij je hond op moet voeden, moeten andere mensen hun kinderen opvoeden! En daar hoort ook een stukje ontwikkeling bij wat betreft huisdieren/honden.

Ik kwam laatst m'n oprit oprijden en had de honden bij me. Ik stap uit, staat mijn buurmeisje daar en die vindt Luca en Noa helemaal geweldig. Die zegt; mag ik Luca en Noa even aaien. Ik zeg: ja hoor! Dus ik laat ze uit de auto. Ze hadden gerent en gezwommen, dus ze waren wel rustig. Is daar ook een kind in een kinderwagen met een ouder buurmeisje (mijn buurvrouw heeft kinderopvang). Dus Noa gaat even bij dat kind kijken, aan de voeten snuffelen. Dat kind begint me toch te krijsen! Nou, sorry hoor, daar krijg ik de bibbers van! Als Noa nu bij z'n gezicht zat of ging likken of ging springen of weet ik het wat, dan kan ik er nog inkomen, maar ze was gewoon aan de voetjes aan het snuffelen. Als een kind dan ZO gaat krijsen, dan gaat bij mij de nekharen overeind staan! Ben maar weg gelopen...

Je moet de anderen kinderen in de wijk zien. Die zijn gek op Max en Max op hun.
Hij is echt zo ontzettend lief. Gaat even een aai over bol halen en gaat weer weg.

Mijn broer prent het ze ook in volgens mij.
Hij zal wel gezegd hebben bijvoorbeeld... "als je bang bent voor Max moet je het maar tegen tante Simone zeggen" dus met andere woorden is dat kind al bang voordat hij Max uberhaupt heeft gezien.

Ik ken mijn broer en ben er klaar mee. Ik mag uitgaan van de conclusie dat Max niks verkeerds doet, hij springt niet o.i.d. alleen wel oppassen met eten in de buurt
dus ik ben er klaar mee.

De meeste van mijn neefjes zijn ook bang voor onze hond. ééntje daarvan komt heel vaak, mijn moeder past vaak op. dit is net zo'n druk type dat constant aan het rennen is en stress oproept bij Richy. dat maakt hem extra bang. Richy is opgegroeid met kleine kinderen en er dus helemaal gek op. Hij is ontzettend lief voor ze. hij springt niet, doet niet lomp of wat dan ook. Hij wil gewoon met ze knuffelen en ze kusjes geven. dat ene neefje heb ik gewoon toegesproken. het is een slimme jongen. ik ben eerst rustig met hem in de keuken gaan zitten terwijl Richy in de studeerkamer zat. ik heb hem uitgelegd hoe Richy over hem denkt, en hoe ik graag wil dat hij Richy leert vertrouwen. toen heb ik hem uitgelegd dat het niet werkt als hij gaat rennen met zijn handen in de lucht of gaat gillen. daar wordt Richy alleen maar drukker van. ik heb hem verteld dat hij moet blijven staan, of gewoon rustig langs hem op moet lopen zonder hem aandacht te geven, en dat we Richy dan zelf ook heel rustig blijft. Toen heb ik hem meegenomen naar de hond. en inderdaad, Richy bleef rustig toen mijn neefje niet wegrende. toen ging ik Richy rustig aaien en knuffelen en liet mijn neefje zien hoe rustig hij daar onder bleef en hoe lief hij was. uiteindelijk kreeg ik hem zo ver dat hij Richy achter op zijn rug wel even wilde aaien. tegenwoordig gaat het goed. hij wil richy nog niet aaien, maar hij blijft rustig wanneer hij de hond tegen komt. is dat niet een idee voor jouw neefjes? aangezien Max reageert op hun angst. je vriend kan bijvoorbeeld een klein stukje gaan wandelen met Max terwijl jij je neefjes het één en ander uitlegt en ze instructies geeft. misschien lukt het niet meteen, maar zeker als je neefjes wat ouder worden zal het vast beter gaan.

@Simone,

Ik vind het ook super dat je er zo over denkt, want je hebt helemaal gelijk. En als ik jou zo hoor is Max ook niet bepaald een hond waar kinderen bang voor moeten zijn, wel fijn trouwens dat je ook je vader aan jouw kant hebt. Wel jammer dat het er naar uitziet dat je broer hier niet echt behulpzaam in zal zijn.

Toen ik nog honden had, heb ik hetzelfde ook wel is gehad met vriendjes/vriendinnetjes van mijn zoons als die bij ons thuis kwamen spelen. Meestal liep ik dan met ze naar de bank en liet ik ze zitten, dan zei ik tegen ze dat de honden wel even moesten laten ruiken aan ze, omdat ze even moesten zien wie ze waren. Daarna zouden de honden ze wel met rust laten, als ze hier vaker kwamen merkte ik wel dat die kinderen steeds minder bang werden omdat ze zagen dat de honden eigenlijk helemaal niet zo eng waren. Maar bij het ene kind duurt het echt wel langer als bij de ander. Ik heb ook wel is een kind meegemaakt, die durfde in het begin echt niet in de huiskamer. Die ging rechtstreeks naar de slaapkamer van mijn zoon, als ze dan moesten lunchen legde ik een kleed op de grond in de slaapkamer zodat ze daar samen konden picknicken . Ja, je moet soms maar wat verzinnen. Zelfs bij die jongen is het trouwens na een hele tijd goed gekomen en durfde hij wel de huiskamer in. Dus er zeker nog hoop voor je dat het goedkomt!

@ Brienne..

De kinderen zijn juist heel rustig en rennen niet zoals ik eerder al heb geschreven
Ze zitten rustig op de bank en negeren hem eigenlijk volkomen zoals ik ze heb gezegd.

Let daarmee ook goed op de ogen van de kinderen. Als kinderen (mensen eigenlijk in het algemeen) ergens bang voor zijn gaan ze er naar kijken, of het wel niet te dicht in de buurt komt...is het nog veilig, etc. Dit soort oogcontact kan een hond oppikken als een uitnodiging voor aandacht. Wanneer hier mensen binnen komen (wij hebben een jonge drukke hond) is het eerste wat ik ze vraag de hond te negeren...vervolgens leg ik uit dat dit wil zeggen :

-Niet aankijken
-Niet tegen praten
-Niet aanhalen en aaien
(sommige mensen hebben die uitleg nodig)

Onze flatcoated retriever(6 maanden) is ook erg druk met kinderen. Zodra kinderen binnen komen krijgt hij daarom iets om lang op te kauwen om zo de rust te bewaren. In de tussentijd gaan de kinderen rustig hun gang en kijken dan ook niet naar hem om. Dan, als beide partijen rustig zijn, kan er geaaid/zachtjes gespeeld worden.

Soms zijn de kinderen druk, en dan is de hond ook druk. Al doende leert men, vooral kinderen met hun jonge leeftijd en soepele hersenen.

Bange kinderen moeten inderdaad leren dat een hond niet eng is, maar dat kan alleen als de hond in kwestie ook rustig is, anders bevestigt zijn drukte hun angst.

@ Kai,

Max is rustig en ligt gewoon op zijn kleed maar bij de oudste is het het feit dat Max in de kamer is al beangstigend
Misschien is het aandacht trekkerij of aanstellerij en wie weet een fase.

Maar inderdaad Kai, nu je het zegt... Ik zag Stijn wel steeds in zijn ooghoeken naar Max kijken.