Mijn Amerikaanse Cocker spaniel (9 maanden) heeft gedragsproblemen.
Het probleem is dat hij aanvalt zonder te waarschuwen en dat is eng.
Als hij begint te bijten, dan stopt hij niet, hij blijft bijten. Echt
griezelig.
Hij heeft dit al langer, maar ik heb steeds gedacht dat het kwam omdat hij
oog/oorproblemen heeft gehad en de behandeling pijnlijk was. Hij moest 2x per dag
behandeld worden, dus ik dacht dat hij trauma op trauma had en omdat hij steeds
behandeld moest worden hij niet genoeg tijd had om te 'ontstressen'.
Dat speelt ongetwijfeld een rol. Toch heb ik het idee dat er meer aan de hand is,
maar ik heb geen idee wat dat zou kunnen zijn. Het lijkt er op dat er 2 problemen zijn:
1) hij vindt de behandeling niet fijn, hij gromt, kijkt ons strak aan en bijt. Meestal
bijt hij maar 1x en maakt vooral kabaal om ervoor te zorgen dat we stoppen met de behandeling.
2) hij valt aan zonder dat er een aanleiding voor is. Alle tips en aanwijzingen van de
hondengedragskundige volg ik op en inmiddels heb ik tig hondenboeken gelezen. Ik begrijp echt
niet waar die aanvallen door veroorzaakt worden. Voorbeeld: ik ververs zijn water, terwijl hij
lief ligt te spelen. Terwijl ik door mijn knieën zak om de bak neer te zetten, valt hij mij
van achteren aan en hij blijft bijten, het is niet te doorbreken. Daarna is hij weer net zo
lief als altijd. Dit gedrag is echt totaal anders, dan bij situatie 1, want dan waarschuwt
hij netjes voordat hij bijt. Bovendien stopt hij dan ook met bijten, zodra we klaar zijn met de
behandeling. Het bijten is te doorbreken om het zo maar te zeggen.
Ik voel me echt radeloos, want we zijn echt bang voor onze hond. Wandelen durf ik nog wel met hem,
maar ik durf niet meer op de grond te zitten als hij losloopt, uit angst dat hij in mijn gezicht bijt.
Daarbij lijkt niets te werken (voor probleem 2), bach druppels, andere benadering, behandeling die
ruim een week is stop gezet, geen rust, niet te veel prikkels, meer laten slapen etc.
De fokker geeft aan dat we onze hond strakker moeten aanpakken, dat heeft mij man gedaan. Nou dat
werkte echt averechts. De hondengedragsdeskundige geeft aan dat je dat vooral niet moet doen, maar vooral
veel geduld moet hebben en moet voorkomen dat hij kan uitvallen.
Daar geloof ik ook in, maar hoe voorkom je een aanval die niet aangekondigd word?
En hoe doorbreek je dat dan? Normaal gesproken kijk ik niet naar zijn ogen als hij bijt, maar ik heb wel
2 x gezien dat hij heel raar kijkt (alleen bij probleem 2). Het lijkt op een 'epilepsie'blik, maar als ik google, dan klopt dat weer niet met de omschrijving.
Natuurlijk laat ik volgende week mijn hond verder onderzoeken door de DA. Maar is er misschien al
iemand die mij een tip kan geven?
Alvast bedankt!











