Ik heb nu Willem, een zwarte schotse terrier.
Nadat 2 honden van ons waren doodgebeten door een andere hond (niet tegelijkertijd) hadden we na het laatste incident zoiets van....nee we nemen geen hond meer, want hier lopen nogal wat mensen die hun hond dus niet vast hebben, en er zijn heel veel onvriendelijke honden/mensen bij helaas.
Dus we durfden het eigenlijk niet meer aan.
En toch begon het bij mij stiekem weer te kriebelen, en ik begon weer te pleiten voor een hond bij mijn medehuisgenoten. En dan wilde ik deze keer graag een zwarte schotse terrier hebben, een hond die eigenlijk te duur was voor ons buget.....
Ik heb namelijk altijd heel graag een schotje willen hebben, maar ja die aanschafprijs......
Maar goed, ik ben rond gaan kijken, fokkers gebeld, en toen kwam ik bij een fokker terecht waar ze nog een zwart teefje en reutje hadden. Het reutje zou eigenlijk naar Australie, naar een andere fokkr, maar dan had het beestje lang in quarantaine moeten zitten, en dat vond zijn fokker toch even te.
Dus wij een afspraak gemaakt, en we hebben gekeken, en ja, ik was holderdebolder stapel verliefd.
Maar ja aangezien wij een democratische familie zijn, en het was al laat, zijn we toch zonder hond naar huis terug gegaan. Mijn familie probeerde mij toch over te halen om het maar niet te doen, met de reden van: het kost teveel, (onze dochter studeerd, en dat kost klappen geld) straks word hij ook doodgebeten, je bent je vrijheid kwijt enz enz..
Dus die nacht heb ik amper geslapen, ik was een beetje uit het lood geslagen, en ik moest toch maar realistisch blijven, en ja dat betekend gewoon het eind van m'n droomhond.
Toen belde m'n man van z'n werk op, en hij zei dat ik de fokker maar snel moest bellen, want ja dit was toch mijn droom, ik had altijd al een schotje willen hebben, en hij vond dat ik het verdiende, omdat ik altijd iedereen voor laat gaan.
Mijn dochter zei dat haar vader daar gelijk in had, dus ik helemaal nog beduust de fokker gebeld, en gelijk een afspraak gemaakt voor die middag.
En ik had hem, m'n droomhond, onze Willem. En ik kan je zeggen dat als ik hier allemaal weer aan terug denk, de woorden van m'n man en dochter, krijg ik het weer te kwaad.