ANONIEM, weet je naam niet, vind het naar om je zo te noemen.
als onze honden ziek worden, jouw of mijn hond, dan valt het me op dat we ons schuldig gaan voelen, waarom ? daar kan je niets aan doen, het is zo gebeurt het ziek zijn, vaak is er niet eens een aanleiding en als de hond dan ziek is is het opeens vaak ernstig, en geven wij ons zelf de schuld dat we niet beter alerter zijn geweest.
onzin, om jezelf verwijten te maken, wat er ook gebeurd, je bent er voor je hond, bedenkt dat, vaak zien dierenartsen ook niet een twee drie wat er aan de hand is met onze honden, en zij hebben er wel voor geleerd. niet schuldig voelen, niet doen, het is erg als jouw hond dit is overkomen, maar daar kan je niets aan doen.
ReagerenAnoniem , je hebt alles voor je hondje gedaan, het heeft zo moeten zijn, niet schuldig gaan voelen dat moet je echt niet doen.
ozzy75 (gast)
14 mei 2013, 21:12
Met veel verdriet en schuldgevoelens op zoek naar informatie kwam ik op dit forum terecht.
Mijn verhaal, Zondagmiddag had Semmi onze 4 jarige herder de viooltjes omgespit, deze courgetteplant en veel gaten gegraven in de wei. Voor straf effe in de bench. Braakt hele bench onder. Oke effe schoonmaken. Nog steeds niks aan haar te merken. Dit was niet de 1ste keer dat ze tuin overhoop haalt 1 a 2 keer per jaar was ze tuinarchitect en dat je
Moet braken van veel rotzooi eten is ook niet gek. Enkele uren later krijgt ze diaree en begint opnieuw hevig te braken tussendoor veel dorst en drinken. Ze ziet er dood en doodziek uit, ze heeft totaal geen puf en kijkt je hulpeloos aan met haar lieve trouwe hondenoogjes. Ik bel de dierenarts en we kunnen meteen terecht. Hij doet een heel uitgebreid lichamelijk onderzoek en geeft veel uitleg. Ze geeft geen pijn aan, maar bij de arts begint ze bloed te poepen, ook heeft ze geen koorts.
Ze krijgt 2 injecties, 1 met antibiotica, ze krijgt antibiotica mee, spul om haar maag rustig te krijgen, en een tube goede darmbacterien. We maken haar de houtkachel aan zodat ze lekker warm ligt. De nacht verloopt rustig, de volgende dag lijkt het iets beter te gaan. Het braken stopt, ze drinkt voldoende maar de bloeddiaree blijft aanhouden. Nogmaals de dierenarts gebeld, geeft nog wat tips en we moeten s avonds weer terugbellen. Haar wat kippenbouillon gemaakt om wat aan te sterken maar dit weigert ze, ze drinkt wel. Enkele malen loopt ze wat rond, kwispelt weer een beetje, maar tegen de avond als we weer moeten bellen wordt ze weer futlozer. De dierenarts wil haar in de de volgende ochtend meteen aan het infuus leggen zodat ze beter kan aansterken. Weer houtkachel aan zodat ze lekker warm heeft, ze gaat in haar bench liggen je ziet dat ze doodziek is maar ze geeft geen pijn aan. Nou welterusten en tot......morgen dan voel je je weer een beetje beter, ze kijkt me weer zo doordringend aan met haar lieve oogjes. De volgende ochtend ligt ze dood in haar bench in de houding zoals ze altijd lag te slapen.
De dierenarts gebeld ook deze had dit echt niet verwacht. Geeft ons ook nog mee dat we ons niet schuldig moeten voelen dat we echt alles gedaan hebben wat we konden doen. Het is gewoon een heel smerig virus en zij heeft een hevige variant van het coronavirus ergens opgelopen. Ze is nog steeds bij ons en we zullen haar ook nooit vergeten.
Daag lieve Semmi dikke poen van ons viertjes en tot........
Wat verschrikkelijk!!
Heeft Semmie niet iets giftigs gegeten omdat ze druk in de tuin aan het spitten was? Een virus kan natuurlijk ook maar wel toevallig dat ze net daarna doodziek is geworden.
Heel veel sterkte!
ozzy75 (gast)
17 mei 2013, 22:54
Volgens dierenarts zou ze anders reageren als ze vergiftigd zou zijn. En zover wij weten hebben we geen giftige planten in de tuin. Ik denk dat ze zich al niet lekker voelde en op zoek is gegaan naar iets waar ze van kon braken. Wolven bijv eten ook bepaalde wortels van struiken om bijv hun darmen te laxeren. Of bijv het eten van gras om te kunnen braken. Is blijkbaar toch een instinct. Vind t wel eng dat ze dat corona virus overal kunnen opvangen en je r niks aan kan doen.Je verhaal delen met anderen helpt, bedankt
Ozzy, ik wil jullie heel veel sterkte wensen.
Een samenloop van omstandigheden....daar is geen kruid tegen gewassen.
Laat je schuldgevoelens gaan, het gemis is al erg genoeg.(ik weet hoe je gaat slapen terwijl je denkt...tot morgen...;en dan is er die niet....(mijn schoonzus heeft een hond in de nacht verloren aan een maagtorsie)
hou de goede tijd vast.
sterkte
Anoniem (gast)
6 september 2014, 15:36
" Ik heb jullie verhaal zojuist gelezen. Helaas is mijn hondje gisteren hetzelfde overkomen.
Ik zit ook met heel veel vragen, maar met nog meer schuldgevoelens.
Het was altijd zo'n snoeperd maar hij wilde vrijdagmiddag om 12.00 uur ineens niet meer eten. Daarvoor nog niets aan de hand, lekker wezen spelen, goed gegeten 's ochtend. Hij heeft die middag 9 x overgeven, ben om 17.00 naar de dierenarts geweest, ze vermoedde toen een ernstig virus, hij heeft toen 3 verschillende spuiten gehad. 's avond kreeg mijn hondje ontzettend buikkrampen, je zag het lijfje steeds helemaal samentrekken, en steeds janken en blaffen van de pijn, echt ondraaglijk om m zo te zien. Heb 's avonds laat nog een keer dierenarts gebeld dat hij zo verschrikkelijk veel pijn had, maar ze zei dat ze op dat moment niets kon doen en dat ik de volgende ochtend terug moest komen en ze dan nogmaals pijnstillers etc. kon geven, terwijl ik duidelijk aangaf dat hij zo'n pijn had.
Ben heel de nacht met m opgeweest, hij heeft echt 20 uur lang ontzettend krampen gehad, wist niet hoe hij moest liggen en kon ook niet slapen van de pijn. Hij was de volgende ochtend dan ook oververmoeid. Heb de eerstmogelijke afspraak bij de dierenarts gemaakt, om 08.30 uur op zaterdagochtend. Heb m naar de auto getild omdat hij te moe was om te lopen. Daar heb ik m even op de grond gezet om de autodeur open te doen, maar hij zakte in elkaar en liet zijn ontlasting lopen, heel bloederig. Ik ben me rot geschrokken. De dierenarts schrok ook van hem, ze hebben hem daar gelijk aan een infuus met vocht gelegd, hij was erg uitgedroogd.
Ik ben daar gelukkig bij hem mogen blijven, duurde 3 uur, in die tijd had hij eigenlijk geen hevige krampen meer en lag hij gelukkig weer even te snurken. Toen het infuus er af is gegaan heeft de dierenarts voor de zekerheid nog bloed geprikt.
Ze zei dat ze het naaldje van de infuus nog even in zijn pootje liet zitten, want ze wilde me graag de volgende ochtend terugzien, en misschien had hij dan eventueel weer vocht nodig. Gedurende het onderzoek moest ik nog even wachten, maar ik had wel al mijn vriend gebeld dat hij ons weer op kon komen halen, lekker weer samen naar huis.
Ik merkte toen ineens dat hij toch weer krampen kreeg en ging kreunen, dus hij had weer pijn. Dat was ongeveer 3 x. Ineens zag ik dat zijn oogjes uitpuilden en hij keek wezenloos. Ik wist gelijk dat dit niet goed was, heb snel de dierenarts geroepen. Maar helaas mijn lieve vriendje was al dood.
Nadien kreeg ik de uitslag van het bloedonderzoek. Hij had een hele ernstige maag/darmontsteking, en het zoutgehalte was heel erg hoog.
Mijn hondje heeft dus al met al na het constateren dat hij geen trek meer had in zijn eten, nog geen 24 uur meer geleefd.
Dit doet zo ontzettend veel pijn. Maar het doet nog meer pijn dat hij zo geleden heeft. Zo'n beestje kijkt je dan hulpeloos aan en zoekt je steeds op, maar je kunt m niet helpen.
Ik heb zelf het vermoeden dat hij toch wel al een tijdje last gehad moet hebben, omdat hij vaak buikpijn had. Ik heb vorige maand zelfs voor de zekerheid nog een echo van zijn buik laten maken, maar alles was toen toch goed.
Ik heb hem mee naar huis genomen en toen ik hem uit de auto halen, was er allemaal viezigheid uit zijn bekje gekomen, het rook naar ontlasting. Dit is voor mij een teken dat hij heel erg ziek was van binnen.
Ik heb al vaker mijn twijfels gehad omdat er vaak een vieze geur uit zijn bekje kwam als hij hoestte, maar dat wordt dan door de dierenarts weer weggewuifd. Toch denk ik dat er al een tijdje iets aan de hand moet zijn geweest.
Ik had bovendien die vrijdagavond bij de dierenarts nog gevraagd om een foto te maken van zijn buik, maar ze zei dat dat geen zin had omdat ze daar weinig op kunnen zien. Achteraf begrijp ik ook niet dat ze toen niet al een bloedonderzoek heeft gedaan, want dan had ze gelijk de ernstige ontsteking kunnen zien en heel misschien had hij dan nog wel geleefd............
Maar ja, het is allemaal achteraf.
Er zijn dus helaas meer honden die hetzelfde lot heeft gehad als jullie hondje.
Ik weet ook niet wat de reden is geweest en blijf mezelf verwijten maken. "
Ik zit ook met heel veel vragen, maar met nog meer schuldgevoelens.
Het was altijd zo'n snoeperd maar hij wilde vrijdagmiddag om 12.00 uur ineens niet meer eten. Daarvoor nog niets aan de hand, lekker wezen spelen, goed gegeten 's ochtend. Hij heeft die middag 9 x overgeven, ben om 17.00 naar de dierenarts geweest, ze vermoedde toen een ernstig virus, hij heeft toen 3 verschillende spuiten gehad. 's avond kreeg mijn hondje ontzettend buikkrampen, je zag het lijfje steeds helemaal samentrekken, en steeds janken en blaffen van de pijn, echt ondraaglijk om m zo te zien. Heb 's avonds laat nog een keer dierenarts gebeld dat hij zo verschrikkelijk veel pijn had, maar ze zei dat ze op dat moment niets kon doen en dat ik de volgende ochtend terug moest komen en ze dan nogmaals pijnstillers etc. kon geven, terwijl ik duidelijk aangaf dat hij zo'n pijn had.
Ben heel de nacht met m opgeweest, hij heeft echt 20 uur lang ontzettend krampen gehad, wist niet hoe hij moest liggen en kon ook niet slapen van de pijn. Hij was de volgende ochtend dan ook oververmoeid. Heb de eerstmogelijke afspraak bij de dierenarts gemaakt, om 08.30 uur op zaterdagochtend. Heb m naar de auto getild omdat hij te moe was om te lopen. Daar heb ik m even op de grond gezet om de autodeur open te doen, maar hij zakte in elkaar en liet zijn ontlasting lopen, heel bloederig. Ik ben me rot geschrokken. De dierenarts schrok ook van hem, ze hebben hem daar gelijk aan een infuus met vocht gelegd, hij was erg uitgedroogd.
Ik ben daar gelukkig bij hem mogen blijven, duurde 3 uur, in die tijd had hij eigenlijk geen hevige krampen meer en lag hij gelukkig weer even te snurken. Toen het infuus er af is gegaan heeft de dierenarts voor de zekerheid nog bloed geprikt.
Ze zei dat ze het naaldje van de infuus nog even in zijn pootje liet zitten, want ze wilde me graag de volgende ochtend terugzien, en misschien had hij dan eventueel weer vocht nodig. Gedurende het onderzoek moest ik nog even wachten, maar ik had wel al mijn vriend gebeld dat hij ons weer op kon komen halen, lekker weer samen naar huis.
Ik merkte toen ineens dat hij toch weer krampen kreeg en ging kreunen, dus hij had weer pijn. Dat was ongeveer 3 x. Ineens zag ik dat zijn oogjes uitpuilden en hij keek wezenloos. Ik wist gelijk dat dit niet goed was, heb snel de dierenarts geroepen. Maar helaas mijn lieve vriendje was al dood.
Nadien kreeg ik de uitslag van het bloedonderzoek. Hij had een hele ernstige maag/darmontsteking, en het zoutgehalte was heel erg hoog.
Mijn hondje heeft dus al met al na het constateren dat hij geen trek meer had in zijn eten, nog geen 24 uur meer geleefd.
Dit doet zo ontzettend veel pijn. Maar het doet nog meer pijn dat hij zo geleden heeft. Zo'n beestje kijkt je dan hulpeloos aan en zoekt je steeds op, maar je kunt m niet helpen.
Ik heb zelf het vermoeden dat hij toch wel al een tijdje last gehad moet hebben, omdat hij vaak buikpijn had. Ik heb vorige maand zelfs voor de zekerheid nog een echo van zijn buik laten maken, maar alles was toen toch goed.
Ik heb hem mee naar huis genomen en toen ik hem uit de auto halen, was er allemaal viezigheid uit zijn bekje gekomen, het rook naar ontlasting. Dit is voor mij een teken dat hij heel erg ziek was van binnen.
Ik heb al vaker mijn twijfels gehad omdat er vaak een vieze geur uit zijn bekje kwam als hij hoestte, maar dat wordt dan door de dierenarts weer weggewuifd. Toch denk ik dat er al een tijdje iets aan de hand moet zijn geweest.
Ik had bovendien die vrijdagavond bij de dierenarts nog gevraagd om een foto te maken van zijn buik, maar ze zei dat dat geen zin had omdat ze daar weinig op kunnen zien. Achteraf begrijp ik ook niet dat ze toen niet al een bloedonderzoek heeft gedaan, want dan had ze gelijk de ernstige ontsteking kunnen zien en heel misschien had hij dan nog wel geleefd............
Maar ja, het is allemaal achteraf.
Er zijn dus helaas meer honden die hetzelfde lot heeft gehad als jullie hondje.
Ik weet ook niet wat de reden is geweest en blijf mezelf verwijten maken. "
Anoniem...wat vreselijk om je hond zo te zien lijden. Om zelf te sterven ......
Tja die dierenarts.....
ten eerste , bij jouw telefoontje van die hevige krampen had die wel mogen zeggen , komt direct en ga dit of dat halen van verdoving.
ten tweede, als jij als leek al een vermoeden had dat er iets scheelde begrijp ik helemaal zijn ontkennen van een probleem niet 
Ten derde, als de smurrie uit zijn muil stonk naar ontlasting dan is er echt wel al een tijdje iets aan de gang geweest.
Nogmaals zo erg dat het zó is moeten eindigen, verwijt jezelf niks.
Jouw liefde voor hem straalt gewoon uit je tekst. Probeer afstand te nemen, denk maar steeds dat hij nu niks meer voelt. Dat helpt, een beetje toch.
Spijtig dat ik je niet een pb kan sturen, je bent niet geregistreerd als lid, ik wil de naam van die DA wel even kennen.
Hoop dat het er geen uit het Antwerpse is ?
Sterkte hoor.
amt bandell (gast)
25 augustus 2016, 14:32
ik vind dit zo erg voor jullie wat er met jullie hondje gebeurd is.
ik leef met verdriet met jullie mee, ook al ken ik jullie dan niet.
maar ik zelf heb ook een klein hondje waar ik vorige week maandag mee naar de dierenarst ben ge gaan omdat mijn hondje ook een hele ernstige maagdarm infectie heeft.
daar heeft zij dan ook antibotica en andere medicatie voor gehad.
ook dit mag niet baten,mijn hondje moet ik dan ook elke dag koorts bij haar controleren en de temparaturen dalen maar niet.
zij heeft dan ook 40 graden koorts drink ook heel weinig en eet helemaal niet
ik zal er ook echt aan onder door gaan als ik dit misschien mee moet maken,ik zal hier heel moeilijk ook overheen komen.
het spijt mij zo erg dat dit met jullie hond is gebeurd.vreselijk het is wel je kindje al kunnen ze dan niet praten.
ik wens jullie heel veel sterkte toe na het overlijden van jullie hondje.
Hopelijk komt het mét je hondje terug goed want we weten hóe hét is een maatje te verliezen om het even hoe of hoe oud ze zyn sterkte maar toch hopelijk lukt het by je
" ik vind dit zo erg voor jullie wat er met jullie hondje gebeurd is.
ik leef met verdriet met jullie mee, ook al ken ik jullie dan niet.
maar ik zelf heb ook een klein hondje waar ik vorige week maandag mee naar de dierenarst ben ge gaan omdat mijn hondje ook een hele ernstige maagdarm infectie heeft.
daar heeft zij dan ook antibotica en andere medicatie voor gehad.
ook dit mag niet baten,mijn hondje moet ik dan ook elke dag koorts bij haar controleren en de temparaturen dalen maar niet.
zij heeft dan ook 40 graden koorts drink ook heel weinig en eet helemaal niet
ik zal er ook echt aan onder door gaan als ik dit misschien mee moet maken,ik zal hier heel moeilijk ook overheen komen.
het spijt mij zo erg dat dit met jullie hond is gebeurd.vreselijk het is wel je kindje al kunnen ze dan niet praten.
ik wens jullie heel veel sterkte toe na het overlijden van jullie hondje. "
ik leef met verdriet met jullie mee, ook al ken ik jullie dan niet.
maar ik zelf heb ook een klein hondje waar ik vorige week maandag mee naar de dierenarst ben ge gaan omdat mijn hondje ook een hele ernstige maagdarm infectie heeft.
daar heeft zij dan ook antibotica en andere medicatie voor gehad.
ook dit mag niet baten,mijn hondje moet ik dan ook elke dag koorts bij haar controleren en de temparaturen dalen maar niet.
zij heeft dan ook 40 graden koorts drink ook heel weinig en eet helemaal niet
ik zal er ook echt aan onder door gaan als ik dit misschien mee moet maken,ik zal hier heel moeilijk ook overheen komen.
het spijt mij zo erg dat dit met jullie hond is gebeurd.vreselijk het is wel je kindje al kunnen ze dan niet praten.
ik wens jullie heel veel sterkte toe na het overlijden van jullie hondje. "
Is een heel oud topic had bijna niet gelezen wat je schreef.
Ik zou onmiddellijk naar mijn dierenarts bellen als ik jou was,er op staan dat ze nog eens nagekeken wordt.
Wilt die da niks doen dan met spoed een andere zoeken.
40gr.koorts en te weinig drinken,niet eten is heel erg zorgwekkend.
Ik zou onmiddellijk actie ondernemen als ik jou was.
Ik hoop dat het goedkomt met je hondje.
astrid (gast)
21 november 2016, 17:22
ik zit net jullie verhalen te lezen
hier schrik ik echt van
ik heb een goldenretriever van 12 jaar gisteren was er nog niets aan de hand tot vanmorgen hij had bloed in zijn ontlasting hij was sloom kon slecht lopen
ik gelijk de dierenarts gebeld hond in de auto en er heen gegaan
ik had wat ontlasting meegenomen
hij heeft de hond onderzocht inderdaad maag en darminfectie
nu heb ik voor 8 dagen een AB kuur en maagbeschermmers meegekregen en speciaal hondenvlees in een blikje hopelijk knapt hij daar van op
de dierenarts heeft bloedgeprikt daar krijg ik morgen de uitslag van
de dierenarts keek heel bezorgd
hij kan niet zo goed opstaan en loopt slecht
hij drinkt wel en eet een klein beetje overgeven doet hij niet
ik kan hem niet missen ik heb afgelopen vrijdag me andere goldenretriever in moeten laten slapen kreeg opeens kruisverlamming
was ook 12 jaar
astrid (gast)
21 november 2016, 17:22
ik zit net jullie verhalen te lezen
hier schrik ik echt van
ik heb een goldenretriever van 12 jaar gisteren was er nog niets aan de hand tot vanmorgen hij had bloed in zijn ontlasting hij was sloom kon slecht lopen
ik gelijk de dierenarts gebeld hond in de auto en er heen gegaan
ik had wat ontlasting meegenomen
hij heeft de hond onderzocht inderdaad maag en darminfectie
nu heb ik voor 8 dagen een AB kuur en maagbeschermmers meegekregen en speciaal hondenvlees in een blikje hopelijk knapt hij daar van op
de dierenarts heeft bloedgeprikt daar krijg ik morgen de uitslag van
de dierenarts keek heel bezorgd
hij kan niet zo goed opstaan en loopt slecht
hij drinkt wel en eet een klein beetje overgeven doet hij niet
ik kan hem niet missen ik heb afgelopen vrijdag me andere goldenretriever in moeten laten slapen kreeg opeens kruisverlamming
was ook 12 jaar
Beste Astrid,
alle reacties hierboven vind ik heel erg en ik ben helaas ook bekend met ernstige maagdarm infectie bij mijn hondje, mét bloed in ontlasting.
Omdat jouw reactie recent is en ik me jouw angst zo goed kan voorstellen, wil ik wel even je moed inspreken.....
als je hond blijft drinken , is al goed teken!
Dit gaat heel veel plassen geven en soms ongecontroleerd, hier was het toch zo, de plas liep er zo uit , maar het heeft wel gescheeld dat mijn Lance niet aan infuus moest. Uitdrogen vallen organen uit, is dodelijk.
Put daar sterkte uit, dat het drinken er grotendeels in blijft en blijf zoveel mogelijk drinken geven .Denk je eraan, vlug een pipet water in zijn muil.
Wel heel erg dat je andere hond ook onlangs maar overleden is.
Ik kan me voorstellen dat je geen tweede keer zoiets wilt meemaken.
hopelijk krijgen we hier nog een goede update van jou te horen .
Anoniem (gast)
25 juli 2017, 15:11
Mijn zus haar chihuahua net hetzelfde overkomen. Zij begon donderdag te braken en at niet meer. Ook water braakte hij meteen uit. Zij is direct naar dierenarts gereden en toen ze bloed wilden prikken bleek dat zij maar 3 druppels er uit kreeg. Ze moest daar blijven en zou aan een infuus gelegd worden zodat ze misschien de volgende ochtend wel kon prikken. Zij beloofde mijn zus op te bellen in de voormiddag maar vermelde dat t een feestdag was en zij zelf niet moest bellen omdat t antwoordapparaat op stond. De dag nadien hoorde mijn zus niks. Zij was doodongerust, had tientallen keer gebeld maar geen reactie. Toen mijn zus het niet meer uithield is ze om 22u30 tot daar gereden en na 4 x bellen kwam ze pas open doen. Haar huis is ad praktijk en er was een verjaardagsfeestje ad gang. Mijn zus stond erop haar effe te mogen zien en herkende haar eigen hondje niet meer. Verschrikkelijk opgezwollen vh infuus, kortademig en tong hing uit haar bekje. Mijn zus was boos dat ze niks had laten weten. Nu ze kreeg haar niet mee naar huis want ook al lag ze niet meer ah infuus, ze wou dag nadien nog bloed prikken. Ook vermelde ze dat het tandvlees zo wit zag dat ze een interne bloeding kon vermoeden. Jammer genoeg kreeg mijn zus om 2 u s nachts een telefoontje dat haar Sterre bloed had overgegeven en was overleden. Ze is kapot van verdriet en vraagt zich af of de dierenarts wel alles heeft gedaan wat nodig was door die feestdag. Ze heeft te lang aanzien en had haar kunnen verder sturen naar een kliniek. Nu heeft mijn zus een esthetische autopsie laten doen zodat ze nog mooi kan opgebaard worden voor crematie. Daaruit blijkt enkel dat ze zware maag en darmontsteking had en op de vraag of ze dit had kunnen overleven en/of de DA niet te laks is geweest krijgt ze t antwoord dat ze hier niet op mogen antwoorden. Dus 500 euro kosten om dan uiteindelijk niet te mogen weten of de DA schuld treft. Uiteindelijk krijgt ze haar hiermee niet terug maar de gedachte dat er nog kans bestond om te overleven heeft ze hier niet gekregen.
" Mijn zus haar chihuahua net hetzelfde overkomen. Zij begon donderdag te braken en at niet meer. Ook water braakte hij meteen uit. Zij is direct naar dierenarts gereden en toen ze bloed wilden prikken bleek dat zij maar 3 druppels er uit kreeg. Ze moest daar blijven en zou aan een infuus gelegd worden zodat ze misschien de volgende ochtend wel kon prikken. Zij beloofde mijn zus op te bellen in de voormiddag maar vermelde dat t een feestdag was en zij zelf niet moest bellen omdat t antwoordapparaat op stond. De dag nadien hoorde mijn zus niks. Zij was doodongerust, had tientallen keer gebeld maar geen reactie. Toen mijn zus het niet meer uithield is ze om 22u30 tot daar gereden en na 4 x bellen kwam ze pas open doen. Haar huis is ad praktijk en er was een verjaardagsfeestje ad gang. Mijn zus stond erop haar effe te mogen zien en herkende haar eigen hondje niet meer. Verschrikkelijk opgezwollen vh infuus, kortademig en tong hing uit haar bekje. Mijn zus was boos dat ze niks had laten weten. Nu ze kreeg haar niet mee naar huis want ook al lag ze niet meer ah infuus, ze wou dag nadien nog bloed prikken. Ook vermelde ze dat het tandvlees zo wit zag dat ze een interne bloeding kon vermoeden. Jammer genoeg kreeg mijn zus om 2 u s nachts een telefoontje dat haar Sterre bloed had overgegeven en was overleden. Ze is kapot van verdriet en vraagt zich af of de dierenarts wel alles heeft gedaan wat nodig was door die feestdag. Ze heeft te lang aanzien en had haar kunnen verder sturen naar een kliniek. Nu heeft mijn zus een esthetische autopsie laten doen zodat ze nog mooi kan opgebaard worden voor crematie. Daaruit blijkt enkel dat ze zware maag en darmontsteking had en op de vraag of ze dit had kunnen overleven en/of de DA niet te laks is geweest krijgt ze t antwoord dat ze hier niet op mogen antwoorden. Dus 500 euro kosten om dan uiteindelijk niet te mogen weten of de DA schuld treft. Uiteindelijk krijgt ze haar hiermee niet terug maar de gedachte dat er nog kans bestond om te overleven heeft ze hier niet gekregen. "
verschrikkelijk.
Ik vraag me af of je zoiets ooit kan aantonen of een dierenarts in zo'n geval laks is geweest. Al zou ik er ook geen rust van hebben hoor als ik het gevoel had dat er misschien wel iets gedaan kan worden.
Misschien is het handig om hier een eigen topic over aan te maken, want dit is al een ouder topic van iemand anders. Met een eigen topic krijg je reakties op jouw verhaal.
Ik ga ook even reageren toch.
Het haalt niks uit klacht neerleggen bij de orde van dierenartsen. Die beschermen mekaar. Heb ik geprobeerd.
Mijn Duitse herder is ook gestorven tijdens een weekend bij DA.....lag stijf in zijn ijzeren bench...
als antwoord kreeg ik te horen dat ze er hun bed niet bij maken . Daar sta je dan.
Troost je zus dat haar hondje niks meer voelt. En neem zeker andere dierenarts in de toekomst.
Sterkte aan je zus .
Heel veel sterkte
Lees ook
-
Inloggen
InloggenNog geen account op de HondenPage? Registreren
^