
Want er zijn zachte honden waar je met zachte stem tegen moet praten en die meteen accepteren wat je zegt.
Maarrr er zijn ook echt honden waarbij je stevig in je schoenen moet staan, die gebruik zullen maken van enige zwakte die je toont. En die zijn er !
En die moet je niet hard aanpakken in de zin dat je fysiek moet worden, juist niet zou ik zeggen! Maar er is wel een andere aanpak nodig.
Ik ga ook weleens met baasjes mee naar de dierenarts omdat het baasje de hond onhandelbaar noemt bij de dierenarts. Als ik meega is het probleem al meteen een stuk minder en dat komt niet omdat ik zo geweldig ben
maar om de instelling die ik heb. Niet iedere hond is zelf bang, maar reageert wel op de onrust van de baas. Ik ben niet van de nonsens. Een hond kan bang zijn, maar dan begeleid ik dat. Net als dat ik van mijn nichtje niet wil dat ze gillend en schreeuwend en schoppend naar de dokter ga, wil ik ook niet dat een hond zich ook gedraagd. Uiteraard met juiste begeleiding."
Misschien even offtopic maar ik ben benieuwd hoe je een angstige hond zoals ik heb bij de da moet begeleiden, de eerste keer ga je er neutraal naar toe natuurlijk, en in het begin ging alles ook goed, Lola snuffelt daar geintresseerd rond, totdat de assistente ineens voor haar knielt en bloed wil afnemen, vanuit het niets veranderd de rustig snuffelende hond in een wilde grauwende wolf. De volgende keer was ik ook vol vertrouwen want we waren de enige klanten, dat was zo afgesproken, maar liet ze helemaal niemand zelfs maar in haar buurt komen, en moest ik uiteindelijk zelf de verdovingsinjektie geven voor de operatie aan haar been die ze moest ondergaan.
Hoe hadden we dat beter kunnen aanpakken.


3 doggies
.
