gevechten tussen 2 franse bullen reutjes

max is een 2 jarige franse bullen reu en ludo een 1 jarige franse bullen reu.sinds een tijdje vallen ze elkaar aan en tot bloedens aan toe.bij het uit elkaar halen van de honden zijn mijn man en ik gewond geraakt aan onze handen.
we zijn nu bezig met de rangorde in huis aan te passen.eerst mochten de honden op de bank,sliepen wel eens bij me in bed en ga zo maar door.
dit hebben we sinds kort aangepast en het bevalt de honden maar niks en ze moeten er enorm aan wennen maar er zijn geen aanvallen meer geweest naar elkaar toe.volgende week donderdag word de jongste reu gecastreerd en max zal hem spoedig volgen.
iemand anders mischien nog tips om hun omgang met elkaar en ons aangenamer te maken??

gr enith

Ik zou er een goede gedragstherapeut bij halen. Dit het liefts voordat je castreert, want als je de verkeerde hond laat helpen dan kan de situatie alleen maar erger worden. Buiten dat uit oknderzoek is gebleken dat bij maar 30% van de reutjes agressief gedrag aanzienlijk verbeterde. Je zit gewoon met 2 pubers, de ene aan het begin van de pubertijd en de andere aan het einde. Die gaan elkaar gewoon uittesten hoever ze kunnen gaan.

Dus ik denk dat je er veerstandig aan doet een gedragstherapeut erbij te halen, en evt aan de hand met zijn/haar kennis te beslissen welke reu je evt. Zou kunnen laten helpen...

Als castratie al de oplossing zou zijn dan niet castratie van beide.

Lijkt me ook verstandig.
Een gedragsdeskundige. Mijn jongens vochten zich ook de tent uit, een gd bracht uitkomst.
Mijn benadering van hen moest ik anders doen en dat ging zonder een van beiden te castreren.

Dat is vervelend als ze gaan vechten, en dat jullie zelf ook nog gewond zijn.
Maar meestal helpt castratie niet om het vechten te stoppen.

Ik zal nu misschien wel wat tegenwind krijgen maar ik neem toch het risico om mijn eigen bevindingen te plaatsen .

Ik heb ook 2 vechtende reutjes. In het begin haalde ik hen dan ook meteen uit elkaar op advies van vele mensen. Want vechtende honden moet je stoppen, toch?. Dit was ook de mening van mijn dierenarts. Zodra ze aan het vechten waren uit elkaar halen en even apart zetten tot beide afgekoeld waren. En natuurlijk werd castratie ook aangeraden door de dierenarts. Maar daar ik tegen castratie ben zonder goede rede heb ik dat niet meteen gedaan.

Maanden lang heb ik hen dagelijks meerdere keren uit elkaar gehaald, apart gezet, terug bij elkaar gelaten tot het volgende gevecht en dan weer helemaal te herbeginnen.
Het was zelfs zo ver gekomen dat ik het zo beu was dat ik 1 van de 2 wou weg doen, want het was echt niet leuk meer om zo te leven. Ik moest echt constant op mijn hoede zijn en kon echt niet meer genieten van gewoon iets leuk met mijn hondjes te doen. Of zelfs gezellig genieten in de tuin was er niet meer bij want elk moment konden ze elkaar gewoon in de haren vliegen.
En als ik ze dan uit elkaar haalde was het niet ongewoon dat ik ook een paar tanden in mijn hand had staan.

Ik was het op een dag zo beu dat ik toen ze weer een keer begonnen te vechten, gewoon ben rechtgestaan van de bank en buiten op het terras ben gaan zitten. En wonder boven wonder, nog geen 2 seconden later waren de 2 reutjes gestopt met vechten en stonden meteen beide bij mij op het terras alsof er niets aan de hand was. Dus de volgende keer dat ze gingen vechten (toen waren we in de tuin) ben ik zonder wat te zeggen naar binnen gestapt en weer stopten ze meteen met vechten en kwamen achter mij aangelopen.

Dus hier worden ze niet meer uit elkaar gehaald maar stap ik van hen weg zodra ze beginnen te vechten. en sinds ik mij er niet meer mee bemoei word er ook veel minder gevochten.

Vele mensen hier zullen tegen dit advies zijn, maar het zijn gewoon mijn eigen bevindingen en voor mij werkt het zo heel goed. Ik ben rustiger de honden zijn rustiger.

@ kelly, soms werkt dat indd goed. Mensen zeggen wel eens jij bent de roedelleider dus jij bepaald of er wel of niet gevochtend word. Maar in een roedel zijn ook wel eens onderlingen co flicten die niet altijd direct opgelost worden door een dier hoger in rang. En vaak als ze dan eenmaal klaar zijn blijft er ook rust. Dan is er niet meer de drang om het toch nog even te proberen. Hier is in lootah's pubertijd ook wel eens een conflict geweest en zolang er geen bloedspetters vliegen wachtte ik het even af. En het is nooit zover gekomen dat ze echt gaten in elkaar beten. Vaak is het veel herrie en voor de rest niks..

Kelly, wat jij meldt, is absoluut een manier om ze te laten stoppen.
De gd vertelde mij wel, dat ik ze totdat hij er was, uit elkaar moest houden, rust in de tent brengen.
Ik kreeg ook zoveel verschillende adviezen, laten vechten, uit elkaar halen, de een castreren, nee
de andere castreren, nee allebei laten castreren. De een wegdoen, de ander wegdoen.
Toen ik me anders ging gedragen, ging het over.
Helaas is 10 maanden erna Luca gestorven, maar het was het dubbel en dwars waard.
Ik zag in hun gevechten, de pitbullaanval waarbij Luca een aantal jaren van te voren,
bijna het leven liet.
Dat was te begrijpen, maar dat maakte dus dat ze vochten.
Ik liep op mijn tenen, bij wijze van.
Toen ik me anders ging gedragen, inderdaad weg liep, als ze knokten, hielden ze vanzelf op.
Vertelde Verhoeven me onlangs nog.
Er waren twee honden die met elkaar vochten.
Het baasje kwam met de honden, ze werden losgelaten en ze vochten.
Het baasje moest van de gd 25 meter verderop gaan staan.
En ze hielden op met vechten.

Het blijft moeilijk zoiets, maar inderdaad de ranghoogste bepaald alles in een roedel honden, maar een ranghogere hond heeft ook gelijk in de gaten wanneer twee ranglageren het serieus menen of niet, maar heeft ook gelijk in de gaten wie de aanstichter is. Wij willen ook graag de ranghogere zijn, maar de honden denken hier toch vaak genoeg anders over. Als wij wel die positie zouden hebben kan je dit soort schermutselingen met één of twee woorden stoppen, castratie zal denk ik niet veel uit maken, aan je eigen positie werken zal veel meer effect hebben.

Het blijft moeilijk zoiets, maar inderdaad de ranghoogste bepaald alles in een roedel honden, maar een ranghogere hond heeft ook gelijk in de gaten wanneer twee ranglageren het serieus menen of niet, maar heeft ook gelijk in de gaten wie de aanstichter is. Wij willen ook graag de ranghogere zijn, maar de honden denken hier toch vaak genoeg anders over. Als wij wel die positie zouden hebben kan je dit soort schermutselingen met één of twee woorden stoppen, castratie zal denk ik niet veel uit maken, aan je eigen positie werken zal veel meer effect hebben.

Wat een raar advies van onze goeroe, als honden flink aan het vechten zijn kan je er niet uit lopen, mischien iets eerder reageren op eerdere signalen van deze twee, duidelijk maken dat dit niet gewenst is....

Het helpt als je daardoor ophoudt de verkeerde te steunen bij afhankelijke rangorde. Tenminste 20 jaar geleden nog wel.

iedereen bedankt voor de adviezen,we zijn hier in huis begonnen met de rangorde aan te passen.onze mannen mogen niet meer op de bank of op ons bed komen.ze hebben een heerlijk kussen waar ze op kunnen slapen.eten krijgen ze in de bench maar dit was altijd al zo.ze vinden het wel vervelend want ze liggen zo graag bij ons maar gevochten hebben ze nu al een paar dagen niet meer.

we gaan als eerste een deur door als we gaan wandelen,hier hadden ze ook nogal een handje van om als eerste naar buiten te racen.ludo de jongste loopt keurig mee aan de riem alleen max moet echt nog leren hoe het wel hoort maar ik verwacht dat dit geen problemen op gaat leveren.

gr enith

Toevallig was er gisteren hier op tv in het programma Het zal je hond maar zijn op VTM hetzelfde probleem. 2 Franse Bulletjes reutjes die tot bloedens toe vochten. De GT die erbij werd gehaald gaf als oplossing, als het vechten begint moet jij als eigenaar de plaats verlaten en niet proberen tussen komen, het vechten zal stoppen. Zeker niet beginnen roepen of trekken of gelijk wat maar gewoon negeren.En inderdaad het vechten stopt na enkele seconden.
Ook moesten de mensen proberen achterhalen wat de oorzaak van het gevecht was, bij hun begon het telkens de vrouw eten ging klaarmaken, voor zichzelf of voor de honden.
Ze moest de honden uit de keuken verwijderen als ze met eten bezig was en de gevechten dus compleet negeren. Na enkele weken was het vechten over.
Misschien het proberen waard.

Naar mijn idee is weg lopen niet echt een oplossing en best gevaarlijk:S
Beetje raar dat dat ge adviseert wordt. Naar mijn idee mis je dan een paar signalen om het te voorkomen...

Nooit je honden laten vechten, of er uit lopen, als ik dat in het verleden gedaan had hadden ze elkaar afgemaakt.
Honden vechten door als ze in het heetst van de strijd zijn dan merken ze niet eens dat het baasje niet of wel bij is, maar ze kunnen net zo gemakkelijk doorvechten als de andere zich overgeeft.

Eigenlijk moet je de aanvallen voor zien te zijn. Waarom gebeurt het. Is er eten in het spel, is er in de buurt een loopse teef, weten ze wel wie hun leider is? Ik zelf zou in jouw geval een gedragstherapeut erbij halen die de 2 heren komt observeren. Daarbij wordt ook gekeken hoe de honden op jullie reageren en andersom. Dan krijg je een goed advies waar je mee aan de slag kan! Vanaf een schermpje kan niemand zien hoe de honden op elkaar reageren en hoe jullie daar vervolgens weer op reageren. Ik zou ze in ieder geval echt niet laten vechten! Straks gaat het een keer goed mis....Dus gewoon een goede GT gaan zoeken. Het is natuurlijk wel zo dat je reu van nu één jaar ook een volwassen hond aan het worden is. Hierdoor kan hij nu (tijdelijk) weer de strijd aan gaan met zijn oudere maatje om zo hoger in rang te komen. Belangrijk is dat er rust in je roedeltje blijft....Succes met je 2 bullen. Ik zou ze overigens ook niet direct laten castreren. Stel dat nog even uit, tot je weet waar de echte oorzaak zit!