Ach, je moet eens kijken hoe onze Vrienden met elkaar spelen.
Soms staan beide op de achterpoten, en met de voorpoten omhelzen ze elkaar!
En elkaar maar om de snuit likken !
Moesten ´mensen´ eens doen! Word je gelijk gepakt wegens aanranding.... omdat je
eens lief doet tegen een ander.
Maar elkaar een grote bek geven is veel normaler.
Even later gaan beiden hun weg, met grote ergernis over de woordenwisseling,
maar verder blijft het er bij....
Dan stapt niemand naar de politie.
Als de ´mensen´ ooit zouden uitsterven, wat zullen de Dieren het dan fijn krijgen.
Spijtig alleen, dat veel Dieren afhankelijk zijn geworden van de ´mensen´, omdat
die laatste de wereld zo hebben vernield en verpest, dat een normaal leven
bijna onmogelijk is geworden.
Ik heb twee voorbeelden van ervaringen met Dieren, die, als ik het vertel, laten
zien hoe aggressief mensen zijn.
Ik sta in een Dierenwinkel bij een Papegaai te kijken. Ik dacht ´even een dolletje´,
en steek een vinger in de kooi, en vraag hem/haar: "Geef je mij een pootje ?"
Als ik dan vraag: "Wat denk je wat er gebeurt?" krijg ik in 70% van de gevallen
als antwoord: "Ja HAP! natuurlijk" men gaat dus automatisch uit van een aggressieve
handeling ! NEEN !!! Die lieverd tilde een pootje op, en met het klauwtje pakte
hij mijn vinger vast !!!!
Nog een: In Tierpark Jaderberg, bij Oldenburg, in 1993:
Ik zie enige Lamas, en loop er naartoe. Bij het hek aangekomen, roep ik een van hen.
"Du-u, kommste ´mal? Ich möchte Dich streicheln" (Kom je even? Ik wil je aaien)
Het begint direct al, want hij/zij verstond mij letterlijk, want kwam direct naar
me toe. Ik knuffelde hem/haar, en aaide hem/haar langs de hals.
Als ik nu vraag, wat men denkt dat er gebeurde.... Ja spugen natuurlijk!
Waarom is dat zo natuurlijk ???? Als jou dat ooit is overkomen, zegt dat genoeg
over jouw gedrag!
Nee, die schat legde zijn/haar hoofd op mijn schouder !!!!!
Dan ´ken´ je elkaar slechts 30 a 60 seconden. Zo zie je maar, Dieren hebben meer
mensenkennis, dan mensen Dierenkennis hebben!
In het park zie ik een man, die ik nooit eerder had gezien, en zijn Hond, Rottweiler,
had ik ook nog nooit gezien. Man zit op een bankje, Hond ligt een eind verderop
in de schaduw onder een boom. Een tennisbal ligt naast haar.
Ik loop naar de Hond, Hond pakt balletje op. Ik loop verder, en pak het balletje
uit haar mond, en we gaan spelen....
HAHAHAHA !!!! Ik wed, dat toch weinig mensen zo zonder enige twijfel op een geheel
onbekende Hond, vooral zo´n grote als een Rottweiler, waren toegelopen, en dan ook
nog haar balletje hadden afgepakt!
Tja, als je vertrouwen zaait, zul je vertrouwen oogsten !
Ik liep naar haar met een gevoel alsof ik haar al jaren kende, en had geen enkele
twijfel of angst dat zij mij iets zou doen. Misschien voel ik het in mijn
onderbewustzijn ? Ik weet het niet.
Maar als ik midden in een smalle steeg sta, en aan de ene kant staat een onbekende
mens, en aan de andere kant een onbekende Pittbul, loop ik wel langs die Pittbul !
Groeten,
Evert