Pim heeft ook heel lang in zijn bench geplast en gepoept... en dan heb ik het niet over een paar maandjes
. Al liet ik meneertje 10 keer uit op een dag, we kwamen terug en hij pieste doodleuk in zijn bench (die open stond) en ging er vervolgens in liggen. Als ik hem aanstalten zag maken, was ik wel op tijd. Maar zodra ik even niet keek, plaste of poepte hij vaak alsnog. 
Het negeren van het plasje, Pim naar buiten brengen zonder iets te zeggen, plasjes buiten belonen etc... niets hielp. Hij vond het gewoon niet vies of vervelend en vond dat extra gangetje naar buiten voor een plasje alleen maar extra leuk.
Pim kon al volgen, wachten, luisterde feilloos als we hem riepen... dus het had ook niets met leergierigheid te maken. Hij is juist een heel gevoelig hondje, af en toe een tikkeltje eigenwijs, maar erg gevoelig voor te veel druk. Uiteindelijk heb ik gebruik gemaakt van de 'Nee-oefening' om het hem af te leren. Die kende hij goed van het afleren van dingen van straat te eten. Deze oefening heb ik rustig ingezet en hij begreep het gelijk. Pim wilde gaan plassen: 'Nee, Pim', naar buiten, 'Goed zo, Pim!'. Het is misschien wat gek, maar het hielp gelijk. Hij begreep het, er lag geen druk op hem omdat ik het rustig gebruikt heb. Net of het kwartje toen pas viel. En dat terwijl zijn 'zus' al binnen een weekje zindelijk was volgens de 'normale' manier' 
Pim komt overigens van een goede fokker, heeft geen trauma's... Het is wel een beetje een viespeukje hoor, dus dat hij niet begrijpt dat het ranzig is om in poep of plas te liggen, is niet zo gek