" meegeleefd en vooral met jou meegedacht hebben. En lees ik zelfs mee hebben willen helpen!
Eigenlijk kwamen al die mensen tot dezelfde conclusie... Een algeheel onderzoek van Tara in Utrecht. Helemaal door de mallemolen met dat meiske van je.
Je hebt dit met allerlei uitvluchten keer op keer uitgesteld, afgesteld, afgehouden... Een van je laatste topics (weet het niet exact meer) eindigde met een opmerking van jou die veel mensen geschokt heeft! Diezelfde mensen komen nu maar tot een conclusie... arme Tara.
Het lijkt er op dat jij helemaal niet wilt dat mensen meedenken. En heel veel mensen willen ook niet meer meedenken. Nu is er weer wat nieuws... Is al het oude weg? Genezen?
Wat je wel wilt, hoopt te krijgen hier... geen idee.
"
Er zijn ook veel topics geweest. Zoals je hebt kunnen lezen, doe ik alles wat er in mijn marge ligt. Als een dierenartsenpraktijk zegt: het is niet verstandig naar Utrecht te gaan, omdat wij geen meerwaarde zien. Dan denk je daar wel heel goed over na. Ik heb daarom een second opinion gedaan in een andere praktijk. Hierna, heb ik mt hun diepe gesprekken gehad over Tara en over hun handelswijze. Heb ze hierover schriftelijk aangeschreven. Hierna zijn we dus echt samen in gesprek gegaan over alles en is er een andere wending ontstaan. Zij hebben continue besprekingen over probleemhonden en ook daar komt Tara in voor. Iedereen kan ook positief veranderen!!! Ik geef mensen en instanties altijd een tweede kans.
Los van dit incident, heeft Tara een half jaar lang (te lang) nachtelijke diarree aanvallen gehad. Ik zag het toen ook niet meer zitten. Nacht in nacht uit 3 keer op. Het werd me teveel en ook emotioneel teveel. Toen hier meerdere personen begonnen in het verleden over het feit dat mogelijk beter was om Tara in te laten slapen, heb ik dit eenmaal in mijn mond genomen, dat ik er over zou denken. Maar hierna kwam een zeer frustrerende discussie, die ik eigenlijk niet had gewild. Ik zei het als een herhaling dat ik anders inderdaad de keuze moest maken. Heb er echt spijt van dat ik dit in mijn mond heb genomen, want in mijn hart en verstand meen ik er niks van.
Tara heeft vanaf januari 2011 geen nachtelijke diarree periodes meer gehad door mijn zoektocht naar ander voer. Vlees. Dit was dus de goede keuze. Nu valt ze aldoor af, wat ik ook voer en blijkt dat ze bij onderzoek bij de internist hier in de DAP een piep in haar hart heeft. Ik zet me weer direct in, laat dus direct onderzoek doen en ben er intensief mee bezig.
Ik hoop echt dat jullie mijn instelling begrijpen op de manier ik reageer.