Vanmorgen hebben we Darcey laten inslapen nadat hij tijdens de wandeling zich zijn halsband had afgetrokken en een totaal onbekende vrouw die ons net gepasserd was achter in de kuit had gebeten.
Er was helemaal niets gebeurd, had ze net alle 3 aangelijnd ,ze hebben heerlijk over de velden gerend, toen die mevrouw langs liep met haar hond, alles was heel normaal. We hebben elkaar goededag gezegd en we lopen langs elkaar.En Darcey trekt zich los, spurt achter die mevrouw en bijt haar zo in haar kuit, om vervolgens in het maisveld te verdwijnen.
Ik heb eerst maar bij de mevrouw gekeken en zei heeft haar man gebeld, die is haar komen ophalen. Nadat die weg waren kwam Darcey uit het maisveld tevoorschijn net alsof hij zomaar even erin gelopen was.Ik heb hem weer aangelijnd en erover gedacht wat ik moest doen terwijl ik naar huis liep.
We hebben al bijna 37 jaar honden en ik heb altijd gezegd dat als een van onze honden zonder aanleiding zou bijten ,hij een spuitje zou krijgen. Maar mijn hemel wat is dat moeilijk, zeggen en doen zijn 2 verschillende dingen.
Heb het meteen met mijn man erover gehad en uiteindelijk de knoop doorgehakt en de DA gebeld.Konden we om half 11 komen, daar nog alles even doorgesproken wat er gebeurd was, en de DA kwam op Darcey af, ze wilde hem even aanhalen en hij begint me toch te grommen tegen haar , dat had ik nog nooit van hem gezien en gehoord.Terwijl hij er normaal niets om geeft om bij de Da te zijn.
Hij is een paar minuten voor 11 gestorven.Aan de ene kant voel ik me heel schuldig , maar aan de andere kant stel hij had weer gebeten en een van onze kleinkinderen zou het dan zijn, dat zou ik mezelf dus nooit vergeven.
Darcey is 7,5 jaar mijn trouwe kameraad geweest en ik had nooit gedacht dat ik hem op deze manier moest verliezen.


3 doggies





















