Hallo
Ik ben net nieuw aangemeld omdat ik met een vreselijk dilemma zit.
Mijn hond, Duitse herder is 12 1/2 jaar oud en tot 6 maanden geleden een enorm energieke hond geweest. Was altijd nog ín voor een spelletje, en mocht nog graag katten en vogels opjagen. Ik heb me telkens weer verbaasd hoe snel hij nog steeds kon zijn, en ondanks dat hij dan met 2 dagen spierpijn liep na dit soort uitspattingen, zag je gewoon nog steeds de zin en vrolijkheid in zijn bestaan.
Maar sinds een half jaar is het veranderd. Raakte snel aan de diarree, at niet meer en ging zienderogen achteruit. Zijn nieren zijn aangetast en moet op dieetvoer. Dit eet hij gewoon niet, dus weer overgestapt op eten wat hij wel lust. Ondanks dat dit heel erg slecht voor hem is.
Ook hier eet hij nauwelijk van, maar zeker toch nog halve portie.
Maar het gevolg... dorst, in huis plassen nog meer dorst.
De dierenarts vindt dat we hem moeten laten inslapen, omdat hij nooit meer beter zal worden.
Hij ligt op de vreemdste plekken in huis. Zoekt nauwelijks aandacht. Kijkt wezenloos van zich af en is met geen stok meer in de benen te krijgen voor een plasje buiten.
Hij is stervende...
Hij lijkt geen pijn te hebben, af en toe verplaatst hij zijn plekje draait een paar keer. Kost hem wel moeite om weer te gaan liggen en slaapt weer voor een tijdje.
Help ik hem om hem te laten inslapen? Of moet ik hem de kans geven om vredig zelf te sterven? In zijn eigen vertrouwde omgeving zonder gevoel van stress of angst?






















