Vandaag was het eindelijk zover.... onze GD is langs geweest.....
Van tevoren moest ik een hele hele lange lijst met vragen invullen en aan haar opsturen... echt tot in den treure vragen over waar ze vandaan komt, de puppytijd, de trainingen die we gevolgd hebben, als xxx gebeurt, hoe reageert ze dan, hoe is ze in de auto etc etc etc.... 10 bladzijdes, klein lettertype.....tijdens het invullen kwam ik er al achter dat ik eigenlijk een hele makkelijke hond heb aangezien ik bij bijna alles qua probleemgedrag in kon vullen "nee, heeft ze geen last van" 
Maar goed, de GD kwam binnen, Tess heel blij (ze kennen elkaar nog van de puppy-instuif waar zij ton de begeleider was).... alles leuk... maar ineens kreeg Tess weer een angstreactie.... oren in de nek, en vluchten naar haar veilige hoekje....rillen, tongelen... De GD keek mij aan en vroeg... wat gebeurt er nou? En ik vertelde.... volgens mij komt er onweer aan... Tess lag in haar hoekje, lag zwaar angst signalen af te geven (Tongelen, rillen, zichtbaar oogwit, intensief luisteren).... dus ik schenk voor ons koffie in en we gaan zitten... en wat denk je: lichtflits....onweer gerommel.... Tess had het dus idd aan horen of voelen komen terwijl wij nog niets konden horen of voelen....
Maar goed, een enorm geluk eigenlijk dat dit net gebeurde toen de GD net binnen kwam, hierdoor kon ze meteen zien hoe Tess reageerde, of ze dan nog te bereiken was, en hoe lang de angst doorging (ofwel hoe snel Tess zich kon herstellen)...
Nou moet ik zeggen, de afgelopen weken is het echt in rap tempo erger geworden, vooral denk ik omdat het zo goed als iedere dag geonweerd heeft :-(, dus ik was oh zo blij dat Monique vandaag kwam.... en vandaag is het echt erger dan ik ooit met haar heb meegemaakt....
De GD is anderhalf uur gebleven, het heeft die volle anderhalf uur (met kleine tussenpozen weliswaar) geonweerd, en Tess heeft ook de volle anderhalf uur van angst gebibberd. Een paar keer, als het even 10 minuten stil was geweest, kwam ze een beetje van haar plek... maar niet verder dan 3 meter... totdat de volgende onweersklap kwam... en dan meteen weer inelkaargedoken in haar hoekje...
ik heb ook laten zien dat ze dan eigenlijk niet te bereiken is (snoepjes, speeltjes, stem.... geen reactie)...
We hebben heel veel besproken, ze heeft heel veel bekeken en ze heeft heel duidelijk gezien dat het echt urgent is dat we hier mee aan de slag gaan, want dit is ook lichamelijk helemaal niet goed voor Tess... op dit moment is het het belangrijkst om Tess sowieso rustig te krijgen aangezien ze met deze mate van angst toch niets kan leren.... dus... vanmiddag komt de GD terug met BACH zodat we hier in ieder geval zo snel mogelijk kunnen beginnen (voor de rest van de dag en vanavond is nog veel meer onweer voorspeld.... )
Daarnaast gaat de GD een plan van aanpak opstellen, met spoed, en dan komen we binnen een paar dagen weer bij elkaar om het plan van aanpak te bespreken en in gang te zetten.... waar ik wel meteen mee moet beginnen is op momenten dat Tess wel helemaal ontspannen is, haar aan te halen en een woord (maakt niet uit welk woord) blijven herhalen.... zodat ze dat woord gaat associëren met dat heerlijke ontspannen moment.... maar voor nu dit woord niet gebruiken als ze angstig is.... dat komt pas later....
Wat ik ook nu al moet doen is haar beperken in haar vluchtgedrag.... dus als het gaat onweren.... Tess aanlijnen en bij me houden (ik had buiten al gemerkt dat Tess minder angstig is voor geluiden als ze aan de lijn zit) maar nu moet dat binnen dus ook.... en volgens mijn GD is het een verouderd idee dat je moet negeren... Tess is tijdens de angst kompleet niet ontvankelijk voor welke beloning dan ook, dus aaien en aanhalen zal ze ook niet zien als beloning voor haar angst, maar als steun... en dat is alleen maar goed.
We hebben het ook gehad over zelf kalmerende signalen afgeven.... zij is net als ik helemaal weg van Turid Rugaas, alleen zegt ze dat dat niet gaat werken als Tess al vol in de angst zit, dan is ze namelijk al te ver heen om het op te vangen.... ook iets om later mee aan de slag te gaan dus, maar nu nog niet... eerst moeten we een manier vinden om haar terwijl ze bang is zover te krijgen dat ze openstaat....
Met de thundershirt is ze op dit moment aan het experimenteren bij een andere hond, maar ze zegt dat ze er nog niet voldoende positieve ervaring mee heeft om het echt aan te bevelen...
We hebben het ook over flooding gehad (waar ik dus vanuit mijn eigen hond bezien geen voorstander van ben), en ook zij zegt dat dat voor een zo duidelijk gevoelige hond als Tess echt niet goed is... ook lichamelijk niet....
Maar goed, een heel verhaal dus.... en wordt vervolgd zodra het plan van aanpak opgesteld is....
Wellicht zijn er nu al dingen in het bovenstaande verhaal waarvan sommigen van jullie zeggen.... oei... daar ben ik het niet mee eens.... dat kan, het is geen exacte wetenschap... maar ik heb volle vertrouwen in deze GD... ik ken haar al langer, ik weet dat zij al hele goede resultaten bereikt heeft bij andere BC's die juist ook dit gedrag vertoonden, en ze werkt helemaal vanuit de positieve gedachte....
wordt vervolgd....