Afgelopen zondag zijn we (Betina, Wilma & ik) met Myla naar politiehondenclub de rakkers geweest bij ons in de buurt omdat ik via via er achter was gekomen dat daar de eigenaar van Myla haar vader traint. Wij wilden dus eens even een babbeltje met hem gaan maken. En dat pakte heel leuk uit! Wat was ik trots op ons mooie, wilde en gekke meiske.
We hebben eerst even gebabbeld en de eigenaar van Rudy (vader van Myla) herkende veel van Rudy in onze Myla. Hetzelfde gedrag, vooruit willen en eigenwijs zijn. Niet met voertjes te trainen, liever verhongeren dan reageren op voer en maling hebben aan de baas. Het zijn eigenheimers. Ze kunnen het zelf ook wel. De witte stropdas van Myla is het typische wat haar vader ook heeft. Het was ook erg leuk om een broer van Myla daar te treffen. Die traint daar dus ook, een mooie hond, heel anders als Myla. Waar Myla echt een mecheltje is geworden is haar broer dus echt een hollander. Forser, groter, en een werkdrift waar je U tegen zegt. Het zijn pittige hondjes.
Hier Myla's broer!

En als je dan bedenkt dat ons meisje dus heel hoog in het sportbloed zit, van zowel vaders als moeders kant dan ben ik dubbel zo trots wat ik sinds eind vorig jaar / begin dit jaar met haar heb bereikt. We zijn een team geworden. Myla wil voor me werken, met me werken en vraagt mij wat ik wil dat zij doet. Ik ben zo blij met haar omslag! Waar Myla eerst altijd en overal haar eigen feestjes vierde komt nu na een intensievere training mijn geweldig blije wilde meisje eerst 'toestemming vragen', mijn mooie meid is getemd, maar wel met behoud van haar fantastische karakter! Ze doet het uit vrije wil, en voor mij! Niet voor een voertje want dat kan haar gestolen worden.
We hebben veel tijd gestoken in Myla's training en afgelopen zondag heeft Wilma weer wat foto's gemaakt. Nadat de training van de mannen afgelopen was, en wij het veld gingen gebruiken voor onze training (jaaaaaaah sinds afgelopen zondag hebben we officieel toestemming om op het veld van de ph club te trainen) ... Myla volgde weer geweldig en liet zien dat ze voor 200% sportbloed in zich heeft. Tot afgelopen zondag wist ik niet hoe hoog Myla in het sportbloed zit maar nu ik het weet vind ik het alleen nog maar geweldiger om met haar te werken, en te zien dat zij van een ongeleid projectiel is veranderd in een hondje wat wil samenwerken, wat zich laat leiden en vertrouwen heeft in ONS. Myla en ik zijn een team!





En natuurlijk werd er na de training even lekker gespeeld!

















