Pup of asielhond/ herplaatser?

Hey,
sorry als dit verkeerd staat, ik wist niet waar ik dit moest plaatsen.
Ik ben eens benieuwd (ik denk dat ik de uitkomst al weet maar een bevestiging)

Wat vinden jullie het leukste een pup of asielhond/ herplaatser?
Ik ben meer voor een asielhond, het geeft echt voldoening om zo een hondje een nieuwe thuis te geven.
En ik vind dat je er zoveel meer van terugkrijgt.

Wat is jullie keuze en waarom niet de andere mogelijkheid?
Een pup kan je dan wel volledig naar je eigen hand zetten (tenzij deze echt een eigen willetje heeft), maar een asielhond met wat werk kan ook een prachthond worden. als deze het al niet is, ook honden met stamboom en een goede vorige baas zijn daar terug te vinden. Voor mij dus asielhonden

Ik vind zelf een herplaatser fijn.
Een pup vind ik heel leuk om te zien en mee te knuffelen, maar dat was het wel
Ik vind het enorm veel werk, ze moeten alles nog leren, zindelijk worden, alleen thuis leren blijven enzovoorts. Ik vind het ook een hele verantwoording om zo'n klein beestje goed groot te krijgen.
Voor pups zijn ook huisjes zat te vinden, terwijl herplaatsers vaak lang moeten wachten op een goed huis.

Een herplaatser kan al veel en heeft vaak 1 of 2 problemen die aangepakt moeten worden. Dat doe ik dan ook graag.
Ik kan ze ook goed inschatten qua karakter, want dat hebben ze al gevormd.

Ligt er maar net aan wat voor hond we zoeken.
De volgende Landseer wordt echt weer een pup, (zitten bijna nooit in het asiel).
Maar naast die pup komt er dan zeker als 2de hond weer een asielzoekert bij.

En hoewel we dan nu 2 grote honden hebben rondlopen,.......
Nee ....ben bang dat als ik nu een oude Landseer van een jaartje of 10 in het asiel tegen zou komen dat we hem een mooie oude dag op ons erf zouden gunnen.

Ik persoonlijk vind dit nogal een moeilijke keuze.

Wij hebben aan de moeder van ed een herplaatertje gegeven, leuk hondje maar er komen wel wat problemen bij kijken.
Meestal heeft zon hondje een verleden en heeft heropvoeding nodig.
Het is een schat van een beest maar heeft wel wat vreemde trekjes.

Als je denk dit moeilijk te vinden (vooral als het je eerste hond is, weet niet wat het in jou geval is) zal ik toch kiezen voor een pup, je ga er dan mee op cursus en je vormd inderdaad de pup naar de hond die je hebben wilt.

Neemt niet weg als je een asiel hond neem dat je een goede daad vericht.
het hondje krijg een 2de kans en dat is ook weer fijn!

Dus mijn antwoord ?!?!?! ik weet het niet

Wijzelf willen nog een 2de pup erbij omdat van Kyra heel snel ging, en misschien in de toekomst erna nog een herplaatser

Gr Reyna, Ed & Kyra

De 4 honden die er zijn (geweest) zijn allen asiel/herplaatser. Ik denk dat hier toch echt wel mijn hart ligt. En toch zou ik ook best nog een keer een pupsel willen kiezen. Ik loop niet op de dingen vooruit ... geen idee wat de toekomst in petto heeft voor mij

Ik heb nog nooit een pup grootgebracht, alleen twee herplaatsers.
Ik kom wekelijks in het plaatselijk dierenasiel om de honden en pensiongasten uit te laten.
Regelmatig komen er honden voorbij die ik zó zou willen hebben.
Daar kan ik dan een paar dagen mee wandelen en knuffelen, vervolgens is het fijn te horen dat ze geplaatst zijn. Een paar weken later horen we meestal nog iets van de nieuwe eigenaar.

Maar, ik ben voorzien en zeer gelukkig met mijn Fries, dus ik heb geen hartepijn over die honden.

Ik ben voor herplaatser. De asielen zitten zo vol, vooral 's zomers! Ik vind dat eerst die honden een goed tehuis moeten krijgen. Wij hebben zelf ook een pup genomen (ook omdat dit ras nooit in asiels zit), maar nu ik er meer van weet en het beter besef, zou ik in het vervolg voor een asielhond gaan!

ligt eraan, als ik tijd en geld heb om een pup op te voeden, dan liever een pup!
Dus ik heb op pup gestemd

Na 3 keer een pup te hebben gehad ga ik de volgende keer voor een herplaatser. Genoeg in de steek gelaten windhonden die een mandje zoeken.

Het lijkt me geweldig om een pup in huis te halen. Het lijkt me heerlijk om dat kleintje te zien opgroeien, en het lijkt me ook leuk om hem te moeten opvoeden/zindelijk maken enz. Ookal is dat echt enorm veel werk.

Maar ik vind ook echt dat al die asielhonden en herplaatsers het zo erg verdienen, een nieuw thuis. En het zijn er zo veel...

Eigenlijk is er nog een derde optie toch? Een asielpup halen? of een pup uit het buitenland?
Dat hebben de baasjes van Mojo namelijk gedaan. Mojo is als pup uit het asiel gehaald en zijn baasjes zouden binnenkort graag nog een hond uit het asiel halen!

Ik heb pup aangevinkt.
Heb dit keer voor een pup gekozen zodat we hem of haar helemaal zelf kunnen opvoeden.
Onze vorige hond kwam uit het asiel, we mochten nog 2 jaar van haar genieten en zij van haar oude dag bij ons.
Naar lang overwegen hebben we toch gekozen voor een pup.
We staan inmiddels al een tijdje op de lijst bij een goeie betrouwbare fokker.

Pup,

Kyra en Bindy zijn onze eerste honden en het is ons mede daarom afgeraden om een herplaatser te nemen. Ook mede omdat mijn moeder bang is voor honden en ze dan met een pup meer een band kon bouwen zonder bang te hoefen zijn... Met een herplaatser weet je nooit helemaal wat het karakter van de hond is en bij een pup kun je die enigszins zelf vormen door goed op te voeden.

Ik heb pup aangevinkt. Dit is mijn 6e hond (pup). Collies zitten bijna niet in een asiel, die gaan via de herplaatsing van de collieclub. In de periode dat wij Ridgebacks hadden kwamen ze bijna niet voor in Nederland en de Boxer en Cairn hadden we in het buitenland gekocht nadat we eerst naar het asiel waren gegaan te Curacao. Ik ben na het plotselinge overlijden van onze 2 jarige Ridgeback,toch weer naar een asiel geweest,ditmaal in Zeist (1997) en daar zat een ouder collieteefje met oa enorme socialisatie problemen.We kregen weinig concrete info over de hond ,de hond werd in onze handen gedrukt en ga maar een half uurtje wandelen. Neem je haar was de eerste vraag? Wil je er over nadenken ?! de tweede. Jammer! was de derde opmerking die de vrouw achter de balie kon opperen...En ze ging doodleuk verder met de volgende persoon.Hoe triest het ook voor de hond was,het voelde bij voorbaat al niet goed,die vrouw wilde overduidelijk van bepaalde honden af.Hoop dat deze vrouw een uitzondering was en is. Wij zijn toen dus weer voor een Ridgeback pup gegaan.
Een collie,herplaatser via de club valt nog te overwegen maar asiel...nee.

ik heb nog nooit een pup gehad,heb altijd herplaatsers,of straathonden binnen gepakt .Dat geeft mij enorme voldoening wat ik bij een pup gekocht bij een fokker niet zou hebben.Er is zoveel beesten miserie op de wereld,er zijn zoveel beestjes die een goede thuis zoeken.Ik ben blij dat ik mijn steentje daar aan bij draag.Mijn honden krijgen dus ook nooit kindjes.

Na herplaatsers ben ik voor een pup gegaan (Flex) om ook eens een "probleemloze" hond te kunnen begeleiden en groot te zien worden.

Allemaal hartstikke leuk en ik geniet nog steeds iedere dag van hem. Toch was er al snel weer besloten dat er in de toekomst toch weer een herplaatser zou komen. Dat ging niet zoals we verwachten dus zakte de moed een beetje in de schoenen en wilden we weer voor een pup gaan.

Nu is onze Faith hier, het goede van beide kanten; Een herplaatser pup

Ik heb lang geroepen; voor mij geen herplaatser. Je zit toch opgescheept met andermans ellende.
Nu heb ik een spaans monstertje rondrennen..veel werk; maar ook veel voldoening

Toch blijf ik het liefste voor een pup gaan. Eigen hondje, eigen werk, eigen schuld als je iets 'fout' doet.
Ik bouw ze het liefste zelf op.

ik kan niet kiezen eigenlijk. wij hebben herplaatsers en pups gehad. op het moment een herplaatser.
herplaatsers vind ik leuk, omdat je niet precies weet wat voor hond je in huis haalt, wat zijn verleden is enz. ik ben iemand die heel erg van verrassingen houdt. ik vind het leuk om uit te vogelen wat de gebruiksaanwijzing van de hond is, om steeds meer dingetjes aan de hond te ontdekken en te merken hoe de hond je steeds beter gaat vertrouwen en een band met je opbouwt. en als er problemen zijn, vind ik het zo ontzettend fijn om te zien als er aan die problemen gewerkt wordt en er ook echt zichtbare vooruitgang in zit. we hadden een hollandse herder die bij vorige baasjes mishandeld was (door twee verschillende... ) en hij wilde niet geborsteld worden, we konden hem bij zijn broek bijna niet normaal aanraken. ik was zo trots op hem (en stiekem op mezelf) toen hij dat eerst een beetje gespannen en daarna steeds relaxter toeliet!
pups vind ik fijn omdat die naar onze ervaring veel makkelijker zijn. je leert ze precies wat je wilt dat ze kunnen, je socialiseert ze zelf en komt zo nooit voor vervelende verrassingen te staan (onze huidige Richy was alleen een beetje met honden gesocialiseerd, verder geen dieren, wat als resultaat gaf dat hij tot twee keer toe een schaap de sloot in joeg). je hoeft je nooit verdrietig te voelen omdat je weet dat hij het moeilijk heeft gehad, want dat heeft hij niet. en de puppytijd is gewoon leuk!

Ik ga voor een asielhond!

Ok, voor een groot deel natuurlijk omdat ik een fantastisch exemplaar hier heb rondlopen.

Toch denk ik dat ik het nooit over mijn hart kan verkrijgen een pupje te nemen, wetende dat de asiels vol zitten.
Ik zou ook nooit over de genetische afwijkingen van een ras kunnen stappen.
Om dan willens en wetens een pupje voor mij op de wereld te laten zetten, zou ik niet kunnen.
Asielhonden zijn er al en verdienen net zo goed een goed huis.

Daarbij vind ik het heel leuk om te ontdekken hoe een hond denkt, wie hij is en wat hij nodig heeft.
Ik heb geen eisen aan wat een hond moet kunnen, qua sport oid, dus daar hoef ik een hond niet voor uit te zoeken.

Ik ben echt wel een pup/ jonge honden mens.
Echter als er ooit een andere hond komt is het asiel het eerste waar we gaan kijken.
Er zitten daar ook genoeg pups cq jonge honden dus dat moet goed komen.

Tot nu toe trouwens nog nooit een asielhondje gehad.

Ik vind het het prettigst als ik een hond vanaf heel jong zelf kan opvoeden. Dus het liefst een -jonge- pup.

Maar die mag best uit het asiel komen hoor.
Ik heb altijd honden uit het asiel gehad. Nu hebben we 2 labradors (met boomstam) en een Jack Hussell die een paar maanden was toen ze via het asiel bij ons is gekomen.

Dus waarvandaan maakt me niet teveel uit. Maar wel: teefje en pup.

met 2 jonge kindjes toch liever een pup dan een volwassen hond. waar de pup vandaan komt maakt ni zoveel uit.

als ik ooit weer voor 'n tweede hond ga, en dan spreek ik over JAREN, dan wordt het toch terug 'n pup.
Heb eerst 'n asielhond gehad, Sora. Deze heb ik na drie weken al moeten afgeven wegens ziekte + trauma's. Daarna een spaanse hond opgevangen , als opvanggezin, ook deze moeten opgeven omdatie heel agressief was naar Pebbles toe.

Darenboven hoop ik ooit sport te kunnen doen. Daarom zal ik in de vérre toekomst ooit aan 'n border beginnen. als pup. (maar daar wil ik nog niet aan denken, is het allemaal nog wat te vers voor)

Ik heb nu mijn eerste hond, een pup. Allerlei redenen hiervoor:

- Tot nu toe heb ik allee maar fretten gehad, en die waren altijd het liefst als ik ze zelf had opgevoed. Bij fretten is heropvoeden blijkbaar veel moeilijker dan opvoeden.
- Op dit moment heb ik ook nog een fretje, en ik weet niet of dat goed gaat met een herplaatser. Liever dat ze er van kleins af aan gewend is.
- Ik wilde graag een koningspoedel, en die zie je niet vaak (of misschien wel helemaal niet) in het asiel.

Maar ik vind het wel mooier om een dier uit het asiel te halen, dus ik heb wel eerst gekeken of de hond die ik graag wilde in het asiel zat en zal dan een volgende keer ook doen.

Lola is mijn tweede hond en komt uit het asiel, mijn eerste hond heb ik als 9 weken oude pup gekocht.

Indertijd wilde ik heel graag een duitse herderpup en heb deze ook gevonden bij een goede fokker en er een wereldhond aangehad.
Toen zij overleden was wilde ik eerst geen hond meer, maar ben toen toch op zoek gegaan naar een hond die al wat langer zat te wachten op een nieuw huis. Ik schrok dat er blijkbaar honden al jaren wachten om ooit eens herplaatst te worden. Daarom zal ik voortaan altijd voor een asielhond gaan.

Herplaatsers, vind het fijn en goed om die een kans te geven. Ga vooral voor de senioren, die hebben de minste kans. De rugzak die ze meenemen is voor mij een uitdaging. De dankbaarheid, trouw en liefde van deze honden, zijn niet te beschrijven.

Ik zou het fijn vinde als de asiel hondjes een lief baasje zou vinden.
Zelf heb ik liever een pup.
En het ras wat wij hebben zit nooit in het asiel.
Ze worden bij de rasvereniging in het 3 maandelijkse boekje dan voor herplaatsing gezet.

Leuk topic!

Gisteren tijdens de wandeling met Kyra zat ik eraan te denken een dergelijk topic te openen, maar jij bent me voor!

Ik heb gekozen voor asiel/herplaatser. Voornamelijk omdat ik geen ervaring heb met pups. Balou is de hond van mijn ouders en die is als herplaatser (via een erkende fokker) op bijna 2-jarige leeftijd bij ons in huis gekomen. Een heerlijke stabiele en evenwichtige hond. Echt een ontzettend trouwe kameraad!

Toen ik midden december 2010 met mijn vriend samen ging wonen wilde ik zelf ook graag een hond. Wij hebben wederom voor een herplaatser gekozen. Dat is Kyra geworden. Kyra komt via een particulier en heeft een heleboel gedragsproblemen waar we hard aan werken.

In de toekomst zou ik toch wel een keer een pup willen. Ik vind de herplaatsers tot nu toe heerlijk, maar ik zou ook wel eens willen ervaren hoe de band met een hond is als je hem/haar van pup af aan in huis hebt.

Herplaatser/asielhond! Mijn hart ligt hier gewoon voor 100% bij. De asiels zitten overvol en deze honden verdienen een gouden mandje. Dat een herplaatser of asielhond altijd een verleden heeft en een 'rugzak' heeft is onzin. Zeg niet dat het helemaal niet zo is, maar er zitten ook genoeg honden in het asiel of worden ter herplaatsing aangeboden zonder die rugzak. Ik zelf vindt een 'rugzak' geen probleem, eerder een uitdaging om die problemen weg te trainen. Is veel werk, maar dat is een pup opvoeden ook. Ik ben nu ook weer naar een asielhond/herplaatser aan het kijken.

asielhond op herplaatsers kunnen ook pup zijn

Yuna hebben wij gekregen als (zwaar verwaarloosde) herplaatser, Buddy als pup.
Hoewel onze volgende hond hoogstwaarschijnlijk een pup zal worden, gaat mijn stem toch naar de herplaatser/asielhond. Waarom? Omdat je met een herplaatser zo'n ontzettend hechte band kan opbouwen; met een pup kan dit natuurlijk ook, maar ik heb mogen ervaren hoe prachtig het is als een hond terug vertrouwen in mensen durft te leggen door wat jij met haar bereikt hebt en dat is voor mij goud waard...