Wie twee of meer hondjes en een klein kind heeft zal zich wellicht in deze situatie herkennen. 
Het is even geleden dat er een verhaaltje geschreven is over Puzzle en Pim, ook wel bekend als 'Hare Koninklijke Hoogheid Middelvingerhondje' & 'Prins Banaan Indenoren'. Dit duo werd 3 maanden geleden trotse hondjes van een klein vrouwtje. Groot vrouwtje en Baasje lieten Puzzle en Pim meestal aan de lijn uit, met snoepjes in de jaszakken. Zoals het van hondjes met meerdere diploma's verwacht mag worden, liep dit tweetal keurig mee. Af en toe ging de lijn eraf en ook dat werd er keurig geluisterd. Opgevoed met voorbedachte rade, want klein vrouwtje was zeer gewenst en werd uiteindelijk geboren. De hondjes zouden dan extra goed moeten luisteren, want klein vrouwtje gaat mee met de uitjes en houdt aardig wat aandacht en handen bezet.
Dat Puzzle & Pim ontzettend lief zijn voor het kleine vrouwtje is absoluut een feit. Groot vrouwtje en baasje zijn dan ook erg trots op dit tweetal. Maar toch...
Ik loop buiten, met wandelwagen en twee drukke hondjes aan de lijn. Dat werkt niet, de hondjes kunnen niet even lekker snuffelen, of lopen toch steeds even voor het wiel. Een uitje voor de hondjes moet natuurlijk wel een uitje zijn en geen kans op platte pootjes. Dus de lijnen gaan eraf. De hondjes luisteren immers goed... toch? Jawel... ik roep, ze komen bij me. Goed zo... koekje... eh... koekje is thuis want het is warm weer en ik heb kleding aan zonder zakken. Stembeloning dan... 'Goed zo!' Ietwat teleurgesteld kijken ze me aan en we vervolgen ons rondje.
En zo wordt het enthousiasme toch wat minder om bij de grote vrouw te komen. Niet na 1 keer hoor, maar na drie maanden zijn de hondjes duidelijk minder enthousiast... om bij het vrouwtje te komen dan... want er wordt veel enthousiaster (lees: overdreven lang) gesnuffeld), de afstand tussen grote vrouw+wandelwagen en de hondjes wordt steeds groter, Pims drang om zijn poot op te tillen lijkt bijna onhoudbaar en jawel... het stemvolume gaat omhoog.
'Hare Koninklijke Hoogheid Middelvingerhondje' & 'Prins Banaan Indenoren' zijn enthousiaste exemplaren. Ze vinden IEDEREEN en ALLE honden leuk. Hebben dus de grootst mogelijke moeite bij de twee vrouwtjes te blijven. Let op, nee, kom hier, hier, HIERRRRRRR. De baas zelfs een keer twee hondenkontjes na kijkend...
Er blijken twee bananen in de oren van mijn hondjes te zijn gegroeid en onze keel moet bijna worden verzacht met een keelpastille, wat kunnen ze toch schreeuwen hè, die baasjes... Dit kon niet langer, de hondjes verdienen een aanpak, keiharde aanpak... met lekkere beloningen.
Wat eerlijk is eerlijk... stemcorrecties kunnen in geval van nood een goede oplossing zijn... maar mijn honden zijn binnen 3 maanden totaal ongevoelig hiervoor
Dus vanaf nu weer motiveren met regelmatig een snoepje en veel positieve woorden... 'Goed zo!'
En ze leefden nog lang en gelukkig...
Want binnen een dag lopen ze keurig, zonder lijn maar met hier en daar een beloning, keurig naast de kinderwagen. Zelfs als we strak langs andere hondjes moeten lopen.
'Hare Koninklijke Hoogheid Middelvingerhondje' & 'Prins Banaan Indenoren'



3 doggies


















