"
(l.o.l.)
Als jouw gelijk een conclusie gebaseerd op twee aannames is weet je denk ik zelf wel wat deze waard is. Maar als jij wil verkondigen dat het lang alleen laten van een hond een zegening voor een hondenleven is moet je dat vooral doen. Ik denk alleen dat het je eigen geloofwaardigheid alsmede die van je beroepsgroep geen goed doet. Het leert mij tevens dat, als dit is wat er de beginnend hondenbezitter geleerd wordt, we nog wel even kunnen wachten met het sluiten van de asielen. Die zijn voorlopig gegarandeerd van verse aanvoer van honden die een "gelukkig" leven achter de rug hebben als weekendlabrador of vakantieterriër.
Ik zou zeggen print deze reactie uit en prik hem boven je ledikant. Wie weet tot wat voor een inzichten de beïnvloeding van je droomwereld nog moge leiden.
"
Goh, je bent tekstueel wel scherp zeg
Maar laat ik er eens in meegaan..
Om te beginnen is iedere hond natuurlijk anders. Waar de een uren achtereen ligt te slapen en het een worst zal wezen of jij op de bank zit of aan het werk bent, is de ander daar wel gevoelig voor.
Dus mijn genuanceerde mening:
Als je een hond ten eerste goed aanleert om alleen te zijn en je bent naast je werk echt met je hond bezig, denk ik dat je prima een hond naast je werk kunt hebben.
Dus even in een overzichtje (voor boven jouw bed
)
- Hond moet goed leren alleen zijn en zich daar comfortabel bij voelen
- Hond moet voldoende gelegenheid hebben om te ontlasten (dus geen 10 uur in een bench)
- Hond moet daarnaast voldoende aandacht krijgen in de vorm van wandelingen, cursus of spel met de baas.
Wat ik met mijn 'zwart-wit'stelling aan wilde geven dat het feit van 'thuis zijn' niet voldoende is. Het is leuk als je hele dagen thuis bent, maar als je geen tijd en aandacht voor je hond hebt op gezette tijden, dan kun je er net zo goed niet zijn.
Ook mensen die zeggen: 'ja maar de deur naar de tuin staat altijd open en dat is ook nog eens tig hectare' ook daar heeft een hond vrij weinig aan. Die tig hectare kent hij wel na een weekje, geen nieuwe geurtjes, geen uitdagingen meer. En dan krijg je blaffen, jagen langs het hek enzovoorts. Uit pure verveling.
Kun je krijgen dan, want iedere hond is daar anders in.
Een hond is al gauw beter af bij iemand die werkt en tijd voor hem maakt naast het werk, dan in het asiel.
De regel in sommige asiels dat je niet mag werken, of er altijd iemand thuis moet zijn vind ik dan ook ronduit belachelijk.
Asiels doen heel erg hun best, maar de honden zitten in een hele stressvolle situatie, komen als ze geluk hebben twee keer op een dag buiten en lange wandelingen is al helemaal geen optie.
Ik ben zelf veel thuis, ik heb Aussies, werkhonden. Met mij een uurtje werken en daarna zie ik ze uren niet meer, liggen ze in coma. Als ik een dag niets met ze doe, ga ik dat toch echt merken, dan word ik achterna gelopen, aangestaard, enzovoorts.
Dus, ik vind dat het om de kwaliteit gaat van je aandacht. De hele dag thuis zijn om lieve dingentjes te zeggen en kroeltjes te geven, daar malen ze naar mijn mening een stuk minder om, dan een uur of twee uur per dag echt de aandacht te hebben en wat met je te doen.
2 doggies
