Hondjes ontzettend dankbaar ! Een nieuwe start, een beter leven :)

Hey allemaal,
Ik wil eens horen wat jullie ervaringen zijn, met hondjes afkomstig uit het asiel
Wij hebben bijna altijd onze honden uit het asiel gehaald en ik vind het zoveel anders dan een puppy!
De meeste vinden puppy's leuker maar ik ben meer voor asielhondjes.
Het gevoel om hen een nieuw en beter leven te geven voelt zo goed aan. En bij mij is ook de band die ik met een asielhond heb veel groter dan wanneer ik een hond sinds kleins af aan heb.

2 maanden geleden heb ik romi geadopteerd uit een asiel

de "klik" waar mensen over praten was er niet meteen, maar die band is ontzettend gegroeid toen ik haar adopteerde
We zijn onafscheidelijk geworden!
Ik weet niet wat het is maar het lijkt alsof romi dankbaarheid toont, dit zal wel niet zijn maar het voelt zo aan.
Romi had voor haar adoptie geen goed leven, ze heeft nooit gespeeld, werd waarschijnlijk geslagen + was heel onzeker.
Ze zit nu reeds 2 maanden op hondenschool, heeft 3 andere hondjes als huisgenootjes, kent veel nieuwe commando's (kende voor haar adoptie enkel zit) en mag binnenkort al naar de A klas (zit nu nog in puppyklas omdat ze maar 1 commando kende)

Ik zou zo weer voor een asielhondje gaan, de liefde die een asielhondje kan geven na alles wat ze reeds hebben meegemaakt vind ik opmerkelijk.

Wat zijn jullie ervaringen?

ik heb een asielhond gehad, maar veel te snel moeten afgeven... daarom ben ik voor 'n pup gegaan. die ik dan ook weer bijna heb moeten afgeven.
In elk geval, het hangt van hond tot hond af. zou als volgende hond graag een duitse dog of een tervuerense herder.
als ik een herder neem, is dit om sport mee te gaan doen. dus waarschijnlijk wel vanaf pup (en mechelaar is geen optie want daar heb ik écht niets mee)

Ik denk wel, moest ik op een site van een asiel komen, en ik word verliefd, en ik heb de plek en tijd ervoor, ik voor 'n asielhond zou gaan.
probleem is dat ik val voor alles wat er 'gevaarlijk' uit ziet, en zo'n honden vaak helemaal 'om zeep' zijn als ze in het asiel belanden...

dus zo een hond uit het asiel zou ik niet aandurven bij m'n huidige honden.

Wij hebben sinds 29 mei Bella uit het asiel.
Ik moet zeggen, de band is anders dan met Dobby, die we vanaf 12 weken hebben.
Maar dat kan ook nog komen natuurlijk. Ik merk al wel dat ze meer naar mij trekt als baasje. Ik ben nl de meeste dagen thuis. Terwijl Dobby meer naar mijn man trekt, hij zit met hem op cursus.
We zijn met Bella nog niet begonnen met cursus maar zullen dit na de zomerstop gaan doen.

Ik wilde na Dobby absoluut geen pup meer, ben ook niet zo'n puppy fan!
Mijn droom is om ooit nog 2 berner sennes te hebben, die wil ik dan wel als pup.
Verder zal ik niet snel meer voor een fokker gaan, in het asiel zitten zooo veel lieve hondjes.
Je moet alleen nog beter zoeken naar wat bij je past.

(Ik was gelijk in love met Bella haar foto van het asiel, een bonk haren)
Gelukkig voldeed de rest ook (man vond haar leuk, niet mishandeld, en het belangrijkste: dobby vond haar ook leuk!)

@Miora van PebblesBulldog&QueenYuna
Het is waar dat bijvoorbeeld staffords meestal in huis genomen worden als waakhond maar niet alle honden die er "gevaarlijk" uit zien zijn helemaal om zeep
Ik ben vrijwilliger in een asiel en er zitten rottweilers, staffords, ... noem maar op die een verschrikkelijk leven achter de rug hebben maar toch zijn het echte schatten!!!

ik heb ook altijd herplaatsers gehad .

eerst bobby mijn Duitse herder ik was zijn 4de eigenaar . het beestje had geen vertrouwen in mensen .het was een angst happer , maar wij kregen een hele goede band .

dan het oude hondje whoepi toen hij 10 jaar was kwm hij bij ons (is bij me moeder) is nu 14 jaar en me moeder heeft er erg veel plezier mee )

Lady een yorke ze was 4 maanden ze werd verstoten door de andere hondjes van de oude eigenaar ..dus ze kwam bijj mij ze is nu 6 jaar en ik heb een zeer goede band met haar .

Toen wilde ik een keer een pup leek me leuk zelf opvoedde enz enz ..we kochten een bummastiff amigo . beestje was helemaal ondervoed (verkeerde fokker maar ik kon hem niet achter laten .
Helaas mocht amigo maar 1 jaar worden veel pijn en verdriet van gehad .

Nu is Vito er ook als pup . ik wilde toch weer een pupy proberen om een beetje het vertrouwen terug te krijgen en dat is gelukt , Vito is gezond ,goed opgevoed en ook een fantastiche hond .

als mijn eigen honden er niet meer zouden zijn , overleden door ouderdom dan komen er ook asiels hondjes . ik weet nu wat het is om een pup te hebben .
maar ik vind het ook erg dank baar werk om herplaatsers een nieuwe kans te geven

Wij hebben zelf nooit een hondje uit het asiel gehad.
Maar heel fijn dat je het hondje weer ee fijn thuis hebt gegeven.

skinny komt niet uit het asiel,maar is aan komen lopen (uitgefokt broodfokteefje)


skinny speelt na 4 jaar nog steeds niet,soms als ik een stok weggooi,maar met een balletje bv niet


maar de band die skinny en ik hebben is onbreekbaar

@Liesbeth/Skinny:
Wij hebben ook een ex- fokteefje van een broodfokker hier zitten, roula genaamd, kent ook niets, ontzettend bang speelt niet. Ze begint wel al los te komen, heeft al veel minder bang
Romi daarentegen begint al verbetering te tonen, gisteren met romi naar iemand thuis geweest met een hondje die verzot is op balletjes, romi begon mee te spelen
dus ik tennisballetjes gekocht maar kleiner formaat omdat romi niet 1 van de grootste is en ja hoor daarnet even gespeeld met een balletje ik ben zo trots op haar ^^

romi,
ik zeg niet dat die honden ZELF om zeep zijn, ik zeg dat ik ze niet vertrouw bij mijn honden, als ze uit het asiel komen... omdat je nooit weet wat er met hen gebeurd is... vandaar dat ik niet voor zulk ras uit het asiel ga... tenzij men mij 100 % zeker kanz eggen datie van een goede eigenaar komt, of als ie nog HEEL jong is..

mijn vorige hond was een pitbull uit een asiel in belgie,
ben daarvoor in het asiel geweest waar jij ook werkt, en daar wilden ze me geen hond meegeven wegens m'n leeftijd


Nog een reden waarom ik eerder voor'n pup ga,
bij de rassen die mij liggen, krijg je al snel de stempel dat je slechte bedoelingn hebt, als je mijn leeftij dhebt...

ik heb al in drie asielen het deksel op de neus gekregen om 'n staff te adopteren wegens m'n leeftijd, en in 't laatste asiel hebben we echt moeten liegen om haar mee te krijgen...
(terwijl de hond op sterven na dood was van de stress!)

dus, als da asielen wat meer zouden kijken per baasje, ipv naar de stereotiepen, zaten er misschien al wat minder!

@Miora van PebblesBulldog&QueenYuna
Hoe oud was je toen je voor een hond ging kijken? woonde je al alleen?
Want het lijkt me vrij vreemd

Mooi omschreven Jana&Romi.

Ik denk dat jullie band niet te wijten is aan dat zij haar dankbaarheid toont,maar je hebt haar met respect en rust behandeld,daardoor heb je een samenwerking,een vertrouwensband.

Romi,
ik was 18 en woonde alleen ja.

In wommelgem zou het waarschijnlijk afgehangen hebben om welke hond het ging, qua karakter of je woonomstandigheden. Leeftijd laten ze daar niet meespelen behalve wanneer het om een persoon gaat jonger dan 18 jaar.

Ik ben toen samen met m'n vader gegaan, die ook interesse had. we hadden toen twee favoriete honden, een border collie en een stafford.
Ik wilde wel hondenschool gaan doen, maar niet perse, en daar kreeg ik de border niet door mee. Ok, dat snapte ik nog. maar voor de stafford was ik te jong...

we hadden al een regeling uit gedacht dat de hond overdag als ik op werken was, naar m'n vader kon...

Heb wel overwogen om voor een asielhond te gaan, maar het was nogal moeilijk om een geschikte asielhond te vinden.. Wel meerdere malen contact gehad met iemand voor een herplaatser maar die liepen we op de een of andere manier telkens mis.

Ben 100% voorstander van herplaatsers. Bo komt uit het asiel, met een sneu verleden. Had erg veel angst en geen zelfvertrouwen. Had direct een goede klik met hem, met veel tijd, geduld en trainen heeft hij zijn angsten overwonnen en zijn zelfvertrouwen terug gekregen. Is nu een geweldige vrolijke hond geworden. Is misschien veel werk, maar dat is een pup ook. Ben superblij met hem. Bobby was ook herplaatser, met hem haast geen werk gehad was ook erg goed opgevoed moest enkel beetje wennen bij ons.

Ik ben zelf iemand die een herplaatser zou nemen, zijn zoveel honden in asiels die een warm mandje verdienen.

Ik was ook altijd voor herplaatsers maar toen..
Namen we dribbel bij m'n ouders, een lief jong hondje van 10maanden, m'n moeder en ik mochten met hem wandelen, wij helemaal verliefd, eenmaal thuis beet ie m'n zusje, wij dachten, alles nieuw een drukke pup, ongelukje, tot ie echt kinderen aanvloog, mijn vader wou hem terug doen na het asiel maar m'n moeder en ik niet, mijn zoontje doet hij niets, maar hij kan hem ook niet aanhalen, terwijl het bij mij en m'n moeder een echte knuffelhond is, inmiddels is ie 9jaar en een stuk rustiger, kinderen kunnen m nog altijd niet aaien, maar hij gromt en loopt weg, wij vinden ook dat kinderen daarom de hond met rust moeten laten, maar hierdoor ben ik zelf wel twee Kerr voor een pupje gegaan,.. Bang om ook een hond te treffen die niet op z'n plek is met kinderen, een hond terug brengen na het asiel zou ik niet kunnen, t dier word dan ook heen en weer geslingerd.. En ze hebben juist een eigen plekje nodig .. Miss in de toekomst als de kinderen groter zijn..

Omdat we als twee leken aan honden zijn begonnen hebben we gekozen voor twee pups.
Leuk, hebben een geweldige band met onze hondjes maar nu ik meer weet van honden en het me allemaal meer aantrek zou ik zeker bij een niewe hond een herplaatser nemen.
En dat puppygedoe was leuk voor één keer maar daar zou ik nu toch geen zin meer in hebben
Als kind hadden we vroeger een asielhond thuis. Fantastisch hondje! Hij is 17 jaar geworden.

Mijn vorige hond was een bullmastiff uit het asiel. Een geweldig beest! Wel vaak dieren met een wat dikkere gebruiksaanwijzing, maar je krijgt er veel voor terug! Nadat ik haar helaas in heb moeten laten slapen er dus weer voor gekozen om een hondje te adopteren, dit keer uit Spanje...

Tot nu toe heb ik alleen pups gehad 2x en 3e op komst. Met kinderen durf ik een asielhond niet aan. Ik heb me wel voorgenomen dat als de kinderen uit huis zijn en er is weer plek voor een hond erbij dat ik eerst in de asiels ga kijken of bij de rasvereniging voor herplaatsers. Binnenkort krijg ik weer een pup van mijn favoriete ras en vind dat toch wel weer heel erg genieten.

Wij hebben nu sinds een 3 tal maanden een asielhond erbij schipperke genaamd Patje.

Hij is inbeslag genomen bij een nederlandse fokker, heeft een stamboom ook.

In het begin was hij heel bang maar wel super met onze labrador Romi, die is snel bang van andere honden en hij stelde haar onmiddelijk gerust tijdens de ontmoeting tussen die 2 in het asiel.
Omdat het zo goed klikte hebben we hem gereserveerd en later met men vriend nog eens terug geweest en samen gewandeld. Was allemaal super dus meteen mee naar huis.
Hij was ook een bench gewoon dus das was ook goed Romi slaapt ook in een bench.
Spelen heeft hij vooral geleerd van Romi want dat kende hij totaal niet en is nu eindelijk zindelijk want ondanks dat hij al 4 jaar is was dat totaal nog niet het geval.
Ondertussen is hij niet meer bang als we langs lopen of hem strelen, in het begin sprong hij bijna een meter in de lucht als we voorbij liepen en was hij echt onderdanig en kon hij niet snel genoeg uit onze weg gaan dus denken dat hij ook wel zijn deel slagen en schoppen heeft gekregen.

Hij is helemaal opengebloeid nu en zit altijd zo verlieft te kijken naar ons, net alsof wij goden zijn
Is wel veel aanhankelijker aan mij dan aan men vriend maar dat komt misschien nog wel.
Zou later zeker nog wel een hond uit het asiel willen, ze zijn zo dankbaar en je merkt het echt dat ze weten dat je hen ''gered'' hebt

Mila is sinds ongeveer 2 maanden bij ons.
Zij komt ook uit het asiel en is waarschijnlijk een gedumpt broodfokteefje.

Toen ze bij ons kwam kende ze nog helemaal niets, maar ze kent nu al zoveel trucjes en andere commando's, dat het lijkt alsof ze al jaren bij ons is!

Ik doe vrijwilligerswerk in het asiel, en Mila was het eerste hondje dat ik meenam voor een wandeling.
Meteen verliefd! Hopeloos!!

Na heel veel moeite hebben mijn ouders ingestemd dat ik haar in huis mocht halen.
En wat een heerlijke hond!! We zijn allemaal heel erg blij met haar, en kunnen haar ook absoluut niet meer wegdenken!
De klik was er direct. Zij was gek op mij, luisterde direct goed naar me en hield me steeds in de gaten tijdens wandelingen. Ik was op mijn beurt compleet verliefd op haar! Zowel haar lieve koppie als haar prachtige karakter hebben mijn hart gestolen!

Als eerste hond een hond uit het asiel nemen was wel spannend. Het asiel waarschuwde voor sloopgedrag, onzindelijk gedrag, zeer angstig gedrag, en we zouden ook echt een probleemhond in huis halen. Dit gedrag had ze namelijk laten zien tijdens een vorige adoptie bij een gezin met 4 kids. Laat Mila nou doodsbang zijn van kinderen

Gelukkig heeft het allemaal geweldig uitgepakt! Kan niet zeggen dat ze een moeilijke hond is. Met een pup hadden we meer werk gehad, dat weet ik zeker!
Ze past dan ook perfect binnen ons gezin
Ze is wel heel angstig, maar daar blijven we aan werken en dat gaat ook al heel erg goed gelukkig
Ik ben heel trots op mijn lieve kleine meid en zelfs met kinderen gaat ze al minder angstig om!

Mochten we er ooit nog een hond bij nemen, dan wordt dat ook zeker weer een hond uit het asiel hebben wij besloten.
Onze Mila lijkt inderdaad ook zo ontzettend veel dankbaarheid te tonen!

Ik heb hier 4 (spaanse) asielhonden en hun dankbaarheid zie je iedere dag.
Het is met geen pen te beschrijven hoe ik ze heb zien opbloeien.
Prachtig om te zien hoe ze hun rugzakje langzaam aan afdoen en open bloeien.Van doods en doodsbang voor heel de wereld naar hele sociale honden, tuurlijk tot een bepaalde hoogte
Het gaat niet over 1 nacht ijs en je moet wel weten hoe je ze aan moet pakken, maar eer je het vertrouwen hebt gewonnen, kan je je geen lievere maatjes voorstellen

Vindt het echt geweldig om die succes verhalen te lezen, van angstige honden tot hele sociale honden en ware knuffelkonten. Als een asielhond eenmaal je vertrouwen heeft en zich thuis voelt dan krijg je er zo vreselijk veel liefde van, alsof ze je extra willen bedanken dat je ze hebt 'geadopteerd'.

Wij gaan binnenkort (misschien mogen al) kijken naar een nieuw maatje voor onze Bo, weer een asielhond. Daar ben ik mee opgegroeid en zal dat altijd blijven doen.

Mijn oppashond is als pup uit het asiel gehaald, uit een asiel in Belgie, daar was hij met zijn broertjes en zusjes.
Mojo's baasjes willen er over een tijdje nog een hond bij nemen, weer een asielhond. Deze keer een ouder hondje, een hondje die al een langere tijd in het asiel zit en echt dringend een baasje nodig heeft. Veel mensen willen geen oudere hond, maar liever een jongeren.
Maar Mojo's baasjes vinden het juist leuk om een oudje een nieuw huis te geven!

Ik vind dat echt helemaal geweldig Vind het heel goed dat ze dat doen!