Whow! Irritant hè? Zo gaat het tijden goed (en denk je stiekum: wat doet die van mij het goed
) en zo lijkt het alsof je hond helemaal niet opgevoed is. Als Mayra dat doet, word ik zó boos, inwendig. En dan heb ik er dus een probleem bij, want als ik boos ben, komt ze uiteraard niet..... Dus zelfbeheersing en tegen mijn gevoel in heel enthousiast reageren als ze eindelijk toch komt.
De andere kant op rennen, dat doe ik ook wel eens. Het helpt goed en ik kan een beetje van mijn boosheid kwijt in het rennen. Het is zo belangrijk om goed te reageren, want als ik nu boos reageer, wordt Mayra bang voor me. En dat wil ik uiteraard helemaal niet!
Gelukkig gaan deze fase's bij een hond veel sneller voorbij dan bij kinderen
Succes ermee! Van je af schrijven helpt waarschijnlijk ook al wel.