ik persoonlijk denk, dat je met het laatste wel een punt hebt, maar...... er zit wel een verschil tussen keihard africhten en de dominantieregels toepassen.
er zijn zeker mensen die er van genieten, maar dat zijn meestal ook niet de meest vriendelijke mensen in het gewone leven, omdat ze hard fysiek zijn ingesteld en zich zo laten gelden, maar die passen geen rangorde regels toe, die breken hun hond het liefst, heeft niks met hond-spreken te maken, niks met liefdevolle hand leidinggeven en de hond grenzen geven, maar alles met geweld, ik denk trouwens dat dit soort mensen van nature helemaal niet dominant is, en dat juist het probleem is
(net zoals een reu die vaak vecht, helemaal niet zo dominant is meestal, hij is juist onzeker over zijn positie en probeert zo duidelijkheid te krijgen)
het verschil zit hem in het fysieke "geweld", dat gebruik ik zelf helemaal niet, wel gebruik ik bepaalde oefeningen om de hond uit te leggen dat ik alle rechten heb, het gevolg is nu een hond die bv weer opgewekt "lost", waar we eerder niet in de buurt konden komen. dit is niet zomaar gegaan, daar was veel zorg, tijd en geduld voor nodig, stapje vooruit, stapje terug. Maar we zijn nu 2 jaar verder ruim met Gorby en heel langzaam wordt tie gewoon "hond" en durft hij los te laten wat er ooit met veel geweld is ingeramd.
wat ik op HP jammer vind, is dat het vaak zo zwart wit gezet wordt: positief is alleen maar goed (terwijl je als je het verkeerd toepast een hoop fout kan doen door bv te veel of op het verkeerde moment -wat vaak geberurd- heftig te belonen) en mensen die het met een andere insteek aanpakken, omdat zij denken dat hun hond dit het beste oppakt, dan maar "in de hoek" worden gezet wegens het gebruiken van "correcties".
ik hou trouwens helemaal niet vast aan een onderzoek van "een" weterschapper, of hij dat nu herroept of niet, er zijn nog wel 100 andere studie's en traningsmethode's die zeer gedocumenteerd zijn.