Hebben we net lekker gegeten en brengen alles naar de keuken. Dobby loopt mee, voorop, want hij is onze deur open maker. \"Doe de deur open\" en voilá!
In de keuken kijk ik even naar de prei en de paprika, zijn die nog mooi? Ja, dus hoeven we die niet per sé morgen te eten. Ik loop naar binnen en breng nog even wat achter. Dobby staat nog in de keuken en hij duikt bovenop een balletje. Een balletje hebben én de deur open gaat niet, dus hij stond te wachten op \"hulp\". Samen lopen we naar binnen en Dobby gaat zijn mand in. Door het spelen eerder was zijn mand een beetje in de verdrukking gekomen dus ik buig me en trek zijn mand recht. Gegrom. Gegrom? Raar. Ik zeg nog... joh hee, ik trek alleen je mand recht hoor.
Dan zie ik het.
Zijn kong. Een niet-rond rood speeltje, dat moet zijn kong zijn. Maar... het is zijn kong niet. Het is de rode paprika. Ik denk \"die pak ik even\". Gegrom. Potverdorie!
Gelukkig lag zijn water Wubba in de kamer, dus snel even geruild, maar hoe die nou aan die paprika is gekomen??? Van de koelkast af gejat? Van de koelkast af gerold en toen gepakt?
Een hond die een paprika bewaakt, zie je het al voor je? Wat een tuthola van een hond...
Ach, zo zie je maar, biologische groenten vinden zélfs honden héérlijk.



3 doggies



