Onze lieve Romeo.
Maandag 28 Maart kwam ik uit mijn werk en toen had Romeo door heel de woonkamer gespuugd.
Overal slijm en water.
Buiten tijdens het wandelen ging hij steeds in het gras liggen en telkens gras eten.
Het ging niet over, hij had echt veel pijn en lag te strekken in het gras.
Toen ben ik naar de da geweest, en die kon niets vinden. En ze heeft hem een prik gegeven tegen het spugen en een zakje zoutwateroplossing kreeg ik mee naar huis, omdat hij tegen uitdrogen aanzat.
's Avonds had ik het idee dat het niet beter werd, dus heb ik de spoeddienst gebeld, en die heeft me gerust gesteld omdat hij rustig lag.
Een deel van de nacht heeft hij geslapen, en ineens werd ik om half vier in de ochtend wakker.
Romeo was alleen maar aan het spugen, en spuugde zelfs gestold bloed.
Dus met spoed naar de da, en hij moest geopereerd worden, er zat een stukje bullenpees in zijn darm vast.
Het leek allemaal beter te gaan, en hij begon weer goed te eten. Op zaterdag ochtend ging het ineens fout, hij werd misselijk en lag weer te kruipen in het gras en zocht een koud nat plekje op. Hij spuugde en gilde het daarna uit van de pijn.
Weer via de spoeddienst bij een andere da, en opnieuw moest hij worden open gemaakt.
Zijn darmen lagen helemaal stil, en het duurde een tijdje voor de da de oorzaak vond. Het bleek dat zijn milt niet in orde was, en deze moest eruit. Dus wij hebben toestemming gegeven om de milt te verwijderen.
Hij was al zo mager en verzwakt, en nu was het nog erger geworden. Zondag middag begon hij weer te eten, en maandag at hij heel de dag erg goed.
En ineens toen we naar bed wilden gaan, spuugde hij al het eten dat hij heel de dag heeft gekregen in één keer uit!!!
We dachten toen echt dat het over was, dat alles weer stil lag en hij ingeslapen moest worden.
Ik brak van binnen op dat moment, en heb huilend bij mijn vriend in zijn armen 'WAAROM NOU' geroepen.
We zijn weer naar de spoeddienst gegaan, en gelukkig kon het verholpen worden met een prik die ervoor zorgt dat de maag het voedsel in de darmen stuwt, want zijn maag lag stil!
Deze prik heeft hij een dag of drie gekregen, samen met een sterke pijnstiller.
En nu gaat het langzaam maar zeker weer beter, hij is weer wat aangekomen en hij eet, poept en plast weer goed.
Wel heeft hij nog pijn in zijn buik, en hij loopt heel langzaam als ik hem uitlaat.
Het enige voedsel dat hij nog verdraagt is blikvoeding.. kvv gaat niet meer, brok lukt niet meer... als ik dat geef, dan krijgt hij hele erge darmklachten met gassen en pijn en misselijkheid.
Dus ons oude manneke eet nu enkel blikvoeding en krijgt pijnstilling.
Het waren heftige dagen/weken.. en hij is écht door het oog van de naald gekropen.
Morgen avond gaan de hechtingen eruit.
En ik hoop dat hij nog een tijdje van het leven mag genieten. Wat is het toch een sterke vent!























3 doggies
