wat goed om te lezen dat de eigenaren van de "daders" zo hun verantwoordelijkheid oppakken, dan is het ook wat beter te verwerken, klinkt raar, maar uit ervaring weet ik dat het zo wel is.
mijn (oude)hond overleefde ooit, welliswaar zwaar gewond een aanval, maar de eigenaar van de "dader" heeft zo enorm gehuild met onze hond in haar armen bij ons thuis, ach wat moet je dan nog.... boos blijven??
Ongelukken gebeuren, als er geen opzet is......
Het gaat soms heel anders en dan zit je met veel verdriet ook nog eens vol boosheid en frustratie.
ik hoop dat beide honden een nieuwe eigenaar vinden die verantwoord met deze honden omgaan (ze scheiden zou goed zijn denk ik zo).