Niemand hier thuis snapt mij! 
Is het niet logisch dat je, als je een hond in huis neemt, over alles moet nadenken en plannen etc.?
Wel, omdat ik het dus goed wil aanpakken zoek ik alles uit, stel hier mijn vragen en probeer (!) deze te bespreken met mijn ouders.
Weet je wat zij zeggen?
"Waar lig jij je nou druk over te maken?! Die pup komt pas binnen 6 maanden!"
Waarom begrijpen ze nou gewoon niet dat ik dit allemaal heel belangrijk is en ik het niet wil verknoeien?!
Ik wil niet degene zijn die zomaar een hond gaat kopen en hem dan na 1 jaar naar het asiel moet brengen!
Maar dat begrijpen ze hier thuis blijkbaar niet! Als het woord 'hond' nog maar uit mijn mond komt rollen ze al met hun ogen en fluisteren ze van "Daar gaat ze weer..." 
En dan als het misloopt later met de hond, ga ik degene mogen zijn die het gaat horen van "En jij wou een hond dus nu los je het maar op ook!"... 
Sorry dat ik jullie hiermee moet lastigvallen, maar ik wou het gewoon even van me afzetten...



3 doggies










