Richy en Bandu waren niet altijd beste vriendjes, maar toen Bandu ziek werd, écht ziek (ernstige vorm van kanker) en mijn familie niet wist wat er aan de hand was, heeft hij zich zó goed gedragen! Hij bleef van Bandu's voerbak af en sleepte steeds Bandu's flostouw voor hem mee (daar vond Richy zelf namelijk niets aan). Een paar dagen later hebben mijn ouders Bandu in laten slapen. Ik was op vakantie toen het gebeurde, en toen ik terug kwam en Richy me zag, rende hij meteen weg om even later terug te komen met... het flostouw! Hij legde het op mijn schoot en ging toen voor me zitten alsof hij het me even ging vertellen. Dat vond ik zo knap!
En onze andere (Hollandse) herder, Max, die inmiddels ook overleden is, heeft ons ooit geholpen tijdens een inbraak. De inbrekers hadden de honden (toen Max en Scruffy, een boomertje) in de keuken opgesloten. Onze slimme afgerichte Max heeft toen de keukendeur opengemaakt, is naar boven gegaan en heeft iedereen 1 voor 1 wakker gemaakt door in onze gezichten te likken. Mijn ouders hoorden de inbrekers nog net vloekend wegrennen en dachten toen dat alle spullen van mijn vaders band meegenomen waren. De autosleutels zaten ook al in het contact enz. Later toen de politie er was wilden die nauturlijk de hond even zien, maar papa was hem kwijt. Hij ging hem zoeken en hoorde hem achter het huis blaffen. En ja hoor, daar zat meneer super trots bij de apparatuur van papa's band. Wat een knapperd he?